Ξυπνάω κάθε πρωί με την ίδια ενέργεια και λαχτάρα για τη ζωή.
Ζω μόνη μου στην καρδιά της Αθήνας, μια πόλη που άλλοτε με αγκαλιάζει και άλλοτε μου στήνει εμπόδια. Όμως, ποτέ δεν αφήνω τις προκλήσεις να με σταματήσουν.
Καθώς ετοιμάζομαι για τη μέρα μου, απολαμβάνω τη ρουτίνα της αυτοφροντίδας μου. Μου αρέσει να βάφομαι, να περιποιούμαι τα μαλλιά μου και να επιλέγω προσεκτικά τα ρούχα μου. Ίσως κάποιοι να απορούν πώς το κάνω, αλλά έχω μάθει τις υφές και τα σχήματα των καλλυντικών μου, ενώ οι φίλες μου, και κυρίως η Έλενα, με βοηθούν να δοκιμάζω νέα trends.
Το ότι δεν βλέπω δεν σημαίνει ότι δεν θέλω να νιώθω όμορφη.
Σπουδάζω στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής, ένα περιβάλλον που δεν είναι πάντα προσβάσιμο.
Πολλά συγγράμματα δε διατίθενται σε ψηφιακή μορφή, πρέπει πολλές φορές να φτιάχνω μόνη μου το υλικό ή διαφορετικά να περιμένω πολύ. Οι σημειώσεις από τα μαθήματα σπάνια είναι διαμορφωμένες κατάλληλα. Συχνά χρειάζεται να ζητώ βοήθεια από συμφοιτητές ή να χρησιμοποιώ εφαρμογές αναγνώρισης κειμένου, οι οποίες να είναι προσβάσιμες με τον αναγνώστη οθόνης, NVDA για υπολογιστή ή voiceover για το iPhone. Κάποιοι καθηγητές είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν, ενώ άλλοι δείχνουν αδιαφορία, θεωρώντας πως δεν είναι δική τους ευθύνη. Παρόλα αυτά, έχω μάθει να προσαρμόζομαι και να βρίσκω λύσεις.
Η καθημερινότητά μου στην πόλη απαιτεί εξοικείωση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Με το λευκό μου μπαστούνι, κινούμαι με αυτοπεποίθηση, αν και δε λείπουν οι δυσκολίες. Υπάρχουν οδηγοί λεωφορείων που δεν σταματούν σε στάσεις επειδή δε με βλέπουν ή δεν τους ενδιαφέρει να με δουν, ενώ συχνά αντιμετωπίζω ακατάλληλα πεζοδρόμια και εμπόδια στους δρόμους. Από την άλλη, υπάρχουν και άνθρωποι που προσφέρονται να με βοηθήσουν, να με καθοδηγήσουν ή ακόμα και να θέλουν να δημιουργήσουμε φιλικές σχέσεις.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Οι καθημερινές συναλλαγές είναι μια ακόμα πρόκληση, αλλά έχω τους τρόπους μου. Αναγνωρίζω τα χαρτονομίσματα με την πλαστική κάρτα Cash Test, η οποία έχει αριθμούς στη γραφή Braille και διπλώνοντας το χαρτονόμισμά, ανάλογα σε ποιον αριθμό καταλήγει, αυτή είναι και η αξία του. Τα κέρματα από το ανάγλυφο περίγραμμά τους που είναι διαφορετικό για το καθένα, με κάνουν να νιώθω ακόμα πιο σίγουρη για τα χρήματα που δίνω και παίρνω και φυσικά, πιο ανεξάρτητη.
Στο σούπερ μάρκετ, οι εφαρμογές αναγνώρισης προϊόντων με βοηθούν να επιλέγω τα σωστά υλικά για τις συνταγές μου. Δεν σας κρύβω ότι μου αρέσει περισσότερο να ψωνίζω ηλεκτρονικά, όταν υπάρχει προσβάσιμη εφαρμογή, παρά να πηγαίνω στο ίδιο το κατάστημα, επειδή δεν προτιμώ ούτε να ψάχνω πολύ, ούτε μου είναι απόλυτα ευχάριστο να δίνω τη λίστα μου σε έναν ή μία υπάλληλο και να περιμένω… Μαγειρεύω μόνη μου και έχω κατακτήσει τη διαχείριση του νοικοκυριού μου, αποδεικνύοντας πως η αυτονομία είναι εφικτή για όλους.
Η συμπερίληψη δεν είναι δεδομένη, όμως αναγνωρίζω τις θετικές αλλαγές. Καταστήματα, θέατρα και καφετέριες γίνονται όλο και πιο προσβάσιμα, ενώ οι άνθρωποι αρχίζουν να κατανοούν ότι η αναπηρία δεν είναι ανικανότητα, αλλά μια διαφορετική οπτική στη ζωή. Όσο υπάρχουν εκείνοι που αντιμετωπίζουν τη διαφορετικότητα με σεβασμό και ισότητα, τα εμπόδια μειώνονται.
Και αν κάτι έχω μάθει μέσα από την εμπειρία μου, είναι πως τα πάντα ξεπερνιούνται αν υπάρχει θέληση. Δεν υπάρχει τίποτα που να με εμποδίσει να ζήσω τη ζωή μου στο έπακρο. Είμαι, μια φοιτήτρια, μια ανεξάρτητη γυναίκα που της αρέσει να γυμνάζεται, να βάφεται, να συναναστρέφεται με κόσμο, να ζει αυτόνομα κι άλλα – και τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
🫴 Η δράση υλοποιείται με την υποστήριξη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση, στο πλαίσιο του προγράμματος «Σημεία Στήριξης» που συγχρηματοδοτούν 10 κοινωφελείς οργανισμοί.
Διαβάστε επίσης:
Η Θέα Πέρα από την Εικόνα: Γιατί το Alt Text Είναι Πράξη Ψηφιακής Συμπερίληψης
