Η ειδησεογραφία ήταν σαφής : «Στην άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του ηθοποιού και σκηνοθέτη Πέτρου Φιλιππίδη για τα κακουργήματα του βιασμού και της απόπειρας βιασμού κατά συρροή προχώρησε η Εισαγγελία. Ο εισαγγελέας Κώστας Σπυρόπουλος, ο οποίος χειρίστηκε την έρευνα με τις καταγγελίες τριών γυναικών που στρέφονται κατά του πασίγνωστου ηθοποιού, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ώστε να απαγγελθούν κατηγορίες σε βάρος του».
Έτσι λοιπόν η δικογραφία διαβιβάζεται σε ανακριτή, ο οποίος, αφού πρώτα λάβει καταθέσεις από τις καταγγέλλουσες και από άλλους μάρτυρες, θα καλέσει τον Πέτρο Φιλιππίδη σε απολογία. Το πολύκροτο αυτό θέμα με τις τεράστιες προεκτάσεις που απασχολεί μήνες ολόκληρους το Πανελλήνιο και αποτέλεσε το έναυσμα για πλήθος παρόμοιων καταγγελιών εναντίον άλλων πασίγνωστων ανθρώπων της show business, παίρνει ένα τέλος.
Είναι όμως το «τέλος»; Ή μήπως η «αρχή»;
Κι ας μην ξεχνάμε την παρόμοια, επίσης πολύκροτη «Υπόθεση Δημήτρη Λιγνάδη», του διαπρεπούς ηθοποιού, σκηνοθέτη και διευθυντού του Εθνικού Θεάτρου η οποία εξελίχθηκε πολύ γρηγορότερα και κατέληξε στην απόλυσή του από τη θέση του και την προφυλάκισή του με αποτέλεσμα να θεωρείται αυτή η «αρχή» και όχι η «Υπόθεση Φιλιππίδη».
Πολύ φοβάμαι ότι είναι μόλις η αρχή.
Η «Υπόθεση Λιγνάδη» και η «Υπόθεση Φιλιππίδη» ήταν τα θανατηφόρα βέλη που έσπασαν το «απόστημα» που υπήρχε στο «σώμα» της Ελληνικής καλλιτεχνικής «οικογένειας» αφού ακολούθησαν πολλές άλλες, παρόμοιες, άλλες το ίδιο σοβαρές και άλλες λιγότερο σοβαρές υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης νεαρών –κατά το πλείστον- ανδρών και γυναικών ηθοποιών από γνωστούς θιασάρχες ή ηθοποιούς οι οποίοι στην «καλύτερη» περίπτωση, ασκούσαν συστηματικά βία, σωματική ή λεκτική χωρίς να φτάσουν σε σεξουαλική κακοποίηση στους νεαρούς συνεργάτες τους αλλά δημιουργώντας απαράδεκτες συνθήκες εργασίας.
Δεν έχουμε την παραμικρή πρόθεση να δικάσουμε και να καταδικάσουμε.
Οι βάσιμες υποθέσεις, βρίσκονται στα χέρια της δικαιοσύνης η οποία θα πράξει τα δέοντα ενώ παράλληλα, αρκετές καταγγελίες ΔΕΝ προχώρησαν ή έμειναν ανώνυμες. Ωστόσο όλη αυτή η «υπόθεση» δημιούργησε αναπόφευκτα πληγές στην θεατρική-τηλεοπτική- κινηματογραφική «οικογένεια». Και θα χρειαστούν πολλά χρόνια ώστε να επουλωθούν.
Στην υπόθεση Πέτρου Φιλιππίδη, η έρευνα του εισαγγελέα Κώστα Σπυρόπουλου είχε αφετηρία τις καταγγελίες με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό, που προσκομίστηκαν στην Εισαγγελία από τον πρόεδρο του Πειθαρχικού Οργάνου του ΣΕΗ Πασχάλη Τσαρούχα για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Το γεγονός ότι ο μέχρι χθες ύποπτος τέλεσης αξιόποινων πράξεων για την Εισαγγελία και από σήμερα κατηγορούμενος για κακουργήματα ηθοποιός, με πολυσέλιδο υπόμνημα το οποίο είχε αποστείλει μέσω δικηγόρου, έχει αρνηθεί τα όσα του καταλογίζουν οι τρεις γυναίκες, δείχνει πόσο πολύπλοκες είναι αυτές οι υποθέσεις, πόσο δύσκολη είναι η στοιχειοθέτηση των αδικημάτων αλλά και πόσο εύκολα μπορούν να εκτοξευτούν σοβαρές κατηγορίες εναντίον «επωνύμων», αρκετές από τις οποίες έχουν παραγραφεί.
Εμείς περιοριζόμαστε να επισημάνουμε αυτή την εξέλιξη αλλά και να απευθύνουμε ένα μήνυμα συμπαράσταση στον κόσμο του καλλιτεχνικού προσκηνίου που περνώντας πολύ δύσκολες μέρες λόγω της πανδημίας και του εγκλεισμού, υπέστη και βλάβες (ελπίζουμε όχι ανεπανόρθωτες) στον ψυχισμό και την καλλιτεχνική του υπόσταση.
