• Αρχική
  • Συνεντεύξεις
  • Βασίλης Χαλακατεβάκης- Αποκλειστικό! «Αν δεν τσαλακωθείς, δεν κάνεις σωστά τη δουλειά σου»




 

Μια βόλτα αποφόρτισης στο Άλσος Βείκου, κοντά στο σπίτι του, μια χαλαρή συζήτηση και μια συνέντευξη. Τόσο απλά! Όσο απλός, αληθινός και ευθύς είναι και ο ταλαντούχος ηθοποιός, κ. Βασίλης Χαλακατεβάκης!

Σπούδασε μουσική (κλασική κιθάρα) και σε δραματική σχολή (δύο χρόνια στο Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν και ένα χρόνο στη σχολή Βεάκη). Από το 1978, μαθητής ακόμα της σχολής, συμμετείχε στις παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης: «Ειρήνη» του Αριστοφάνη και «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Κ. Κουν, τόσο σε πανευρωπαϊκή περιοδεία όσο και σε συμμετοχή στο Φεστιβάλ των Εθνών στο Αμβούργο, «Ιππείς» του Αριστοφάνη (Επίδαυρος- Ηρώδειο), «Ο Μπαμπάς ο πόλεμος» του Ι. Καμπανέλλη, «Μαντζουράνα στο κατώφλι γάιδαρος στα κεραμίδια» του Γ. Αρμένη, «Πού πάει το λεωφορείο» των Σκούρτη – Σιμιτζή – Μουρσελά – Ευθυμιάδη, σε σκηνοθεσία Γ. Λαζάνη.

-Ερώτηση: «Τελικά, σπουδάζεται το θέατρο»;

-Βασίλης Χαλακατεβάκης: «Το θέατρο σπουδάζεται, είναι το μόνο σίγουρο. Μου φέρνει αμηχανία αυτή η ερώτηση, γιατί στις μέρες μας οι έννοιες «σπουδάζω» ή «μαθαίνω», επειδή είναι δύσκολες ως διαδικασίες, δημιουργούν σήμερα πρόβλημα, γιατί έχουμε μάθει στον εύκολο δρόμο.

Το 1978 έδωσα εξετάσεις στη Δραματική Σχολή και μετά από 15 μέρες, ως μαθητής στο Θέατρο Τέχνης, μπήκα στην πρώτη μου παράσταση, έχοντας επιλεγεί να κάνω και την πρακτική μου, από την πρώτη χρονιά! Σήμερα, 40 χρόνια μετά, νιώθω ότι ακόμα μαθαίνω. Κάθε μέρα μαθαίνεις στο Θέατρο, όσα χρόνια κι αν περάσουν! Με κάθε καινούριο συνεργάτη που συνομιλείς, ξέρεις σίγουρα ότι κάτι νέο θα σου δώσει. Για να πας μπροστά, πρέπει να είσαι πάντα μαθητής».

Γόνιμη ήταν η πρώτη σαν επαγγελματίας πια ηθοποιός η περίοδος με τον δάσκαλό του, Βασίλη Παπαβασιλείου, στα έργα: «το Καφενείο» του Γκολντόνι (1984 ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας), «Ο θρίαμβος του έρωτα» του Μαριβώ (1994- 1985 ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών), «Το καινούργιο σπίτι» του Γκολντόνι (1987 Θεατρικός οργανισμός εποχή),

«Αν δεν τσαλακωθείς, δεν κάνεις σωστά τη δουλειά σου. Και για να κάνεις σωστά τη δουλειά σου, θα πρέπει να ξαφνιάζεις θετικά κάθε μέρα και τους άλλους, αλλά και τον εαυτό σου», μου λέει.

Προτιμά τις διαδραστικές παραστάσεις, με τη συμμετοχή του κοινού. Λατρεύει τις ποιοτικές, παιδικές παραστάσεις και μας εξηγεί το γιατί: «Τα παιδιά είναι απαιτητικό κοινό, γι’ αυτό πρέπει και εσύ να είσαι σωστός ώστε να μπορείς να πετύχεις απευθυνόμενος στα παιδιά. Πολλοί ηθοποιοί βλέπουν το παιδικό θέατρο ως ένα έξτρα στο εισόδημα τους, δεν είναι όμως έτσι. Το μότο μας σαν ΧΡΟΝΟΣ-ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ είναι ότι «ο άνθρωπος είναι ελεύθερος όταν παίζει». Και δυστυχώς σήμερα τα παιδιά δεν παίζουν. Γιατί παίζω σημαίνει να μπορώ να ακούσω τις μυρωδιές της φύσης, να δημιουργήσω εικόνες στο μυαλό μου και με κλειστά μάτια, να πάρω κάθε μήνυμα από κάθε μου αίσθηση και να νιώθω το ομαδικό παιχνίδι. Τα σημερινά παιδιά που τα αφήνουν κάποιοι γονείς μόνα τους σε μια γωνιά για να βλέπουν τηλεόραση ή να «παίζουν» με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, ουσιαστικά τα παρκάρουν. Προσκαλώ γονείς και παιδιά, να δοκιμάσουν τη μαγεία π.χ. του θεατρικού παιχνιδιού ή της μουσικοκινητικής». Ή να τους διαβάζουν παραμύθια. Κάποτε μία κυρία ρώτησε τον Αιστάιν πως μπορούσε να δώσει καινούργια ερεθίσματα φαντασίας και δημιουργικότητας στο παιδί της.

Της απάντησε : να του διαβάζεις παραμύθια. Η μητέρα απάντησε πως αυτό το κάνει. Και εκείνος συνέχισε : Να του διαβάζεις ακόμα περισσότερα παραμύθια…

Στην ΑΜΚΕ ΧΡΟΝΟΣ-ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ (www.xronos-draseis.com) που διατηρεί, από κοινού με τη σύντροφό του κα Δέσποινα Μαραγκουδάκη, τρέχουν περίπου 20 εκπαιδευτικά προγράμματα και βιωματικές παραστάσεις για παιδιά όλων των βαθμίδων.

Μέσα από αυτά, στοχεύει σε μια «δημιουργική καταστροφή» όπως μας λέει, «ώστε τα παιδιά να ανακαλύπτουν την ευρηματικότητα που τους χρειάζεται και να προστατεύουν την αθωότητα τους ως το τέλος»!

Στο ελεύθερο θέατρο έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός με τους: Αλέκο Αλεξανδράκη, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Κώστα Αρζόγλου, Γρηγόρη Βαλτινό, Κώστα Τσιάνο, Γιάννη Μπέζο, Σπύρο Παπαδόπουλο, Δήμητρα Παπαδοπούλου, Βλάση Μπονάτσο, Πέτρο Φιλιππίδη, Γιώργο Κιμούλη, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Μίνα Αδαμάκη, Ρένια Λουιζίδου, Γιώργο Αρμένη, Γιώργο Παρτσαλάκη, Στέλιο Μάινα, Καριοφυλλιά Καραμπέτη, Μηνά Χατζησάββα και πολλούς άλλους. Με σκηνοθέτες όπως ο Βασίλης Παπαβασιλείου, Γιώργος Αρμένης, Σταύρος Τσακίρης, Νικαίτη Κοντούρη, Γιάννης Διαμαντόπουλος, Βασίλης Νικολαίδης, Ανδρέας Βουτσινάς πρόσφατα ο Γιάννης Κακλέας κ.α. σε παραστάσεις αρχαίου δράματος και σύγχρονου δραματολογίου: Αριστοφάνης, Αισχύλος, Μολιέρος, Μαριβώ, Γκολτόνι, Σαίξπηρ, Άρθρουρ Μίλερ, Εντουάρτο ντε Φιλίππο, Δ. Σολωμός, Παλαμάς, Γουζέλης, Χουρμούζης, Σκούρτης, Αρμένης, Ψαθάς κ.α.

«Όποιος μένει στην επιφάνεια μιας εικόνας, πάει μόνο πίσω, δεν κερδίζει κάτι», μου σχολιάζει το brand name του site μας και χαρακτηρίζει το «Με Άλλα Μάτια» ως ένα προσκλητήριο πνεύματος και αισθήσεων!

Δε θέλει αναφορές στο, κατά τα άλλα πλούσιο κοινωνικό, φιλανθρωπικό του έργο. «Είναι μια υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία αλλά και απέναντι στον εαυτό σου. Η προσφορά έχει να δώσει πράγματα περισσότερο σε αυτόν που προσφέρει, παρά σε αυτόν που λαμβάνει κάτι, έτσι πρέπει να το βλέπουμε», περιορίζεται με σεμνότητα να μου πει.

Συνεργασίες: με την Πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στα έργα: «Η γυναίκα της Ζάκυθος» του Δ. Σολωμού, «Ο Χάσης» του Γουζέλη, «Τρισεύγενη» του Κ. Παλαμά, «Ο αυτοσχεδιασμός των Βερσαλλιών» του Μολιέρου, «Οι καλόπιστοι θεατρίνοι» του Μαριβώ.

Με το Ν.Ε.Θ του Γιώργου Αρμένη, «Κομμάτια & Θρύψαλα», «Αχ αυτά τα Φαντάσματα», Με το «Θεατρικό Οργανισμό Εποχή» του Βασίλη Παπαβασιλείου «Το καινούργιο σπίτι» του Γκολντόνι & «Ο Τυχοδιώκτης» του Χουρμούζη Με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας στα έργα του Εντουάρντο ντε Φιλίππο «Ταραντέλα» & «Αχ αυτά τα Φαντάσματα» και το «Καφενείο» του Γκολντόνι». Με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κρήτης στα έργα « Ο κατά Φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου, «Πολύ κακό για το τίποτα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

-Ερώτηση: «Υπάρχει συνευθύνη σε μια πτώση που παρατηρήσαμε τα προηγούμενα χρόνια στο Ελληνικό θέατρο»;

-Β. Χ.: « «Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω», έχει γράψει η Γαλατία Καζαντζάκη. Το θέατρο λοιπόν, και ο πολιτισμός γενικότερα, ακολούθησαν και ακολουθούν την εικόνα της κοινωνίας”.

Από το 1987, παράλληλα με το θέατρο, αναλαμβάνει αρχικά την οργάνωση & παραγωγή συναυλιών (Λουκιανός Κηλαηδόνης, Αδελφοί Κατσιμίχα, Σάκης Μπουλάς, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Παπάζογλου, Διονύσης Τσακνής, Μάριος Τόκας κ.α.

Από το 1989 αναλαμβάνει και την οργάνωση-παραγωγή σε κεντρικά θέατρα της Αθήνας (Θέατρο Μουσούρη, Τζένη Καρέζη, Διάνα, Γκλόρια, Πόρτα). Από το 1994 έως το 1997 αναλαμβάνει καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη – Φεστιβάλ Υμηττού και στο Κατράκειο – Πολιτιστικό καλοκαίρι του Δήμου Νίκαιας, δύο από τα μεγαλύτερα καλοκαιρινά φεστιβάλ με πανελλήνια αποδοχή την συγκεκριμένη περίοδο. Το 2002 αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας.

Έως σήμερα, έχει οργανώσει δεκάδες θεατρικές περιοδείες σε όλα τα μεγάλα φεστιβάλ της Ελλάδας για παραγωγές του ελευθέρου θεάτρου, για το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, για τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας-Σερρών-Κοζάνης-Αγρινίου και Κρήτης, για το νέο Ελληνικό θέατρο του Γιώργου Αρμένη, για το θέατρο «Προσκήνιο» για παραγωγές που παρουσιάστηκαν στο Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε. για την «Εποχή 20.06» του Βασίλη Παπαβασιλείου κ.α.

Τον ρώτησα γιατί μπήκε και στο κομμάτι της παραγωγής και δεν παρέμεινε απλώς, ηθοποιός.

Β.Χ.: «Νωρίς κατάλαβα πως σε αυτή τη δουλειά, δε θέλω και δε μπορώ να λέω σε όλα Ναι. Για να μπορώ λοιπόν να πω και κάποια Όχι και να οχυρώσω τον εαυτό μου, μπήκα σε αυτή τη διαδικασία.

Έτσι γλίτωσα και αρκετά «σε παρακαλώ» που αναγκαζόμουν να λέω, μόνο και μόνο για να μου διασφαλίσουν τα αυτονόητα. Έκανα λάθη, έμαθα από αυτά και τώρα έχω φέρει μια ισορροπία για να μπορώ και να υποστηρίζω κάποιες δουλειές back stage, αλλά και να συμμετέχω σε κάποιες ασφαλείς δουλειές και να τις απολαμβάνω”.

Δε μπορούσα να μην τον ρωτήσω για τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, στα οποία αφιέρωσε πολλά χρόνια ζωής και προσφοράς.

«Το όραμα ήταν να δοκιμαστούν νέοι άνθρωποι, να πάρουν ευκαιρίες και να δημιουργηθούν παράλληλα αξιόλογοι καλλιτεχνικοί πυρήνες στις τοπικές κοινωνίες. Σήμερα τα πράγματα στα Δη.Πε.Θε. δεν πάνε καλά και αυτό οφείλεται εν μέρει και στους τοπικούς άρχοντες που ήθελαν και έλεγξαν αυτές τις ομάδες προς δικό τους συμφέρον. Έτσι φτάσαμε το 70% του προϋπολογισμού τους να πηγαίνουν σε ανελαστικές δαπάνες κάλυψης μισθοδοσίας μόνιμων υπαλλήλων και όχι στο καλλιτεχνικό προϊόν. Γι’ αυτό και αυτές οι μονάδες σήμερα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, βιώνουν την καταστροφή», εξηγεί.

Από το 2011, έχει αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας Χρόνος- Δράσεις πολιτισμού. Διεύθυνση & οργάνωση παραγωγής στην παράσταση «Καβγάδες στην Κιότζα» του Κ. Γκολντόνι, που παρουσιάστηκε στο ανακαινισμένο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά το 2014. Είναι η πρώτη παραγωγή του οργανισμού του Δημοτικού θεάτρου Πειραιά ΟΠΑΝ.

Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω της τηλεοπτικής σειράς του MEGA «Οι Απαράδεκτοι» και μέσω των τηλεοπτικών σειρών του ΑΝΤ1 “Το Καφέ Της Χαράς” και “Litsa.com”. Εκτός από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, έχει συμμετάσχει και στις κινηματογραφικές ταινίες: 1997 Βουλκανιζατέρ, 2000 Ένας και ένας, το 2001 «Εφάπαξ» του Νίκου Ζαπατίνα που αγαπώ πολύ και έχουμε και φιλική σχέση.

-Ερώτηση: «Ποιό είναι το πρώτο κριτήριο που θα βάλεις για να επιλέξεις μια τηλεοπτική συνεργασία»;

-Β.Χ.: «Πρώτα από όλα οι άνθρωποι, ο σεναριογράφος , ο σκηνοθέτης και οι συνεργάτες συντελεστές. Και έπειτα βέβαια η αξιοπιστία αυτού που θα το παράγει και το κανάλι που θα το φιλοξενήσει».

Δεν ήταν ποτέ πρωταγωνιστής στις σειρές που έχει κάνει, αλλά η αγάπη που εισέπραττε από τον κόσμο τον έκανε να νιώθει κάτι παραπάνω από αυτό που λένε «πρωταγωνιστής».

«Κάθε τηλεοπτική ή θεατρική παραγωγή και φυσικά ο Σκηνοθέτης αλλά και κάθε πρωταγωνιστής στηρίζεται παράλληλα σε σωστές κολώνες. Στη δουλειά μας τα λέμε μπουντέλια , δηλαδή σε καλούς ηθοποιούς που κρατάνε τους δεύτερους ρόλους που πετυχαίνουν να κρατήσουν το βάρος σε ένα καλό οικοδόμημα» , σχολιάζει.

Πρότυπο του για να εξελιχθεί καλλιτεχνικά, ήταν η αγάπη του για τους δασκάλους του!

Συχνές οι αναφορές του στον Βασίλη Παπαβασιλείου, που του δίδαξε τη σεμνότητα, την οριοθέτηση και τη διαρκή Αυτοβελτίωση.

Ήταν ο δάσκαλος που όταν ο Βασίλης Χαλακατεβάκης ήταν 26 ετών, του έδωσε τον πρώτο μεγάλο ρόλο στον Τυχοδιώκτη του Χουρμούζη.

«Κάποια στιγμή, σε έναν μικρό μονόλογο που έλεγα στον Αυτοσχεδιασμό των Βερσαλλιών του Μολιέρου, στην Πειραματική σκηνή του Εθνικού θεάτρου έκανα ένα τονικό λάθος και ο δάσκαλος μου έρχεται και μου λέει στο αυτί, «μέχρι πότε θα σε μαθαίνω;» και θυμάμαι του απάντησα, «όσο ζεις»»!

Νιώθει κοντινούς συγγενείς του, ηθοποιούς της ίδιας γκάμας με εκείνον από τον παλιό Ελληνικό κινηματογράφο, όπως ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος , ο Παντελής Ζερβός και άλλοι!

«Ο αυθορμητισμός και η αθωότητα εκείνης της εποχής, έκαναν αυτές τις ταινίες διαχρονικές και τις έχουμε δει πολλές φορές από τότε και στο θέατρο», παρατηρεί.

«Οι μεγάλοι θεατρικοί συγγραφείς είχαν θιάσους και ήξεραν ο ένας τον άλλον. Ο Σαίξπηρ, ο Μολιέρος , Ο Εντουάρντο Ντε Φιλίππο είχαν θίασο που ήταν η οικογένειά τους ή σαν την οικογένειά τους. Για κάθε ρόλο που έγραφαν, είχαν και στο μυαλό τους τον ηθοποιό που θα τον ενσαρκώσει. Σήμερα αυτή η έννοια της οικογένειας στο θέατρο δεν υπάρχει», συμπληρώνει.

-Ερώτηση: Ποιό είναι το κλειδί για να αποτυπώσεις σωστά έναν ρόλο;

-Β.Χ.: “Θα πρέπει να είσαι παράλληλα και το πρόσωπο που υποδύεσαι, και ο ηθοποιός που παίζει το ρόλο και ο θεατής που θα το δει όλο αυτό. Μόνο το θέατρο μπορεί να σου δώσει αυτό το υπέρτατο συναίσθημα, να είσαι δηλαδή τρεις άνθρωποι σε έναν”!

Θέλει να ενημερώνεται για τις εξελίξεις γύρω του και δεν τον εκφράζει η αποχή, γιατί “αποχή σημαίνει δεν υπάρχω στην κοινωνία”, μας λέει.

Θεωρεί το θέατρο προφητικό και το θέλει διδακτικό για τους ανθρώπους.

Έχει ερωτική σχέση με την Κρήτη από όπου κατάγεται και ας μη μεγάλωσε εκεί.

-Ερώτηση: “Αν σήμερα γινόταν ένα Reality Show ηθοποιών και σου έκαναν πρόταση, θα συμμετείχες ως δάσκαλος ή ως κριτής”;

-Β.Χ.: “Όχι”. (Ορθά κοφτά)!

Τηλεοπτικές σειρές που συμμετείχε:
1987 Το κανάλι της Βαγγελίτσας ΕΤ2
1991 Οι Απαράδεκτοι MEGA
2001 Κόλπο Γκρόσσο ALPHA
2002 Εκπαιδεύοντας τον Μπάμπη ΑΝΤ1
2003 Το καφέ της Χαράς ΑΝΤ1
2004 Τα μαχαιρώματα ΑΝΤ1
2008 Litsa.com ΑΝΤ1, O Αγγελός μου, ο διαβολός μου ALPHA, Σε είδα: To μυστικό του Κίσσαβου ALPHA
2014 Καλές δουλειές ΑΝΤ1
2016 Daddy Cool ΑΝΤ1

-Ερώτηση: Τι θα κάνεις το επόμενο διάστημα;

-Β.Χ.: Το καλοκαίρι είμαστε σε εντατικές συζητήσεις να παρουσιάσουμε την «Μαντάμ Σουσού» που παίζαμε στο Παλλάς σε παραγωγή των Θεατρικών σκηνών των Γιάννη Κέντ και Πάνου Κατσαρίδη, σε μία μικρή περιοδεία σε μεγάλα Φεστιβάλ. Εκεί παίζω αλλά και σαν ΧΡΟΝΟΣ-ΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ θα βοηθήσουμε στην οργάνωση της περιοδείας. Αυτά. Και ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή