Να φταίει ο υβριδικός πόλεμος της Τουρκίας προς όλα τα μέτωπα συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας;

Να φταίει η πατριδολαγνεία – και όχι ο υγιής πατριωτισμός- που μας χαρακτηρίζει σε κάθε κρίση, μας θολώνει το μυαλό και για καθαρή κριτική σκέψη ούτε λόγος;

Να φταίει που όλοι οι άλλοι γύρω μας είναι βάρβαροι κι εμείς σαν γνήσιοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου είμαστε εδώ να υπερασπιστούμε τις greeklish αναρτήσεις στο Instagram ακολουθούμενες από μια φωτογραφία με μαγιό και μια σημαία; Live your myth in Greece…

Να φταίει ο κορονοϊός; Είναι και μεγάλη τάση η διάχυση του πανικού, ως ένα υβρίδιο και δαύτος.

Να φταίει που πάντα φταίνε οι άλλοι;

Μάλλον φταίει που το 2020 είναι δίσεκτο και ο ανάδρομος Ερμής δε λέει να μας αφήσει σε ησυχία, κάτι πρέπει να γίνεται και με τον Κρόνο, αλλά δεν είναι εδώ η «φανταστική» μας εκπρόσωπος στη NASA να μας δώσει μια επιστημονική απάντηση τέλος πάντων.

Μπορεί και η εγωλαγνεία με μια δόση διαρκούς άμυνας και μετατόπισης της ευθύνης στους άλλους.

Αλληλέγγυοι;

Ναι, και πολύ μάλιστα γιατί το κλάμα του μωρού στη λάσπη κανείς δεν είναι τόσο σκληρός ώστε να μην τον αγγίξει. Α μπορεί και το ξεβρασμένο πτώμα ενός παιδιού σε μια ακτή.

Μπορεί και όχι, γιατί οι ξένοι εισβολείς είναι εδώ και θέλουν να μας πάρουν τα υπάρχοντα, να μπουν στα σπίτια μας να κλέψουν τη χώρα μας.

Αλήθεια; Μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθείς αν σου έχει μείνει και τίποτα να σου πάρουν; Γιατί δεν ξέρω αν το θυμάσαι, πριν από τους ξένους εισβολείς είχες περάσει και μια δεκαετία κρίσης που ενδεχομένως να σου έμεινε μόνο η αξιοπρέπειά σου. Οριακά…

Αλλά που να τρέχεις τώρα να αναζητάς ευθύνες, αίτια και αιτιατά. Πιο εύκολο να τα βάζεις με τους αδύναμους.

Αδύναμους; Αλήθεια;

Εσένα σε γονάτισαν με μια οικονομική κρίση και σχεδόν διαλύθηκες. Ο άλλος, όμως, ο ξένος είδε το σπίτι του να βομβαρδίζεται, το σχολείο του να διαλύεται, τη δουλειά του να χάνεται, την οικογένειά του να φυλακίζεται ή και να δολοφονείται μπροστά στα μάτια του. Είδε το τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος σε άνθρωπο. Αποφάσισε να ταξιδέψει στον κόσμο, να περάσει σύνορα, να θαλασσοπνιγεί για να διεκδικήσει μια νέα ζωή.

Κι ακόμη νομίζεις ότι είναι αδύναμος;

Θα σου πάρει τη γλώσσα; Τον πολιτισμό; Την παιδεία;

Ευτυχώς που στοιβάζονται και καμιά δεκαριά χιλιάδες στα σύνορά σου και θυμάσαι ότι υπάρχουν κι αυτά.

Ναι η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκώσει όλο το βάρος του προσφυγικού. Αλλά πριν σηκώσεις το λάβαρο της Επανάστασης, γιατί μάλλον κι εσύ έβλεπες Παπαφλέσσα στο δημοτικό, σκέψου.

Είναι οι άνθρωποι αυτοί το πρόβλημα; Μήπως είναι η Ευρώπη που χαρίζει ψίχουλα, εσύ το λαμβάνεις ως εθνική νίκη και για μετεγκατάσταση, δίκαιη κατανομή στα Κράτη – Μέλη, υποχρεωτική αλληλεγγύη μεταξύ των, επανεγκατάσταση, αναθεώρηση του Δουβλίνου, ούτε λόγος.

Αλλά ησυχία. Μας αγαπάνε εκεί στις γραφειοκρατικές Βρυξέλλες και δε θέλουμε να τους ξυπνήσουμε.

Βέβαια, το ξυπνητήρι χτυπάει από το Brexit, τις ακροδεξιές Κυβερνήσεις που αναδύονται η μία μετά την άλλη στα Κράτη – Μέλη, την αποτυχία στην Κριμαία, την κατ’ επιλογή ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στη διαχείριση της κρίσης χρέους της ευρωζώνης, κι άλλα τέτοια.

«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική». Ναι, ας το μεταβολίσουμε και ας προσέχουμε τι λέμε. Μας ακούνε και μικρά παιδιά.

Διαβάστε επίσης:

Φυλακίζεται μωρέ ο άνθρωπος;

Σχετικά με τον συντάκτη

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο