Μαθητής έχει σκύψει πάνω στο γραφείο του και έχει ακουμπήσει το κεφάλι του πάνω σε ανοιχτό τετράδιο. Έχει το ένα του χέρι σηκωμένο και γράφει σε ένα χαρτί "Help". Δίπλα του στοίβα βιβλία και μια μολυβοθήκη με ξυλομπογιές.

Καλησπέρα, ελπίζω να είστε όλοι καλά με σωματική και ψυχική υγεία!

Εχτές το βράδυ μετά από τις συνεδρίες της ημέρας καθόμουν και σκεφτόμουν τι θα ήθελαν να μας πουν τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και ποτέ δεν έχουν τολμήσει. Βλέπω καθημερινά παιδιά να τους λες “Μπράβο” και να σε κοιτάνε σαν να μην πιστεύουν πως τους αξίζει ένας έπαινος ή βλέπω παιδιά που τα ρωτάς πως νομίζεις ότι πήγες και σου λένε “χάλια” ή “το ξέρω δεν είμαι καλός” ή ακόμα να τα καταφέρνουν πολύ καλά και να λένε “εγώ το έκανα αυτό; με βοήθησες” ενώ εσύ κουβέντα δεν έχεις πει.

Φανταστείτε πως μπορούν να νιώθουν αυτά τα παιδιά που σε ένα σύστημα απαιτητικό επιβιώνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ;

Πως θα νιώθατε άραγε εσείς αν πηγαίνατε στην εργασία σας και κάθε φορά αισθανόσασταν ματαιωμένος ακόμα και απατεώνας;

Έχουμε μπει (μαζί και εγώ) κυριολεκτικά στα παπούτσια αυτών των παιδιών;

Έχουμε κάνει ενεργητική ακρόαση χωρίς να κρίνουμε για τους φόβους και τις ανησυχίες των παιδιών μας;

Ρητορικά ερωτήματα προς όλους μας!

Πιθανά κάποια πράγματα που θα ήθελαν να πουν σε όλους εμάς γονείς, εκπαιδευτικούς, θεραπευτές θα ήταν τα εξής:

  • Δεν είμαι τεμπέλης. Δυσκολεύομαι πολύ, άρα η πρώτη μου αντίδραση είναι να τα παρατήσω”.
  • Δεν είμαι μόνο μαθητής. Έχω και άλλα ταλέντα, βοήθησε με να τα ανακαλύψω”.
  • Προσπαθώ όσο και να μην το βλέπεις εσύ και ο δάσκαλος μου αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που θέλω πάντα. Πείτε μου μπράβο για την προσπάθεια για να συνεχίζω να προσπαθώ.”
  • Δεν είμαι χαζός, ούτε τεμπέλης, ούτε βλάκας, ούτε κακό παιδί μαθαίνω αλλά με ένα διαφορετικό τρόπο. Μην μου βάζεις ταμπέλες, με πληγώνει.”.
  • Βοήθησε  με να εξελίξω τον τρόπο που μπορώ να μάθω. Μπορεί να μαθαίνω με εικόνες, με ήχους, με κίνηση. Δώσε μου τον χώρο να μάθω όπως μπορώ”.
  • Συγνώμη, που δεν έγραψα την ορθογραφία αλήθεια την είχα διαβάσει αλλά δεν  την θυμάμαι πάντα”.
  • Θέλω βοήθεια να οργανώσω τη μελέτη μου. Θα μου δείξεις; Ίσως θα χρειαστείς να επιμείνεις αλλά θα τα καταφέρω”.
  • Θέλω να χρησιμοποιούμε πολλά υλικά για να μάθω κάτι, πλαστελίνη, υπολογιστή, χρώματα, μπάλα και άλλα πολλά. Βρες τα ενδιαφέροντά μου και θα δεις πως θα μου αρέσει καλύτερα να μαθαίνω”.
  • “Όταν μου φωνάζεις για τα μαθήματα με κάνεις να νιώθω άχρηστος“.
  • ” Χώρισε μου τις οδηγίες σε μικρά βήματα και δώσε μου πράγματα που μπορώ να κάνω“.
  • “Να έχεις ρεαλιστικές προσδοκίες για έμενα. Δεν μπορώ να μάθω 20 σελίδες παπαγαλία ιστορία. Ας μάθω τα σημαντικά.”
  • Αποδέξου με είμαι μοναδικός”.
  • Δεν θα γίνω ποτέ τέλειος μαθητής αλλά μπορώ να γίνω αυτόνομος και λειτουργικό μέλος στην κοινωνία μας”.
  • Σε αγαπάω και ξέρω πως προσπαθείς για εμένα”.

Σίγουρα και εσείς θα σκεφτείτε πολλά άλλα που θα ήθελαν να σας πουν τα παιδιά… Θέλω να θυμόμαστε πως τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες τις πιο πολλές φορές έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση ακόμα και αν δεν το δείχνουν, καθώς ματαιώνονται καθημερινά. Είναι σημαντικό να πούμε πως το συναίσθημα και η μάθηση είναι αλληλένδετα…

Ας γίνουμε η φωνή αυτών των παιδιών…. Ας τα ακούσουμε, ας τα κατανοήσουμε! Ξέρω υπέροχα πλάσματα εκεί έξω που κάθε μέρα δίνουν μια μάχη για να τα καταφέρουν, ας θυμόμαστε όλοι εμείς που εμπλεκόμαστε με αυτούς πως είναι ήδη νικητές!!

Καλή συνέχεια!

Σχετικά με τον συντάκτη

Κοινωνική Λειτουργός με εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή