Η Αντωνία Τρικαλιώτη

Αντωνία Τρικαλιώτη: Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που από καιρό ήθελα να της κάνω συνέντευξη! Και βάζοντας πολιτικό μέσο τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο, τα κατάφερα!

Η Αντωνία είναι 39 ετών. Γεννήθηκε με κινητική αναπηρία. Έχει τελειώσει λογιστική και χρηματοοικονομική, έχει μεταπτυχιακό στα πληροφοριακά συστήματα -εκεί είναι το ταλέντο της όπως μας λέει-, αλλά δεν έχει ασχοληθεί ποτέ επαγγελματικά με αυτό! Από 21 χρονών δούλευε στο ΚΕΠ του χωριού της, στο Συκούριο λίγο έξω από τη Λάρισσα, μέχρι τον περασμένο Δεκέμβρη όπου την πήρε με απόσπαση στο γραφείο του ο Ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Στέλιος Κυμπουρόπουλος, με σκοπό να μπορέσει να ασχοληθεί περισσότερο με το θέμα της ανεξάρτητης διαβίωσης στην Ελλάδα, καθώς και με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό i-living*. Πρόσφατα, συμμετείχε ενεργά ως εκπρόσωπος του οργανισμού, στην ιστορική ομάδα εργασίας για τη θεσμοθέτηση του προσωπικού βοηθού των ΑμεΑ και στην Ελλάδα. Συμμετέχει επίσης σε μία ομάδα μουσικού θέατρου.

{Δικαίωμα στην ανεξάρτητη διαβίωση,

είναι το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό,

το δικαίωμα να επιλέξει ο άνθρωπος με αναπηρία

ποιος θέλει να γίνει, πώς να ζήσει, πού, με ποιους.}

Συνέντευξη στον Βαγγέλη Αυγουλά

Β.Α. Τελικά πώς η τέχνη μέσα στην αναπηρία συνδέεται με την ανεξάρτητη διαβίωση;

Α.Τ.: Η ανεξάρτητη διαβίωση είναι κυρίως το δικαίωμα της επιλογής και επειδή τελευταία η τάση στις παραστατικές τέχνες είναι να είναι προσβάσιμο το περιεχόμενο ενός έργου σε ανθρώπους με αισθητηριακές βλάβες, καταλήγουμε στο ότι πρέπει να έχει κάποιος το δικαίωμα επιλογής του ποιο έργο να δει. Γιατί σκέψου να επιτρεπόταν εσύ να διαβάσεις μόνο δέκα συγκεκριμένα βιβλία. Πόσο αυτό θα περιόριζε τους ορίζοντές σου και θα σε χειραγωγούσε. Αν εγώ θέλω να επιλέξω να δω κάτι κουλτουριάρικο ή αν εγώ θέλω να δω Trash TV, πρέπει και η Trash TV να είναι προσβάσιμη σε όλους. Μπαίνει και η συμπερίληψη μέσω της προβολής ανθρώπων με βλάβες σε ομάδες μέσα στην τέχνη και της εμπλοκής τους σε ομάδες που δεν είναι αμιγώς αναπηρικές, γινόμαστε καλύτερα αποδεκτοί και αποδεχόμαστε και οι ίδιοι τις βλάβες μας.

Β.Α.: Εσύ με την αναπηρία πώς γνωριστήκατε;

Α.Τ.: Είναι εκ γενετής η δική μου πάθηση, οπότε ήταν κάτι που ήρθε φυσιολογικά, δεν ήταν κάτι που χρειάστηκε να αντιμετωπίσω. Πολλές φορές δεν το λαμβάνω υπόψη μου, όταν πάω να χωθώ εδώ και εκεί. Δεν σκέφτομαι καν αν αυτό που πάω να κάνω είναι ή όχι για αναπήρους. Σίγουρα έχω εμπόδια στην καθημερινότητα, αλλά ως εκεί.

Β.Α.: Κάτι που θεωρείς πραγματικό εμπόδιο αλλά και κάτι που πιστεύεις ότι σου έμαθε η αναπηρία σου;

Α.Τ.: Δεν μπορώ να ξέρω τι μου έμαθε η αναπηρία, γιατί με αυτή ζω πάντα. Δεν έζησα μία άλλη κατάσταση για να μπορώ να συγκρίνω και να σου πω τι διαφορετικό μπορεί να έμαθα. Σίγουρα με ώθησε να ασχοληθώ περισσότερο με τον πνευματικό μου κόσμο. Αρχικά ήμουνα σε μία φάση όταν ήμουν ένα παιδάκι 5 χρόνων που έδινα πολύ αξία στην εμφάνιση και δεν με ενδιέφερε κάτι άλλο. Θεωρούσα ότι αυτό που πρέπει να έχει ένα κορίτσι είναι η ωραία εμφάνιση και μετά με τα ζόρια της εφηβείας κατάλαβα ότι «Αντωνία πρέπει να ασχοληθείς λίγο και με τη μόρφωση σου, με το μυαλό σου». Ένα πραγματικό εμπόδιο είναι ότι είμαι 39 χρονών, ζω σε ένα χωριό με υπερήλικες γονείς και απλά τους ταλαιπωρώ ώστε να μπορώ εγώ να έχω μια σχετικά νορμάλ ζωή. Αυτό είναι το πραγματικό εμπόδιο.

Β.Α.: Σου έχουν κάνει πρόταση για να ασχοληθείς με την πολιτική ή έστω να γίνεις δημοτική σύμβουλος στην περιοχή σου;

Α.Τ.: Για να ασχοληθείς με την πολιτική σε οποιοδήποτε επίπεδο πρέπει να είσαι αρεστός στον κόσμο, εγώ συνήθως δε δημιουργώ συμπάθειες. Προτιμάω να πω ακριβώς τη γνώμη μου, όπως είναι, χωρίς να την στρογγυλέψω.

Β.Α.: Η εκλογή του Στέλιου Κυμπουρόπουλου στο Ευρωκοινοβούλιο πιστεύεις ότι σημαίνει κάτι για τους ανθρώπους με αναπηρία εδώ στην Ελλάδα;

Α.Τ.: Σίγουρα σημαίνει, δεν ήταν απλά μία επιλογή, ήταν ο πρώτος σε ψήφους. Ήταν μία πολύ μεγάλη νίκη, όχι μόνο προσωπική για τον Στέλιο, αλλά το βλέπω γενικά για τους αναπήρους στην Ελλάδα. Είναι μία απόδειξη ότι μπορεί κάποιος να αποκτήσει μία ίση θέση στην κοινωνία, αυτή η εκλογή του Στέλιου. Από εκεί και πέρα είναι κυρίως στο χέρι του να το εκμεταλλευτεί αυτό προς όφελος όλης της κοινωνίας.

Η Αντωνία Τρικαλιώτη βόλτα σε ποτάμι

Β.Α.: Τι είναι το δικαίωμα στην ανεξάρτητη διαβίωση;

Α.Τ.: Είναι το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, το δικαίωμα να επιλέξει ο άνθρωπος με αναπηρία ποιος θέλει να γίνει, πώς να ζήσει, πού, με ποιους.

Β.Α.: Ο Προσωπικός Βοηθός τι είναι; Νομίζω ότι η κοινή γνώμη δεν έχει καταλάβει ούτε τα βασικά για το σοβαρό αυτό θέμα.

Α.Τ.: Όχι μόνο η κοινή γνώμη αλλά και οι ίδιοι οι ανάπηροι και όσοι τους αφορά έμμεσα. Μπορούμε να πούμε ότι είναι τα μάτια του τυφλού ανθρώπου, τα πόδια και τα χέρια του κινητικά αναπήρου κλπ. Νομίζω αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να το θέσουμε, παραδειγματικά. Στην ομάδα εργασίας διάβασαν κάποια άτομα ένα παλαιότερο άρθρο του meallamatia.gr, τη συνέντευξη της Μαρίας Μόσχοβου που είναι προσωπική βοηθός. Εκεί έλεγε ακριβώς αυτό, ότι είναι τα ματιά, τα χεριά , τα ποδιά και αντίστοιχα αυτός που θα βοηθήσει κάποιον με νοητική βλάβη να πάρει μία καθημερινή απόφαση π.χ.Τι θέλει να φάει σήμερα, ποιο ρούχο θέλει να φορέσει, αν θέλει να πάει στο γήπεδο ή στην πλατεία. Έτσι κάποια πράγματα που ήταν ίσως δύσκολο να εξηγηθούν σε ανθρώπους που δεν είχαν πρότερη επαφή με την έννοια «προσωπικός βοηθός» έγιναν πιο κατανοητά μέσα από τα βιώματα ενός ατόμου που δεν έχει βλάβη όπως η Μαρία που είναι προσωπική βοηθός.

Β.Α.: Ποιος μπορεί να γίνει προσωπικός βοηθός (ΠΒ) στην Ελλάδα; Μιλάμε για το άνοιγμα ενός νέου επαγγέλματος. Έχει βάλει η ομάδα εργασίας προϋποθέσεις; Αντιγράφουμε καλές πρακτικές του εξωτερικού; Πόσο το έχουμε εξειδικεύσει ως τώρα;

Α.Τ.: Αν θυμάσαι την συνέντευξή της, παρόλο που η Μαρία έχει μεταπτυχιακό στη νοσηλευτική, και η οποία θα μπορούσε να σου πει ότι ο ΠΒ πρέπει να ναι νοσηλευτής και να ναι εκπαιδευμένος σου είπε ότι δεν χρειάζεται καμία προηγούμενη κατάρτιση. Αυτό το επιβάλει και η σύμβαση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία του ΟΗΕ και οι διεθνείς καλές πρακτικές. Ο ΠΒ είναι δική μου επιλογή, και δική σου και του καθενός αναπήρου, ποιοι θα είναι οι βοηθοί μας. Δεν χρειάζονται να μπουν προϋποθέσεις, γιατί θα περιοριστούν οι επιλογές μας στο ποιους μπορούμε να προσλάβουμε. Κατ’ επέκταση ο καθένας μπορεί να γίνει ΠΒ, αν το θέλει ο ίδιος και αφού καταλάβει ποιο θα είναι το περιεχόμενο της εργασίας του. Ο ΠΒ δεν είναι επάγγελμα καλά αμειβόμενο, δεν χρειάζεται κατάρτιση ή πτυχίο πανεπιστήμιου, οπότε είναι ένα μέτριο ως χαμηλά αμειβόμενο επάγγελμα. Μην περιμένεις ότι ΠΒ θα γίνουν οι επιστήμονες της Ελλάδας, θα γίνουν άνθρωποι ανειδίκευτοι οι οποίοι προκειμένου να κάνουν 8ωρο σε εργοστάσιο ή χειρωνακτική εργασία θα προτιμήσουν να γίνουν ΠΒ. Όμως μπορεί να υπάρχουν κάποιοι επιστήμονες που να θελήσουν να ασχοληθούν με αυτό και να τους αρέσει ως επάγγελμα. Είναι όλα ελεύθερα.

Θα τον επιλεγεί ο άνθρωπος με αναπηρία και θα επιδοτεί το κράτος τον ΑμεΑ για να τον πληρώνει. Είναι πολλά πράγματα όμως που δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμα και γι’ αυτό θα γίνει άμεσα ένα πιλοτικό πρόγραμμα για να προσδιοριστούν περαιτέρω. Για να δείξει αποτελέσματα ένα πιλοτικό πρόγραμμα χρειάζονται χρόνια. Γι’ αυτό ή θα γίνει μαζικό ώστε μέσω του πιλοτικού προγράμματος να έχει πρόσβαση σε ΠΒ όποιος το χρειάζεται και το δικαιούται. Ή να γίνει το πιλοτικό ούτως ώστε να βλέπουμε τι προβλήματα προκύπτουν με αποτέλεσμα η νομοθεσία μετά να μην χρειάζεται επιπλέον διορθώσεις, να γίνει παράλληλα με τη θεσμοθέτηση.

Β.Α.: Μιλάμε για όλους τους αναπήρους ή πάμε να θεσμοθετήσουμε ΠΒ για κινητικά ανάπηρους; Γιατί υπάρχει αυτή η αίσθηση στην κοινή γνώμη.

Α.Τ.: Αυτό πίστευε και το υπουργείο αλλά κατάλαβαν άμεσα ότι είναι και οι νοητικές βλάβες που χρειάζονται το ίδιο, αν όχι περισσότερο τους ΠΒ. Οι διεθνείς πρακτικές δείχνουν ότι σπάνια έχουν ΠΒ άνθρωποι με αισθητηριακές βλάβες. Σε κάποιες χώρες έχεις την επιλογή αν θες σκύλο οδηγό τυφλών ή αν θες ΠΒ και φυσικά από το να έχεις στο κεφάλι σου έναν άνθρωπο προτιμάς να έχεις έναν σκύλο και να περνάς τέλεια. Δεν ξέρω στην Ελλάδα τι θα γίνει. Δεν μπορείς να πάρεις το λευκό μπαστούνι της Google και να τη διασχίσεις. Δεν μπορώ να σου πω ότι υπάρχει τεχνολογία για τους ανθρώπους με αισθητηριακές βλάβες, υπάρχουν σκύλοι, υπάρχουν οι υπηρεσίες. Όλα αυτά δεν υπάρχουν, ή όταν υπάρχουν έχουν μεγάλο κόστος. Έτσι θελήσαμε να μην υπάρχουν περιορισμοί στο ποιος δικαιούται ΠΒ, να μην αποκλείεται κανένας εκ προοιμίου, να περνάει από επιτροπή η οποία θα κρίνει βάσει βλάβης και κατάστασης στην οποία ζει.

Η ομάδα εργασίας συμφώνησε πως δεν μπορούν τα ΚΕΠΑ να λειτουργήσουν προς αυτή τη κατεύθυνση. Σίγουρα είναι μία προϋπόθεση ότι έχεις περάσει ΚΕΠΑ και έχεις απόφαση αναπηρίας για να υποβάλλεις αίτηση για ΠΒ. Από εκεί και πέρα μιλάμε για μία άλλη επιτροπή που θα κρίνει πόσες ώρες χρειάζομαι εβδομαδιαίως ΠΒ θα πρέπει να λειτουργήσει τελείως διαφορετικά από τα ΚΕΠΑ.

Β.Α.: Έχει περιγράφει από ποιους θα απαρτίζεται η επιτροπή θεσμικά;

Α.Τ.: Δεν έχει περιγραφεί αλλά σίγουρα εκτός από γιατρούς πρέπει να υπάρχουν και κοινωνικοί επιστήμονες που θα κρίνουν σε τι φάση ζωής βρίσκεται ο καθένας. Για παράδειγμα μια γυναικά με κινητική βλάβη που αυτοεξυπηρετείται, μπορεί να χρειάζεται πολύ λίγες ώρες την εβδομάδα προσωπικό βοηθό αλλά η ίδια γυναίκα, αν έχει και δύο μωρά, να χρειάζεται πολύ περισσότερες ώρες ΠΒ. Γι’ αυτό δεν πρέπει να απαρτίζεται μόνο από γιατρούς. Πέρα από αυτό συμβατική υποχρέωση της χώρας είναι να απαρτίζεται και από εκπροσώπους των αναπήρων αλλά να έχει και βαρύτητα η γνωμοδότηση του αξιολογούμενου. Δεν είναι πρωτοτυπίες είναι πράγματα που εφαρμόζονται στον υπόλοιπο κόσμο εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες.

screenshot της πλατφόρμας τηλεδιάσκεψης της ομάδας εργασίας με τους σημερινούς συμμετέχοντες

Β.Α.: Ποιες άλλες διεθνείς καλές πρακτικές έπαιξαν ρόλο στο πόρισμα της ομάδας εργασίας;

Α.Τ.: Αν παρατηρήσουμε τα μοντέλα όλων των ευρωπαϊκών χωρών που έχουν σύστημα ΠΒ έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Υπάρχει πάντα αυτή η διαφορετική επιτροπή που αξιολογεί. Υπάρχει η δυνατότητα των άμεσων πληρωμών, παίρνω δηλαδή εγώ ως χρήστης το ποσό για να προσλάβω τα άτομα που μου έχει ορίσει η επιτροπή (των αριθμό των ατόμων). Η πληρωμή δεν μπαίνει στη μισθοδοσία του κράτους, πληρώνεται μέσω του ανάπηρου χρήστη ή αν ο χρήστης δεν θέλει να μπλέξει με τέτοιες διαδικασίες υπάρχει η επιλογή ανάθεσης σε πάροχο αυτό. Έτσι το κράτος πληρώνει τον πάροχο και ο πάροχος τους βοηθούς αντίστοιχα. Αυτό είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό όλων των καλών πρακτικών.

Β.Α.: Δημιουργούνται εταιρείες λοιπόν που παρέχουν τέτοιο προσωπικό.

Α.Τ.: Ναι, αν εγώ δεν μπορώ να βρω ΠΒ και αντικαταστάτες ή όταν ο ΠΒ πρέπει να λείψει μεγάλο διάστημα, αν δεν θέλω να μπλέξω φορολογικά και με μισθοδοσίες, μπορώ να χρησιμοποιήσω παρόχους. Θα δημιουργηθούν οι πάροχοι γιατί θα είναι επάγγελμα με μεγάλη ζήτηση.

Β.Α.: Πόσες θέσεις εργασίες μπορεί να ανοίξουν; Έχει γίνει κάποιος υπολογισμός;

Α.Τ.: Δεν έχει γίνει, ούτε μπορεί να γίνει μέσα στην επόμενη 5ετια γιατί δημιουργούμε μια υπηρεσία που όμως οι άνθρωποι που τη δικαιούνται δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι θα τους βοηθούσε. Δηλαδή, αν αύριο δίναμε το δικαίωμα σε ΠΒ, έστω ότι στην Ελλάδα είναι 1.000 όσοι δικαιούνται ΠΒ, μόνο οι 200 θα μπουν στη διαδικασία να ωφεληθούν από αυτή την παροχή από την πρώτη μέρα πιστεύω. Είναι πολλά άτομα που δεν συνειδητοποιούν ότι μπορεί να υπάρξει ένας τρίτος, που σε επαγγελματικό πλαίσιο, θέλει να τους παρέχει αυτές τις υπηρεσίες. Έχουν συνηθίσει να στηρίζονται από την οικογένειά τους.

Β.Α.: Θα υιοθετήσουμε κάποιον κώδικα δεοντολογίας στη λειτουργία του Προσωπικού Βοηθού; Τι πρέπει να κάνει και τι όχι ας πούμε;

Α.Τ.: Ελπίζω ότι δεν θα κάνουμε κάτι τέτοιο, επειδή -πάλι σύμφωνα με τη σύμβαση του ΟΗΕ- η σχέση είναι ένα προς ένα. Θα κάνω μαζί του μία προσωπική συμφωνία γραπτή ή προφορική. Αν πω ότι θέλω δύο φορές την εβδομάδα να με βοηθάς να κάνω ληστεία στην τάδε τράπεζα, αν συμφωνήσει σε αυτό είναι καθαρά δικό μας θέμα, το ποια θα είναι τα όρια και ποιες οι υποχρεώσεις του. Τραβηγμένο παράδειγμα για να καταλάβουμε όμως ακριβώς τη συνθήκη».

Β.Α.: Οικονομικά κριτήρια θα μπουν στο ποιος λαμβάνει και ποιος δικαιούται την υπηρεσία του ΠΒ;

Α.Τ.: Παγκοσμίως δεν υπάρχουν οικονομικά κριτήρια. Αν κάποιος χρειάζεται ΠΒ όλο το 24ωρό, δηλαδή μιλάμε για 4 και παραπάνω άτομα για να απασχολήσει ανά 8ωρο, κανένα εισόδημα δεν είναι αρκετό να καλύψει αυτό το κόστος και τις εργοδοτικές και ασφαλιστικές εισφορές -πέρα από το μισθό. Εκτός αν είναι ο Μπιλ Γκέιτς. Εγώ προσωπικά δεν έχω θέμα να μπουν κάποια όρια. Αν πχ κάποιος χρειάζεται πολύ λίγες ώρες υποστήριξη την εβδομάδα και είναι ευκατάστατος ο ανάπηρος χρήστης ίσως δεν είναι απαραίτητο. Ναι εννοείται το δικαιούται να έχει αυτή τη ΠΒ, έστω λίγες ώρες χωρίς να πληρώνει, αλλά αν πρέπει να μπουν περιορισμοί ή κάποια λίστα προτεραιότητας στο ποιοι θα έχουν ΠΒ, εγώ προσωπικά δεν θα είχα πρόβλημα να υπάρχουν αυτοί οι περιορισμοί στο εισόδημα. Πάντως δε μεταφέρω τώρα κάποια επίσημη θέση της ομάδας εργασίας.

Β.Α.: Κάτι που θεωρείς ότι έπρεπε να αγγίξει παραπάνω η ομάδα εργασίας;

Α.Τ.: Δεν θα ήθελα να έχουν μείνει τόσα θέματα προς διερεύνηση για το πιλοτικό πρόγραμμα. Θα ήθελα να έχουν προσδιοριστεί πράγματα όπως η αμοιβή, ποιο θα είναι το όριο ηλικίας, θα υπάρξει όριο ηλικίας; Δεν έχουν προσδιοριστεί πολλά για κάτι που θα γίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Β.Α.: Λόγω αυξημένου κόστους εξαιτίας της πανδημίας, πολλοί μπορεί να βλέπουν αυτό το σχεδιασμό και να είναι συγκρατημένα αισιόδοξοι. Εσείς έχετε αποκομίσει ότι θα δούμε άμεση εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος; Υπάρχει χρονοδιάγραμμα;

Α.Τ.: Ναι έχουμε δεσμεύσεις κανονικά. Πίστευα κι εγώ ότι η πανδημία θα χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία αλλά οι εργασίες προχώρησαν κανονικά, δεν έχει βγει κάτι εκτός χρονοδιαγράμματος. Πιστεύω ότι θα αρχίσει το πιλοτικό πρόγραμμα όσο πιο άμεσα γίνεται, εδώ είμαστε και εμείς για να πιέσουμε. Τίποτα δεν γίνεται αν οι ίδιοι ενδιαφερόμενοι δεν πιέσουνε και αφήσουν απλά να το κάνουν κάποιοι άλλοι.

Β.Α.: Το κλειδί για όλο αυτό είναι η χρηματοδότηση. Ξέρετε αν έχει βρεθεί κάποιο ΕΣΠΑ για το πιλοτικό πρόγραμμα;

Α.Τ.: Γι’ αυτό γίνεται το πιλοτικό πρόγραμμα, επειδή είναι πιο εύκολο να χρηματοδοτηθεί άμεσά από ΕΣΠΑ κλπ..

Β.Α.: Πώς ήταν η συνεργασία σας με την ΕΣΑμεΑ στην ομάδα εργασίας;

Α.Τ.: «Όπως έχει καταγραφεί και στα πρακτικά, με τον Πρόεδρο της ΕΣΑμεΑ συμφωνούσαμε σε όλα, με τους εκπροσώπους πάλι της ΕΣΑμεΑ , όχι σε όλα».

Διευκρινίζουμε ότι στην ομάδα εργασίας, συμμετείχαν θεσμικά τακτικοί εκπρόσωποι φορέων αλλά και παρατηρητές. Η ΕΣΑμεΑ είχε τόσο συμμετοχή τακτικών εκπροσώπων όσο και τον πρόεδρο της κύριο Βαρδακαστάνη ως παρατηρητή.

Η Αντωνία Τρικαλιώτη κοιτάει ψηλά από το αμαξίδιο της

Β.Α.: Τι θέλετε εν τέλει να πείτε στους συμπολίτες σας με αναπηρία ως I-Living για τον προσωπικό βοηθό;

Α.Τ.: Δεν πρέπει να φοβηθούν, πρέπει να καταλάβουν ότι θα φέρει μόνο θετική αλλαγή στη ζωή των αναπήρων και στις οικογένειές τους. Είναι μία παροχή πρωτοποριακή για την Ελλάδα, γιατί έχουμε συνηθίσει στις φιλανθρωπικού τύπου οικονομικές ενισχύσεις. Τώρα πάμε απλά να καλύψουμε αυτή την ανάγκη που έχουμε, δεν θα ενισχύσει κάποιον ανάπηρο οικονομικά άμεσα αλλά έμμεσα, με ευθύνη και πρόνοια του κράτους. Σε περίπτωση που ήδη πληρώνει κάποιους ανθρώπους θα πάψει να επιφορτίζεται αυτό το βάρος. Δεν θα είναι μέσο πλουτισμού ο ΠΒ. Αυτό που είναι μεγάλη ανάγκη είναι να ενημερωθούν και να εκπαιδευτούν οι ίδιοι ανάπηροι στο πως να χρησιμοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον ΠΒ. Αν αυτό δε γίνει, θα αραχνιάσει ως μέτρο, θα επωφεληθούν λίγοι και θα πάρει λάθος κατεύθυνση στη πορεία.

Β.Α.: Εκπαίδευση των προσωπικών βοηθών πρώτα ή των ΑμεΑ για να δεχτούν τον ΠΒ;

Α.Τ.: Τόσο ο i-living όσο και ο ΠΕΡΠΑΤΩ, αλλά και όλοι οι ανάπηροι που ήταν μέλη της ομάδας εργασίας μιλήσαμε για το πόσο σημαντική ήταν η εκπαίδευση των ιδίων των χρηστών και όχι των ΠΒ, όμως η γνώμη των υπολοίπων ειδικών, εκπροσώπων των Υπουργείων, ΕΣΑμεΑ κλπ. ήταν πως πρέπει να εκπαιδευτούν οι ΠΒ και όχι οι χρήστες. Ελπίζω ότι το πιλοτικό πρόγραμμα θα τα αναδείξει αυτά τα θέματα.

Β.Α.: Εδώ παλεύουμε χρόνια για την Εξοικείωση με την αναπηρία της κοινής γνώμης, τώρα με την εξοικείωση και με τους ΠΒ τι θα γίνει πιστεύεις;

Α.Τ.: Οι ανάπηροι είμαστε εξωγήινοι, οι ΠΒ είναι γήινοι αρά δεν θα χρειαστεί τόσο μεγάλη εκπαίδευση. Νομίζω ότι όταν έχεις ΠΒ εκ των πράγματων αναγκάζεσαι να βγεις εσύ μπροστά, εσύ είσαι ο «ενήλικας», αυτός που θα κάνει τις συνεννοήσεις. Ενώ με την οικογένεια σου μπορεί να καταπιεστείς και να αφήσεις τη μαμά σου να μιλήσει. Ο ΠΒ δεν θα έχει καμία δουλειά αλλά και καμία διάθεση να κάνει τις συνεννοήσεις με αποτέλεσμα να βγαίνουν μπροστά οι ίδιοι ανάπηροι, θα είναι πιο εύκολο για την κοινωνία να συνειδητοποιήσει τι σημαίνει όταν έχει κάποιος βλάβη, ότι είσαι εσύ ο υπεύθυνος όπως οποιοσδήποτε άλλος, Πάρα να συνεχίσουμε το ίδιο μοτίβο με φίλους και συγγενείς που μας συνόδευαν από εδώ κι από κει.

Β.Α.: Θα κλείσω με μια προσωπική ερώτηση Αντωνία τη συνέντευξη: Τι θέλεις να βλέπεις “Με Άλλα Μάτια”;

Α.Τ.: Τον εαυτό μου νομίζω. Γιατί, μη νομίζεις, μπορεί να σου ακούγομαι κουλ, αλλά όπως ο κάθε άνθρωπος έχω κι εγώ ένα σωρό κόμπλεξ.

Β.Α.: Είναι από τις πιο ειλικρινείς απαντήσεις που έχω πάρει!


* Ο “i-living – Οργανισμός Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδος” αποτελεί τον πρώτο οργανισμό που προωθεί την φιλοσοφία της Ανεξάρτητης Διαβίωσης των ανθρώπων με αναπηρία στην Ελλάδα. Ο “i-living” έχει ως αδιαπραγμάτευτο όραμα, έναν κόσμο, στον οποίο κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως αναπηρίας, θα έχει την ελευθερία επιλογής και ελέγχου της ζωής του. Ο κάθε άνθρωπος θα μπορεί να διαβιεί σαν ισότιμος πολίτης και να συμμετέχει στην κοινωνία, με απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινά του δικαιώματα. Η στρατηγική επίτευξης αυτού του οράματος εστιάζεται στη βιώσιμη ανάπτυξη του μοντέλου της Ανεξάρτητης Διαβίωσης, καθώς επίσης στη δημιουργία πολιτικών που προωθούν την κοινωνική ενσωμάτωση των ανθρώπων με αναπηρία.

Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τον Οργανισμό Ανεξάρτητης Διαβίωσης εδώ.

Η Αντωνία Τρικαλιώτη και ο Καμίλ Γκουνγκόρ στο Υπουργείο Εργασίας

Σε πορεία του freedom drive του 2015 στις Βρυξέλλες. Η Αντωνία Τρικαλιώτη με τον Βαγγέλη Αυγουλά, Παναγιώτη Πιτσίνιαγκα, Στέλιο Κυμπουρόπουλο και άλλους

Σχετικά με τον συντάκτη

Βαγγέλης Αυγουλάς
Δικηγόρος, Τακτικός Εκπρόσωπος στην Ελλάδα της Διεθνούς Οργάνωσης VIEWS για νέους με προβλήματα όρασης

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο