φωτογραφία από πανηγύρι άνθρωποι που χορεύουν

Το έλεγαν οι παλιοί διαπρεπείς πολιτικοί/οικονομικοί συντάκτες , δίπλα στους οποίους μαθήτευσα, ο Κώστας Τσαλόγλου, ο Σπύρος Μπαμπούρης ο Χρήστος Πασαλάρης , ο Γιώργος Δρόσος, ο Βαγγέλης Μπίστικας, το έλεγε ο Φρέντυ Γερμανός, το έλεγε η Ελένη Βλάχου :

« Δεν έχουμε πολιτικό ρεπορτάζ σήμερα; Ας αναλύσουμε την πολιτική κατάσταση. Πρόωρες εκλογές, ανασχηματισμός, κυβερνητική κρίση…».

Αυτό – φυσικά- συνεχίζεται ακόμα, μόνο που τώρα έχουν προστεθεί και άλλοι λόγοι: Λίγη … ίντριγκα, κάτι που θα προκαλέσει συζητήσεις, λίγο «ανακάτεμα της τράπουλας»….. Λογικό. Τώρα υπάρχουν πλέον οι προϋποθέσεις να γίνει viral – όπως λέμε στα Νέα Ελληνικά- ένα θέμα «σπέκουλας» και να αναπαραχθεί.

Έγραφα την Πρωτοχρονιά του 2013, για το περιοδικό Crash, με τίτλο «Όρθιοι μπορούμε να νικήσουμε» ότι «Φτάσαμε τελικά στην Πρωτοχρονιά…. όσο κι αν τόσοι πολλοί είχαν φοβηθεί, είχαν πιστέψει ότι δεν θα φτάναμε. Όχι γιατί θα ερχόταν το Τέλος του Κόσμου που προφήτευαν οι Μάγια, αλλά γιατί αυτό που βλέπαμε να έρχεται, ούτε σε Χριστούγεννα «έφερνε», ούτε σε Πρωτοχρονιά. Αυτό που ερχόταν, παρέπεμπε στην απόλυτη εξαθλίωση, έτσι όπως οι γηραιότεροι μπορούν, έστω αμυδρά να θυμηθούν, ότι φάνταζαν οι «γιορτές» τα χρόνια της Κατοχής».

Λίγη σύγχρονη πολιτική ιστορία:

Η Κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου σχηματίστηκε στις 11 Νοεμβρίου 2011 ως συνέχεια της ανακοίνωσης της παραίτησης του έως τότε Πρωθυπουργού Γιώργου – Λεφτά υπάρχουνε- Παπανδρέου και της Κυβέρνησής του έτσι, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις σύστασης Κυβέρνησης ευρείας αποδοχής που θα απέβλεπε στην επίτευξη των στόχων που προέβλεπαν “οι συμφωνίες της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου 2011” και η “εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές”.

Σχηματίστηκε έπειτα από συμφωνία τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων, του κυβερνώντος κόμματος του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Νέας Δημοκρατίας και του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, διορίστηκε από τον Προέδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.

Η θητεία της έληξε και έγιναν βουλευτικές εκλογές στις 6 Μαίου 2012.

Πρώτο κόμμα ήλθε η … αποχή με 34,88%. Η Νέα Δημοκρατία πήρε 18,85% και 108 έδρες, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς πήρε 16,78% και 52 έδρες,και ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ με 41 και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 33 έδρες.. Μετά τις διαβουλεύσεις, δεν έγινε δυνατός ο σχηματισμός κυβέρνησης και έτσι σχηματίστηκε η Υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου για επαναληπτικές εκλογές τον Ιούνιο. Στο μεταξύ, ο Συνασπισμός είχε μετεξελιχθεί σε ΣΥΡΙΖΑ ενώ νωρίτερα, τον Μάρτιο είχε γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Στις επαναληπτικές εκλογές , 17 Ιουνίου, που έγιναν με λίστα, σχηματίζεται κυβέρνηση συνεργασίας των Κομμάτων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά. Ήταν η χειρότερη κατάσταση που βρισκόταν η Ελλάδα τα τελευταία 40-50 χρόνια. Η υλοποίηση των δεσμεύσεων του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ χειροτερεύει κι άλλο το βιοτικό επίπεδο του λαού. Στο διάστημα των 19 μηνών η ανάπτυξη ήταν αρνητική με το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατά 8%, ήτοι περίπου 15,84 δις ευρώ. Σε κάθε μήνα διακυβέρνησης Σαμαρά το ΑΕΠ κατέγραψε μέση συρρίκνωση κατά 0,4%, δηλαδή, περίπου 792 εκ ευρώ. Κάθε ημέρα κόστιζε στην Ελλάδα εξαιτίας της συρρίκνωσης της οικονομίας και μόνο, 23,76 εκ ευρώ.

Η κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά που διαλύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 2014 μετά την αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή των Ελλήνων , έχασε στις Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και τη διαδέχθηκε η κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα.

Πολύ αργότερα κι όταν ο λαός είχε ήδη συνειδητοποιήσει τι σήμαινε «διακυβέρνηση ΣΥΡΙΑ», το στέλεχος του κόμματος Νίκος Βούτσης, παραδέχθηκε ότι «έρριξαν» την κυβέρνηση Σαμαρά αλλά βρίσκονταν «πολύ μακριά» από το να είναι έτοιμο για διακυβέρνηση.

O Μητσοτάκης δεν έχει ακόμα βαρεθεί να διαψεύδει τη «σπέκουλα» που συνεχίζεται. Αλλά, αλήθεια, είναι αυτό κάτι που μας απασχολεί; Δεν μας απασχολεί η διαφαινόμενη νέα οικονομική δυσπραγία, η επαπειλούμενη εξάπλωση του covid 19 , ο Ερντογάν και τα μυαλά του που είναι «στα κάγκελα», τα χρέη που δεν μειώνονται, τα αναδρομικά που δεν δίνονται, οι Τράπεζες που υποχρεώνουν τον συνταξιούχο και τον μισθοσυντήρητο σε πολύωρη αναμονή ΕΞΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ και μας απασχολεί το πόσες γυναίκες ψάχνει να βρει ο πρωθυπουργός για να βάλει στην κυβέρνησή του τώρα που ύστερα από ένα χρόνο ανακαλύπτει ότι συγκροτήθηκε «στα γρήγορα»;

Ξαναγυρίζω στο άρθρο μου του 2013 :

«Ζούμε , με τις «προσφορές» καταναλωτικών ειδών από μεγαλο επιχειρήσεις – τώρα που «έβγαλαν» το κέρδος της χρονιάς κάνουν «φιλανθρωπίες»- με τα κουπόνια και τα δώρα των εφημερίδων με εκπτώσεις σε σουπερμάρκετ, με τις «μοδάτες» προσφορές των «καφενείων – αλυσίδων» του τύπου «μια τυρόπιτα δώρα για κάθε καπουτσίνο»…

Και με τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα μας στις πλατείες και με γιορτινά τραγούδια –κυρίως αμερικάνικα- σπονσοραρισμένα από απρόσωπες πολυεθνικές που πουλάνε άχρηστα προιόντα που σε κάνουν να ξεχνιέσαι και με εκδηλώσεις και συναυλίες δημοφιλών καλλιτεχνών σε στοές και σε πλατείες , καλλιτεχνών που μην έχοντας στην ουσία δουλειά παρά μια-δυο φορές την εβδομάδα, σπεύδουν να διαφημίσουν το «κοινωνικό πρόσωπο» της νέας τάξης…

Οφείλω να συγχαρώ την σύγχρονη μεγαλο- επιχειρηματικότητα που αφού συνέπραξε με τους νέους άρχοντες, επιβίωσε στραγγαλίζοντας τους φούρνους, τα καφενεία, τα ψιλικατζίδικα, τα μαγαζάκια, τα εμπορικά, τα γαλατάδικα, τα περίπτερα της γειτονιάς.

Οφείλω να συγχαρώ και όλους αυτούς – εκδότες περιοδικών «ποικιλίας» , ιδιοκτήτες μουσικών ραδιοφωνικών σταθμών, επιχειρήσεις τηλεοπτικών παραγωγών, εκδότες εφημερίδων, εταιρείες παραγωγής μουσικής, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων – που φρόντισαν επί μια δεκαπενταετία να διαμορφώσουν στην Ελλάδα νέα ήθη, νέα έθιμα, νέα πρότυπα, νέα οράματα, νέα ιστορία μέχρι και νέα γλώσσα έτσι ώστε να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για την επικράτηση της ολοκληρωτικής εξαθλίωσης του Έλληνα χωρίς να το καταλάβει, θεωρώντας ότι … «και τι έγινε δηλαδή;»

Υπενθυμίζοντας ότι αυτά γράφτηκαν το 2013 όταν ΔΕΝ υπήρχε ο κορωναιός, η καραντίνα, το μέγα πρόβλημα του τουρισμού, αναρωτιέμαι: Όταν «νικηθεί» ο ιός- όποτε κι αν είναι αυτό- , θα επανέλθουμε στην κανονικότητα; Και ποια είναι αυτή η «κανονικότητα» ρε παιδιά;

Σχετικά με τον συντάκτη

Δημήτρης Κωνσταντάρας
Φιλόλογος - Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Πρώην βουλευτής

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο