Ιλουστρέισον μαύρης χρήστριας αμαξιδίου με εσώρουχα και το χέρι της ανάμεσα στα πόδια της, μοβ φόντο
Πηγή: Ian Moore / Mashable

Η απόλαυση είναι ανθρώπινο δικαίωμα και όλοι αξίζουν πρόσβαση σε αυτό.

Σε συνέχεια του θέματος που άνοιξε η live εκπομπή μας στον δημόσιο διάλογο με τίτλο «Σεξ και Αναπηρία», το «Με Άλλα Μάτια» συνεχίζει τη συζήτηση φέρνοντας στους αναγνώστες και τις αναγνώστριες τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της σεξουαλικής τεχνολογίας. Ακολουθεί σχετικό μεταφρασμένο άρθρο με πληθώρα χρήσιμων πληροφοριών γύρω από την προσβασιμότητα στην αυτοϊκανοποίηση.

Αρχικός τίτλος: This company wants to make sex toys more accessible for people with disabilities.
Πηγή: Mashable
Γράφει η Jess Joho
Απόδοση στα ελληνικά: Αριάννα Σταθακοπούλου

Η τεχνολογία σεξουαλικών βοηθημάτων φέρνει μια πολυπόθητη πολιτιστική αλλαγή στο πώς βλέπουμε το σεξ, πώς μιλάμε γι’ αυτό και πώς τελικά το πουλάμε. Συνοδευόμενη από ένα κύμα νεοεμφανιζόμενων start-up εταιρειών —διοικούμενων από γυναίκες— που συνδυάζουν το σεξ με την τεχνολογία, ανατρέποντας αυτούς τους παραδοσιακά ανδροκρατούμενους τομείς, αυτή η βιομηχανία δισεκατομμυρίων προασπίζεται τη συμπερίληψη μέσω καινοτόμων σεξουαλικών προϊόντων, που δημιουργήθηκαν από και για πιο περιθωριοποιημένες οπτικές, σώματα και ταυτότητες.

Ωστόσο, ενώ όσον αφορά οτιδήποτε από σεξουαλικά βοηθήματα υψηλής τεχνολογίας μέχρι σεξουαλική αγωγή υπάρχει περισσότερη συμπερίληψη από ποτέ, ένας τεράστιος ανομοιόμορφος πληθυσμός παραμένει αποκλεισμένος από τη σεξουαλική τεχνολογική επανάσταση που υποτίθεται προωθεί την ηδονή για όλους. Κι αυτός ο πληθυσμός είναι τα ΑμεΑ.

Όμως η εταιρεία Handi σκοπεύει να το αλλάξει αυτό.

Με επικεφαλής τα αδέρφια Andrew Gurza και Heather Morrison, η Handi είναι η πρώτη εταιρεία τεχνολογίας για το σεξ που δημιούργησε μια σειρά σεξουαλικών βοηθημάτων ειδικά σχεδιασμένα από και για ανθρώπους με σωματική αναπηρία.

«Οι περισσότερες εταιρείες συμπεριλαμβάνουν την αναπηρία εκ των υστέρων, απλώς για να πουν ‘’Α, ναι, είμαστε τελείως συμπεριληπτικοί, αναγνωρίζουμε τα ΑμεΑ’’» λέει ο Gurza, σύμβουλος εξοικείωσης για το σεξ και την αναπηρία ο οποίος αυτοαποκαλείται Διευθύνων Αναπηρικός Σύμβουλος. «Αλλά εμείς εξασφαλίζουμε ότι κάθε πλευρά όσων κάνουμε έχει περάσει από τον φακό της αναπηρίας».

Η Morrison συμφώνησε, αναφέροντας ότι «αν και όλο και περισσότερες εταιρείες θέλουν να δείχνουν συμπεριληπτικές και να κάνουν κάτι για τα ΑμεΑ, πολύ λίγες αφιερώνουν τα προβλεπόμενα χρήματα ή τους πόρους που απαιτούνται για να διορθώσουν το πρόβλημα ή να σχεδιάσουν καινοτόμες λύσεις».

Αν και το Joystick, η ναυαρχίδα της Handi, μπήκε στη φάση της δημιουργίας πρωτοτύπου μόλις το Νοέμβριο του 2020, ετοιμάζεται για προπώληση τον Αύγουστο, κι έπειτα για λανσάρισμα στην αγορά μέχρι το τέλος του χρόνου. Τα δυο αδέρφια έχουν περάσει χρόνια δουλεύοντας πάνω σε concept για τη γεφύρωση του εξόφθαλμου κενού στην αγορά σεξουαλικών βοηθημάτων, σε συνεργασία με μια ερευνητική ομάδα σχεδιασμού από το Πανεπιστήμιο RMIT στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

«Μάθαμε γρήγορα ότι δε θα ήταν δυνατό να δημιουργήσουμε ένα μόνο βοήθημα για όλους», είπε η Morrison. Αλλά μετά από σειρά ερευνών από το RMIT, κατέληξαν στο ότι ένα από τα πιο συχνά σωματικά εμπόδια στην αυτοϊκανοποίηση είναι οι σχετιζόμενοι με τα χέρια περιορισμοί και βλάβες, που κυμαίνονται από απουσία εύρους κίνησης, λεπτή κινητικότητα, ατονία άκρου και χρόνιες παθήσεις όπως η αρθρίτιδα. Αλλά ακόμα και το να δημιουργήσουν ένα προϊόν που θα δίνει λύση σε όλα αυτά ήταν πρόκληση. «Οι αναπηρικές βλάβες έχουν τεράστιο εύρος, ακόμα κι αν μιλάμε μόνο για τα χέρια».

Το όνειρο να δημιουργήσουν ένα βοήθημα που να επιτρέπει σε άτομα με σωματική αναπηρία να αυτοϊκανοποιούνται χωρίς την υποστήριξη προσωπικών βοηθών ξεκίνησε αρκετά χρόνια πίσω. Το 2017, καθώς παρακολουθούσε τον αδερφό της να συμμετέχει στο ντοκιμαντέρ «Picture This», η Morrison ανακάλυψε ότι εκείνος θα έχανε την ικανότητα για αυτοϊκανοποίηση καθώς μεγάλωνε, λόγω της επιδεινούμενης σπαστικότητας στα χέρια του.

Σοκαρισμένη ανακάλυψε επίσης ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα προϊόντα που να βοηθούν τον αδερφό της και άλλους να αυτοϊκανοποιούνται. Έτσι, ο Gurza πρότεινε —μεταξύ αστείου και σοβαρού, όπως είπε εκ των υστέρων: «Γιατί δε φτιάχνουμε ένα;»

Η Morrison περιέγραψε αυτή την αναγκαία, αν και κάπως αμήχανη συζήτηση για τη σεξουαλική υγεία του αδερφού της ως μια «επιφάνεια». Όπως τόσοι άλλοι που δεν έχουν βιώσει ακόμα αναπηρία, παραδέχεται ότι ποτέ πριν δεν την είχε απασχολήσει πόσο τεράστιο πρόβλημα θα μπορούσε να αποτελεί για ορισμένα ΑμεΑ η έλλειψη πρόσβασης στην αυτοϊκανοποίηση.

Σύντομα ανακάλυψε ότι αυτό που βρισκόταν στην καρδιά του προβλήματος που θα αντιμετώπιζε με τη Handi ήταν η εκτεταμένη έλλειψη ευαισθητοποίησης για τις σεξουαλικές ανάγκες των ΑμεΑ.

«Αυτό που μάθαμε πολύ νωρίς ήταν ότι δεν μπορείς να σχεδιάσεις και να δουλέψεις ένα τέτοιο προϊόν χωρίς να κάνεις εξίσου δύσκολες συζητήσεις γύρω από την αναπηρία και το σεξ. Τα δυο αυτά είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένα λόγω του ότι αποτελούν μεγάλα ταμπού. Χρειάζεται πολλή ακόμα εκπαίδευση στην ευρύτερη κοινωνία», είπε η Morrison.

Η σεξουαλικότητα από μόνη της αποτελεί ταμπού. Αλλά τα ανάπηρα άτομα συχνά αντιμετωπίζουν μια σωρεία πρόσθετων παρανοήσεων και στίγματος για τη σεξουαλικότητά τους λόγω διακρίσεων σχετικών με την αναπηρία (ableism). Το γεγονός ότι τα μέλη της οικογένειας είναι συχνά οι βασικοί φροντιστές συνεισφέρει περαιτέρω στην αποσιώπηση. Στο μεταξύ, εργοθεραπευτές που βοηθούν σε κάθε άλλη πλευρά της καθημερινής διαβίωσης (όπως η επιτέλεση βιολογικών αναγκών) συνήθως δεν είναι εκπαιδευμένοι να μεριμνούν για τη σεξουαλική υγεία των ΑμεΑ, εφόσον δεν αντιμετωπίζεται συχνά ως αναγκαία για τη γενικότερη ευζωία τους.

«Συχνά η κοινωνία και ακόμα και οι ίδιες τους οι κοινότητες διδάσκουν τους ανθρώπους από μικρή ηλικία ‘‘είσαι ανάπηρος και για αυτό δεν έχεις σεξουαλικές ανάγκες’’ ή ‘’οι σεξουαλικές σου ανάγκες είναι λάθος”. Και όταν αυτές οι συζητήσεις δεν κανονικοποιούνται, αυτό απλώς αυξάνει τα συναισθήματα της αποξένωσης και της ντροπής», λέει η Morrison. «Θέλουμε να ωθήσουμε όσο περισσότερους ανθρώπους σε αυτή τη διαπίστωση, να οδηγήσουμε στην επίγνωση του ότι υπάρχει πρόβλημα, αλλά επίσης να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που ζουν αυτές τις εμπειρίες καθημερινά ανοίγοντας συζητήσεις που καταρρίπτουν αυτά τα ταμπού».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ήδη ορίζει τη σεξουαλική υγεία ως ισότιμο ανθρώπινο δικαίωμα που ο καθένας αξίζει πρόσβαση σε αυτό. Ο ΠΟΥ υπολογίζει επίσης ότι 15% του πληθυσμού (σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι) ζουν με αναπηρία, πράγμα που τους καθιστά μία από τις μεγαλύτερες μειονότητες. Έτσι, ενώ η αναπηρία και η ηδονή σπάνια συζητιούνται μαζί, αυτό δεν σημαίνει ότι η έλλειψη πρόσβασης δεν έχει σαρωτικά, δριμύτατα αρνητικά αποτελέσματα σε ένα μεγάλο μερίδιο του πληθυσμού.

Η επιστημονική έρευνα που αποτυπώνει το πλήρες πεδίο των θεμάτων σχετικά με το σεξ και την αναπηρία παραμένει αποσπασματική. Αλλά σε πολλές έρευνες που διεξήχθησαν από την εταιρεία (παρόλο που είχαν κάπως περιορισμένο μέγεθος δείγματος), περίπου 56% των ανθρώπων με σωματική αναπηρία ανέφεραν ότι έχουν δυσκολία με την αυτοϊκανοποίηση. «Υπάρχει πολύ μικρή εκπροσώπηση των αναπήρων σωμάτων που βιώνουν ηδονή στην τηλεόραση, στις ταινίες, στο πορνό, σε οτιδήποτε. Δεν δίνεται ούτε καν η ευκαιρία στους ανάπηρους να φανταστούν πώς μπορεί να μοιάζει κάτι τέτοιο», λέει ο Gurza. «Αυτό μας βλάπτει. Γιατί βγαίνουμε έξω στον κόσμο ως πλήρως διαμορφωμένοι ενήλικες και τελικά σκεφτόμαστε ‘’δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό, δεν υπάρχουν πόροι και τίποτα από ό,τι βλέπω δεν αντανακλά την άποψή μου’’».

Μετά από έναν χρόνο απομόνωσης λόγω της πανδημίας, πολλοί από μας καταλαβαίνουν ακριβώς πόσο απαραίτητη μπορεί να είναι η αυτοϊκανοποίηση για την ψυχική και σωματική μας υγεία. Για τους φίλους με αναπηρία, ωστόσο, η πρόσβαση στην αυτοϊκανοποίηση μπορεί να παίρνει ακόμα μεγαλύτερη σημασία.

«Για μένα και πολλά ανάπηρα άτομα, νομίζω ότι η κατάσταση έχει ως εξής: πάντα διαχειρίζομαι το πρόγραμμα κάποιου άλλου, στο χρονικό περιθώριο κάποιου άλλου —είτε φροντιστές, είτε γιατροί, ή οικογένεια. Δεν έχω το χρόνο να σκεφτώ καν τη δική μου ικανοποίηση», λέει ο Gurza. «Ο αυνανισμός έχει σημασία γιατί είναι μία στιγμή για σένα να βρίσκεσαι μέσα στο δικό σου σώμα, να είσαι με τον εαυτό σου, να έχεις στιγμές απόλαυσης που δεν βασίζονται σε κανέναν άλλον… Στην ουσία, ο αυνανισμός είναι μία μορφή ανεξαρτησίας.»

Πώς μοιάζει ο σχεδιασμός βοηθημάτων με αφετηρία την αναπηρία

Παρά αυτά τα εμπόδια γύρω από την αυτοϊκανοποίηση —από τα σωματικά μέχρι τα διαπροσωπικά και κοινωνικά— ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρχε μεγαλύτερη ευκαιρία να τα αντιμετωπίσουμε. Η τεχνολογία του σεξ έχει πάνω από όλα επενδύσει βαθιά (με κάθε έννοια) στο να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να κορυφώσουν όσες φορές θέλουν με τα προϊόντα τους.

«Υπάρχει ένα πρόβλημα και ένα κενό εδώ, αλλά επίσης και μια μεγάλη ευκαιρία. Όχι απλά να βοηθήσουμε ανθρώπους, αλλά ευκαιρίες για τις επιχειρήσεις στην καινοτομία, για καλύτερο design για όλους», λέει η Morrison. Κάποιες εταιρείες βοηθημάτων υψηλής τεχνολογίας, όπως η Dame και η Lora DiCarlo, αν και δεν είναι αποκλειστικά σχεδιασμένες για ανθρώπους με αναπηρία ήδη έχουν προσεγγίσει τη Handi, ώστε να κρατήσουν σημειώσεις στο πώς να κάνουν τις καινοτομίες τους πιο προσβάσιμες.

Ο Michael Tepper, εκπαιδευτής, συγγραφέας, ερευνητής και σύμβουλος σεξουαλικότητας που ειδικεύεται στις χρόνιες παθήσεις και στους τραυματισμούς, πολεμάει το ταμπού γύρω από το σεξ και την αναπηρία εδώ και δεκαετίες. Μέσα στα χρόνια έχει δει πληθώρα πολλά υποσχόμενων προϊόντων και πόρων να έρχονται και να φεύγουν.

Κάποια παραμένουν, όπως ένα παλιό ιατρικό εγχειρίδιο του 2009 για την προσαρμογή διαφόρων βοηθημάτων και ιατρικές συσκευές για τον αυνανισμό των ανδρών όπως η Ferticare και η Viberect. Το μαξιλάρι Perfect Pleasure, αν και απλής τεχνολογίας, συνεχίζει να είναι βασικό για τα προσαρμοζόμενα αξεσουάρ ανθρώπων με κόλπο (επίσης σχεδιασμένο από κάποια με αναπηρία). Εναλλακτικά, η Venus —αν και εξωφρενικά κοστοβόρα και χωρίς πόρους συγκεκριμένα για χρήση από άτομα με αναπηρία— προσφέρει επίσης εξατομικευμένες συσκευές για αυτοϊκανοποίηση πέους και κυρίως μηχανές dildo για κόλπους και χρήση χωρίς χέρια.

Αλλά αυτό το νέο κύμα των προσιτών και συμπεριληπτικών εργαλείων σεξουαλικής τεχνολογίας δεν μοιάζει σε τίποτα με ό,τι έχει δει στο παρελθόν ο Tepper. Από τη μία, υπάρχει αυξανόμενη ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, με εταιρείες όπως η Hot Octopus που εξυπηρετεί περισσότερο το πιστό ευμέγεθες κοινό της από ΑμεΑ, δημιουργώντας ειδικά σημεία στην ιστοσελίδα τους αφιερωμένα στην προσβασιμότητα και στην τρίτη ηλικία, και βάζοντας στο επίκεντρο και προσλαμβάνοντας περισσότερους bloggers με αναπηρία το 2019.

Υπάρχουν επίσης επιτέλους περισσότερα βοηθήματα προσανατολισμένα στην προσβασιμότητα για ανθρώπους με κόλπους, με το δονούμενο δάχτυλο Dame’s Fin και τον πιο πειραματικό, αλλά χωρίς χρήση χεριών δονητή Eva για ζευγάρια να είναι δύο από τις προτάσεις του Tepper. Πρόσφατα ανακάλυψα επίσης την αντλία λιπαντικού της Pulse που επιλύει το ζήτημα προσβασιμότητας αντικαθιστώντας τα —μη πρακτικά στο άνοιγμα— μπουκάλια με κάψουλες τύπου οικιακής εσπρεσιέρας, για αυτόματη άντληση υλικού όταν ένα χέρι τοποθετείται κάτω από τον αισθητήρα.

Στην πρώτη γραμμή της αντιπροσώπευσης, η Handi έχει ήδη ξεκινήσει συνεργασία με την MakeLoveNotPorn (μία κοινωνική πλατφόρμα για σεξ που οι χρήστες μπορούν να ανεβάσουν σέξι  προσωπικά τους βίντεο). Η CEO Cindy Gallop πρόσφερε στην κοινότητα της εταιρείας έκπτωση 50% από ολόκληρη την βιβλιοθήκη υλικού τον περασμένο Αύγουστο, ελπίζοντας ότι θα ενθαρρύνει και ανθρώπους με αναπηρία να συνεισφέρουν με τα δικά τους σέξι βίντεο (για τα οποία το blog της Handi έχει κάποια tips).

Στο μεταξύ, το Hollywood επίσης αρχίζει να καλύπτει σιγά-σιγά την απόσταση, με το σενάριο του Grace & Frankie να βρίσκει τις πρωταγωνίστριες σε ένα ταξίδι προς τη δημιουργία της δικής τους εταιρεία δονητών για άτομα με αρθρίτιδα και δυσκολίες άκρων συναφείς με τη γήρανση, ενώ ο Ryan O’ Connell με την ημι-αυτοβιογραφική του εκπομπή «Special» στο Netflix διαχειρίζεται τις προσωπικές του σεξουαλικές και ερωτικές εμπειρίες ως gay άντρας με εγκεφαλική παράλυση.

Ωστόσο, ακόμα πολύ συχνά, τα θεμελιώδη προβλήματα παραμένουν για τους ανθρώπους με αναπηρία οι οποίοι δοκιμάζουν να χρησιμοποιήσουν βοηθήματα που ισχυρίζονται ότι είναι συμπεριληπτικά, αλλά δεν είναι σχεδιασμένα με καμία άμεση συμμετοχή όσων φέρουν τις ζωντανές εμπειρίες της αναπηρίας.

Η Rachel Brownstein, δημιουργός περιεχομένου, ομιλήτρια και ηθοποιός ταινιών για ενηλίκους, είπε ότι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που αντιμετώπισε λόγω του Ehlers-Danlos Syndrome (το οποίο έχει αντίκτυπο στους συνδετικούς ιστούς όπως είναι οι σύνδεσμοι) είναι η πλήρης απουσία διαδικτυακών πηγών και πληροφόρησης. Αφού χτένισε το διαδίκτυο για κριτικές ατόμων με αναπηρία σε βοηθήματα χωρίς να βρει καμία, και αφού έψαξε ανάμεσα σε 20 με 30 δονητές που ποτέ δεν ανέφεραν το οτιδήποτε για λειτουργίες κατάλληλες σε περιπτώσεις περιορισμένης κινητικότητας, απλά τα παράτησε.

Ενώ υπάρχουν πια μερικοί ανάπηροι αξιολογητές για παιχνίδια, όπως το Cripping Up (από μια σύμβουλο που συστήνεται ως Εύα και προσφέρει κι άλλες σχετικές πηγές), αυτοί παραμένουν δυσεύρετοι. Όπως είπε η Brownstein, «εξακολουθεί να είναι ένα εξειδικευμένο προϊόν που οι άνθρωποι πρέπει να αναζητήσουν ενεργητικά, παρά τη γενικότερη κοινωνική μετατόπιση που προσθέτει περιγραφές χαρακτηριστικών λαμβάνοντας υπόψη τα ΑμεΑ».

Υπάρχει επίσης η πολύ συνήθης εμπειρία των ανθρώπων να ξοδεύουν τουλάχιστον 200$ σε ένα παιχνίδι υψηλής τεχνολογίας, που λειτουργεί για την αναπηρία ενός ατόμου, αλλά ίσως όχι για αυτή ενός άλλου. Εκτός από το οικονομικό κόστος που ενέχει η εξερεύνηση της σεξουαλικής τεχνολογίας (πράγμα που μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό για ορισμένα ΑμεΑ που βασίζονται στην περιορισμένη κρατική βοήθεια), υπάρχει επίσης ένα συναισθηματικό κόστος.

«Αν ένα σεξουαλικό βοήθημα δεν μου ταιριάζει, μπορεί να αισθανθώ σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά με το σώμα μου, σαν το σώμα μου να είναι υπερβολικά διαφορετικό», είπε η Brownstein. «Αυτό είναι που με απέτρεπε από το να εξερευνήσω».

ο Άντριου Γκούρζα καθισμένος στην αναπηρική καρέκλα του, κρατώντας ένα χαρτί πυο γράφει με πολύχρωμα γράμματα στα αγγλικά "λαχταριστά ανάπηρος"
Ο Gurza σπάει τα στερεότυπα γύρω από την αναπηρία και το σεξ, στην πράξη. Πηγή: real-talk.org

Για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, η Handi ελπίζει να δανειστεί μια από τις πιο απλές καινοτομίες που η Dame συνέβαλε στη βιομηχανία: μια πολιτική επιστροφών. Για δεκαετίες, τα σεξουαλικά βοηθήματα χαρακτηρίζονταν πολύ «ανθυγιεινά» για να επιστραφούν, αλλά η Dame χαρακτήρισε αυτή τη δικαιολογία ανόητη. Στην πραγματικότητα, το διαδεδομένο σε ολόκληρη τη βιομηχανία πρότυπο ήταν ένα εύκολο προκάλυμμα για τις εταιρείες να πουλήσουν με τεχνάσματα βοηθήματα που ποτέ δεν μπήκαν στον κόπο να δοκιμάσουν πραγματικά σε ανθρώπους πριν τα διαθέσουν στην αγορά⸱ έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούσες να ζητήσεις τα χρήματά σου πίσω αν ήταν χάλια.

Ενώ δεν ήταν ακόμη σε θέση να επιβεβαιώσει πώς ακριβώς, η Morrison είπε ότι έχουν δεσμευτεί να βρουν τον τρόπο να το συμπεριλάβουν και αυτό στο επιχειρηματικό μοντέλο της Handi.

Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που συναντούν συνήθως η Brownstein και ο Tepper με τη σεξουαλική τεχνολογία (το οποίο αποφεύγει επίσης η Dame) είναι ο απαίσιος, μη προσβάσιμος σχεδιασμός κουμπιών. Ακόμα και για άτομα χωρίς αναπηρίες όπως εγώ, αυτό το κραυγαλέο ελάττωμα είναι ένα πρόβλημα που έχω συναντήσει εξωφρενικά με τις πιο πολυτελείς sextech μάρκες από όλες, όπως η Lelo.

«Πρέπει να πατήσεις αρκετά σταθερά για περίπου πέντε δευτερόλεπτα για να το απενεργοποιήσεις, κάτι που μπορεί να πονέσει. Ακούγεται αξιολύπητο, αλλά, θεέ μου, δεν θά ‘πρεπε να πονάω αφού τελειώσω. Είναι γελοίο», είπε η Brownstein.

Δεν είναι αξιολύπητο. Αλλά είναι μια απίστευτη παράλειψη από υποτιθέμενους ηγέτες στην καινοτομία.

«Με την τελευταία τεχνολογία, τα κουμπιά είναι τόσο μικρά που συνιστώ στους ανθρώπους να παίρνουν βοηθήματα με εφαρμογές smartphone. Πολλοί άνθρωποι με σοβαρούς περιορισμούς στα χέρια χρησιμοποιούν ήδη προσαρμοσμένα περιβάλλοντα για τα κινητά και τους υπολογιστές τους. Έτσι, τους είναι πιο εύκολο να ελέγχουν τα δικά τους βοηθήματα ή ακόμα και αυτά των συντρόφων τους μέσω μιας εφαρμογής», είπε ο Tepper.

Μια προειδοποίηση, ωστόσο, από κάποιον που έχει δοκιμάσει σχεδόν όλα τα παιχνίδια που συνδέονται με Bluetooth και app: είναι συχνά γεμάτα δικά τους εκνευριστικά προβλήματα συνδεσιμότητας. Ωστόσο, η προσιτή οικονομικά εταιρεία Satisfyer είναι μια μοναδική εξαίρεση στον γενικό κανόνα.

Ο Gurza θυμήθηκε αντίστοιχα πώς η πρώτη του εμπειρία με ένα sex toy σταλμένο από μια καλοπροαίρετη εταιρεία σεξουαλικής τεχνολογίας ήταν «μια από τις πιο ντροπιαστικές στιγμές του». Αρχικά, δεν μπορούσε να ανοίξει τη συσκευασία ούτε να στήσει το βοήθημα μόνος του, απαιτώντας βοήθεια από τη φροντίστριά του. Εκείνη έκανε το ψυχικό (επίσης καλοπροαίρετα), αλλά είπε ότι θα επέστρεφε σε μόλις δέκα λεπτά για να βοηθήσει στον καθαρισμό.

«Ήμουν σε φάση, οκ, δεν το λες και πολύ το δεκάλεπτο. Ένιωσα πραγματικά άβολα. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ όταν είμαι με χρονόμετρο, όταν δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου. Τελικά κατέληξα να τραυματιστώ και έπρεπε να την ξαναφωνάξω», είπε. «Δεν υπήρχε τίποτα σέξι σε όλο αυτό».

Όλα αυτά τα φαινομενικά μικρά αλλά εξαιρετικά περιοριστικά λάθη καταδεικνύουν την ανάγκη για αυτό που ο Gurza αποκαλεί «σχεδιασμό σεξουαλικών βοηθημάτων με γνώμονα την αναπηρία» στη βιομηχανία.

Η Morrison εξήγησε πώς, «Σε κάθε φάση της έρευνας, είχαμε πάντα μια πραγματικά δια-συνεργατική ομάδα ανθρώπων στο τραπέζι. Αλλά ο τελικός χρήστης είναι πάντα στο επίκεντρο, στην καρδιά του σχεδιασμού. Τα ανάπηρα άτομα εκπροσωπούνται σε κάθε στάδιο, συμμετέχουν ενεργά στις συζητήσεις και δεν είναι απλώς άτομα τα οποία λέμε γενικά και αόριστα να βοηθήσουμε».

Αριστερά: σεξουαλικό βοήθημα της Χάντι για άτομα με περιορισμένη κινητικότητα σε κυλινδρικό σχήμα μήκους 1 μέτρου. Περιλαμβάνει περιγραφή χαρακτηριστικών και λειτουργιών. Δεξία: ένα ιλουστρέισον μιας γυναίκας που το αγκαλιάζει με το σώμα της.
Πηγή: Handi

Η Handi λαμβάνει ανατροφοδότηση από μια ποικιλία ελεγκτών με μια σειρά από βλάβες που σχετίζονται με τα χέρια για να διασφαλίσει ότι κάθε μέρος της εμπειρίας —από τη συσκευασία έως τον καθαρισμό και την αποθήκευση— είναι όσο γίνεται χωρίς βοήθεια για όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους.

Περιλαμβάνουν επίσης άτομα που είναι υπεύθυνα για τη φροντίδα και τη βοήθεια ατόμων με αναπηρία. «Συνεργαζόμαστε απευθείας με εργοθεραπευτές, αφού δέχονται πελάτες καθημερινά, έχουν καταπληκτική ευφυΐα στην επίλυση προβλημάτων και βλέπουν από πρώτο χέρι τα πιο συχνά προβλήματα».

 

 

Το πιο σημαντικό συμπέρασμα που πήραν από όλα τα σχόλια για το Handi Joystick ήταν η ανάγκη «να κάνουμε αυτό το πρώτο σχέδιο βοηθήματος όσο πιο ευέλικτο και πολυχρηστικό γίνεται, ώστε να μπορούμε να βοηθήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους, πριν στραφούμε στο επόμενο σχέδιο του δικού μας πεδίου», είπε η Morrison.

Αποκαλούν το Joystick ένα σύστημα προϊόντων, επειδή όπως λένε: «Σχεδιάζουμε προσβάσιμα ενδιάμεσα τμήματα με δονητές και μανίκια και μεγάλα κουμπιά που ταιριάζουν στο μεσαίο μέρος του Joystick. Αλλά ξέρουμε ότι πολλοί έχουν αγοράσει σεξουαλικά βοηθήματα που νόμιζαν ότι θα λειτουργούσαν και πλήρωσαν αδρά γι’ αυτά, αλλά τώρα κάθονται στα συρτάρια τους. Έτσι, για όσους μπορούν να χειριστούν τα χειριστήρια και τα κουμπιά αυτών των παιχνιδιών αλλά χρειάζονται βοήθεια μόνο για να τα κρατήσουν στη θέση τους, σχεδιάσαμε το μεσαίο τμήμα να λειτουργεί ως θηκάρι. Έτσι, ανάλογα με την αναπηρία, τα άτομα μπορούν να αγοράσουν ολόκληρο το σύστημα ή απλά διάφορα μέρη του συστήματος που λειτουργούν καλύτερα για τις ανάγκες τους».

Ένα από τα πιο διαδεδομένα λάθη που κάνουν οι εταιρείες σεξουαλικής τεχνολογίας που ηγούνται της αποκλειστικότητας είναι η αδύνατη υπόσχεση ενός βοηθήματος που ταιριάζει σε όλους/ες/α. Όσον αφορά το ανθρώπινο σώμα, η λογική του «one-size» δεν ισχύει ποτέ. Αλλά για τα ΑμεΑ, το να μην θεωρούνται καν μέρος του «όλου» που υποτίθεται ότι καλύπτουν αυτά τα sex toys μπορεί να είναι ιδιαίτερα προσβλητικό.

«[Τα ΑμεΑ] είναι τόσο διαφορετικά όσο κάθε πληθυσμός, ακόμη και μόνο με το φάσμα των σεξουαλικών προτιμήσεων και προσανατολισμών. Επομένως, γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να υποσχεθούμε ένα προϊόν που θα είναι για όλους», δήλωσε η Morrison. «Αλλά του χρόνου τέτοια εποχή στοχεύουμε να σχεδιάσουμε μια ολόκληρη σειρά βοηθημάτων, αξεσουάρ και εσωρούχων από αυτό ακριβώς το αναπηρικό πρίσμα. Έχουμε μεγάλα όνειρα για το πώς να συνεχίσουμε τη σεξουαλική επανάσταση από την οπτική της αναπηρίας.»

Αλλά, φυσικά, δεν υπάρχει μία μοναδική, μονολιθική οπτική αναπηρίας. Και δυστυχώς, όπως είπε ο Gurza, τα ίδια μοτίβα διακρίσεων που βλέπουμε να εμφανίζονται σε μη αναπηρικές κοινότητες εμφανίζονται επίσης σε κοινότητες ΑμεΑ.

«Η αναπαράσταση και οι συζητήσεις γύρω από την αναπηρία εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά λευκές, εξαιρετικά αρσενικές, εξαιρετικά cis και εξαιρετικά εστιασμένες σε έναν τύπο αναπηρίας, που είναι συνήθως ο τραυματισμός του νωτιαίου μυελού», δήλωσε ο Gurza, ο οποίος είναι ο ίδιος queer άντρας. «Χρειαζόμαστε περισσότερα έγχρωμα ανάπηρα άτομα σε αυτές τις συζητήσεις. Υπάρχουν τόσα πολλά που μπορούν να γίνουν για να δείξουν την ποικιλομορφία μέσα στην κοινότητα, πράγμα που δεν νομίζω ότι συμβαίνει στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.»

Το μέλλον σεξ & αναπηρίας

Η αποτυχία της τεχνολογίας του σεξ να συμπεριλάβει περισσότερο τα άτομα με αναπηρία δεν είναι απλώς μια απώλεια για όσους ζουν σήμερα ως ανάπηροι.

Το κυρίαρχο ρεύμα της κοινωνίας τείνει να βλέπει την αναπηρία ως ένα ζήτημα διακριτό από τον γενικό πληθυσμό. Στην πραγματικότητα, είτε από ατυχήματα, ασθένειες ή απλά γήρανση, η πλειοψηφία των ανθρώπων θα βιώσουν κάποια μορφή σωματικής αναπηρίας στη ζωή τους. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που έχουν αυτή τη στιγμή χρόνιο Covid σιγά-σιγά συνειδητοποιούν ότι αποτελούν οι ίδιοι πλέον μέρος ενός πληθυσμού με αναπηρία χρόνιων ασθενειών.

«Η Handi είναι ασφάλιση οργασμού. Δεν είναι μια ολοκληρωτικά ανιδιοτελής προσπάθεια, ούτε αφορά μόνο τον Andrew», δήλωσε η Morrison. «Είναι έτσι ώστε, όταν μεγαλώσω, να υπάρχουν εργαλεία και προϊόντα και ένας ανοιχτός διάλογος που να σημαίνει ότι μπορώ ακόμα να συνεχίσω να απολαμβάνω την αυτοϊκανοποίησή μου».

Επιπλέον, αγνοώντας τα ανάπηρα άτομα, η βιομηχανία αγνοεί τις ευκαιρίες μιας τεράστιας, παγκόσμιας, ανεκμετάλλευτης αγοράς.

«Τα άτομα με αναπηρία έχουν αγοραστική δύναμη. Θα ξοδέψουν τα χρήματά τους σε πράγματα που τους ταιριάζουν. Όμως τίποτα δεν έχει σχεδιαστεί γι ‘αυτούς μέχρι τώρα», δήλωσε η Morrison. «Αυτό είναι ένα τεράστιο εμπόδιο για αυτούς, αλλά και για τη βιομηχανία».

Σίγουρα, καθ’ όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης προσπάθειάς τους να κάνουν τη σεξουαλική τεχνολογία πιο προσιτή, ο Gurza και η Morrison εντυπωσιάστηκαν από κάτι που κι εγώ προσωπικά συγκλονίστηκα όταν ανακάλυψα, αφού είχα δοκιμάσει δεκάδες από τα υποτιθέμενα πιο καινοτόμα βοηθήματα υψηλής τεχνολογίας.

«Εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις, οι εταιρείες σεξουαλικών βοηθημάτων και οι κατασκευαστές κατάφεραν να τη βγάλουν καθαρή κυρίως με πολύ χαμηλά επίπεδα καινοτομίας τα οποία εξακολουθούν να τους αποφέρουν πολλά χρήματα. Αλλά, επειδή εμείς σχεδιάζουμε για μια ανάγκη και ένα εμπόδιο που δεν έχει αντιμετωπιστεί ή αποτελέσει αντικείμενο σχεδιασμού στο παρελθόν, αυτό σημαίνει ότι πρέπει όντως να καινοτομήσουμε», δήλωσε η Morrison. Ο σχεδιασμός που βασίζεται στην αναπηρία έχει το δυναμικό να αυξήσει την επένδυση στα πρότυπα καινοτομίας σε ολόκληρο τον κλάδο. «Ας ελπίσουμε ότι θα ενθαρρύνει τους πάντες να βάλουν χρόνο και προσπάθεια για να κατανοήσουν τα εμπόδια που συμβαίνουν πραγματικά στους ανθρώπους και να σκεφτούν ποια σχέδια θα τους βοηθήσουν να τα ξεπεράσουν. Περισσότερος καθολικός σχεδιασμός μας ωφελεί όλους».

«Δεν αναμένουμε τόνους ανταγωνισμού», είπε ο Gurza γελώντας. «Αλλά η αναπηρία είναι τόσο ευρεία, υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά παιχνίδια που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν. Υπάρχουν τόσοι πολλοί διαφορετικοί τύποι περιορισμών που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οι καινοτόμοι, τόσοι άλλοι δρόμοι που θα μπορούσαμε να πάρουμε».

Ο Andrew Gurza και η Heather Morrison. Ο Gurza κάθεται στο αμαξίδιό του χαμογελαστός, φορώντας ένα φούξια πουκάμισο. Η Morrison από πάνω του με μαύρο μπλουζάκι ελαφρώς σκυφτή και χαμογελαστή
Τα αδέρφια πίσω από τη Handi. Πηγή: Handi

Ο Tepper, προσωπικά, ανυπομονεί να δει τι μπορεί να αναπτυχθεί στους τομείς της εικονικής πραγματικότητας και της ρομποτικής για τα ανάπηρα άτομα.

«Η έρευνα για τον οργασμό έχει ταυτοποιήσει τον εγκέφαλο ως τον κύριο μεσολαβητή της σεξουαλικής απόλαυσης. Άρα γιατί δεν εξετάζουμε την άμεση εγκεφαλική διέγερση που παρακάμπτει εντελώς τα γεννητικά όργανα;», είπε.

Αυτό που μπορεί να ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα από όσο νομίζετε. Το 2018, ένας ερευνητής από το Πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο παρουσίασε ευρήματα για το Neurodildo, ένα πρότυπο σεξουαλικού παιχνιδιού που ελέγχεται εξ αποστάσεως από τα εγκεφαλικά κύματα του χρήστη. Άλλοι εργάζονται σε εμφυτεύματα ηλεκτροδίων σπονδυλικής στήλης που θα επιτρέπουν σε άτομα να έχουν οργασμό με το πάτημα ενός κουμπιού.

Αλλά για το άμεσο μέλλον, ο Tepper πιστεύει ότι η κερδοσκοπική τεχνολογία εξυπηρετεί τα άτομα με αναπηρία λιγότερο από το να διευρύνουμε απλώς την αντίληψή μας για τη σεξουαλική ευχαρίστηση πέρα από την κολπική κορύφωση και την εκσπερμάτιση.

«Πρέπει να αυξήσουμε την εστίασή μας στην αυτοϊκανοποίησή μας πέρα από τη διέγερση των γεννητικών οργάνων. Μπορείτε να μάθετε τον οργασμό μέσω των θηλών σας εάν δεν μπορείτε να φτάσετε την κλειτορίδα σας. Με τη σωστή πρόθεση, εστίαση, εξάσκηση, μπορείτε να γίνετε οργασμικοί μέσω περιοχών που είναι προσβάσιμες. Αυτό δεν είναι καν τεχνολογία. Αυτό είναι απλά εκπαίδευση.»

Σίγουρα, η τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική στην πολυπόθητη εξάπλωση της εκπαίδευσης γύρω από το σεξ και την αναπηρία. Ωστόσο, αν ρωτήσετε τον Gurza, δεν υπάρχουν όρια στις δυνατότητες εδώ.

«Αυτή θα έπρεπε να είναι μια βιομηχανία που φέρνει δισεκατομμύρια. Αλλά δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν μιλάμε αρκετά γι’ αυτό. Ελπίζουμε λοιπόν σε λίγα χρόνια, να αρχίσουμε να φέρνουμε αυτά τα δισεκατομμύρια».

Πηγή: Mashable

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή