Όσο μεγαλώνω, διώχνω

Γυρνάμε τις σελίδες στο ημερολόγιο σαν να είναι σελίδες περιοδικού από σούπερ μάρκετ… Το έχεις σκεφτεί;

Σαν να είναι κάτι απλό και ασήμαντο. Όμως είναι ανεπανάληπτο κυριολεκτικά! Εκείνη τη στιγμή που αλλάζεις τη σελίδα για να πας στον επόμενο μήνα, ή την ώρα που ξεκολλάς αυτό το χαρτάκι της ημέρας για να πας στην επόμενη, έχεις συνειδητοποιήσει ότι πας ένα βήμα μπροστά;

Κάθε μήνα, κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό είσαι διαφορετικός.

Αν αρχίσεις να το παρατηρείς, να σε παρατηρείς, θα εκπλαγείς! Αλλάζοντας όμως, πώς να παραμείνει ίδιο και το σκηνικό γύρω σου; Δε γίνεται. Δεν ταιριάζει, δε σου ταιριάζει. Σαν τα σκηνικά θεατρικής παράστασης… Καθώς εξελίσσεται το έργο, αλλάζουν κι εκείνα. Θα ανοίξεις μια πόρτα, θα κλείσεις κάποια άλλη. Περπατάς λίγο πιο κάτω στο σκηνικό και αντικρίζεις ένα παράθυρο. Ανοιχτό. Σε προηγούμενη παράσταση το είχες αφήσει έτσι. Δεν το είχες πειράξει. Δε σου άρεσε να «πειράζονται» οι γύρω σου. Κι ενώ ήθελες να το κλείσεις γιατί κρύωνες, δεν τολμούσες. Τώρα όμως μεγάλωσες! Πλησίασες κι άλλο στο παράθυρο κι ο αέρας σε χτύπαγε ακόμη πιο δυνατά. Ήρθε η ώρα. Το έκλεισες με δύναμη. Ίσως λίγο περισσότερη από ό,τι χρειαζόταν αλλά αυτό συμβαίνει όταν κάνεις υπομονή καιρό…

Χρυσός είναι η υπομονή όπως, ναι, και η σιωπή όμως μέχρι την κόκκινη γραμμή.

Μεγαλώνοντας μαθαίνεις ποια είναι αυτή η κόκκινη γραμμή σου. Αν επιτρέψεις να την τσαλαπατήσουν στον βωμό της υπομονής σου, ακολουθεί ναρκοπέδιο. Γι’ αυτό, κάνε μια προσπάθεια να μη φτάνει εκεί η οποιαδήποτε κατάσταση στη ζωή σου. Πάρτ’ τη στα χέρια σου, πάρε και το ημερολόγιο και κοίτα με περηφάνια τον κάθε αριθμό που αναγράφεται για όλα αυτά που έχεις καταφέρει μέσα σ’ αυτόν. Ίδιοι οι αριθμοί κάθε μήνα, όμως ταυτόχρονα τόσο διαφορετικοί… Μάθε να διώχνεις ό,τι διώχνει το χαμόγελό σου. Κάποιες φορές θα είναι εύκολο αλλά κάποιες οδυνηρό. Σε αυτήν τη δεύτερη περίπτωση, να ρωτάς πάντα τον εαυτό σου: «Έχεις δεύτερες σκέψεις;». Πίστεψέ με, για τις σωστές επιλογές στη ζωή μας δεν έχουμε δεύτερες σκέψεις. Βάλε πρώτο τον εαυτό σου! Όχι, δεν είναι εγωπάθεια. Είναι η βάση της εξέλιξής σου. Αν έχεις κάτι άλλο μπροστά από σένα, δε βλέπεις πού πας…

Όσο μεγαλώνω, διώχνω μέχρι να καθαρίσει το περιβάλλον (μου) και να κλείσει η τρύπα του όζοντος μέσα μου. Η τρύπα που δημιουργείται από τις τοξικές συναναστροφές. Γύρνα σελίδα….