Στο φωτογραφία ανδρός που σημειώνει σε ένα χαρτί και μπροστά μια μακέτα οικίας

Καλώς τα παιδιά 3 – 0 (που έλεγε ο αείμνηστος Αλέφαντος) .

Το ξεπούλημα (λάθος λέξη) συνεχίζεται.

Κάποτε πριν αρκετά χρόνια που τα ήθη και τα έθιμα μας ήταν λίγο πιο “σκληροπυρηνικά”, όταν μια γυναίκα περνούσε την ηλικία γάμου (στο μυαλό των απλών ανθρώπων), ή είχε κάποιο “μειονέκτημα” η οικογένεια έδινε στο γαμπρό μεγάλη προίκα για την “ξεφορτωθεί”.

Αυτό συμβαίνει τόσα χρόνια, κάθε φορά που η εκάστοτε κυβέρνηση ήθελε να μας “σώσει” από τους “κακούς” και “ακριβούς” οργανισμούς “Κοινής” ωφέλειας που προκαλούν οικονομική αιμορραγία στην πολύπαθη “ψωροκώσταινα”.

Απίστευτες εξαγγελίες (συνήθως προεκλογικά) περί εξυγίανσης στους οργανισμούς “Κοινής” ωφέλειας, περί “άχρηστων” διευθυντών, μηδενικών κερδών και μεγάλων χρεών τους.

Με λίγα λόγια η “γάγγραινα”, ο “καρκίνος”, του προϋπολογισμού κάθε χρόνο. Δεν άλλαζαν ποτέ τίποτα βέβαια, για τους δικούς τους “λόγους” (ψηφαλάκια, εξυπηρέτηση των “αφεντικών” κλπ). Εδώ λοιπόν δεν έχουμε “νύφες” με μειονεκτήματα. Έχουμε να κάνουμε με “νύφες” που τους δημιουργούσαν νέα, οι ίδιοι συνεχώς . Και το πρόβλημα μεγάλωνε και τα “χρέη” συσσωρεύονταν.

Απαξίωση (σωστή λέξη) τεράστια, φυσικά με “σκοπό”. Πλύσιμο εγκεφάλου με “απορρυπαντικό” το φόβο και την αγανάκτηση του λαού λόγω της οικονομικής πίεσης που πάντα δεχόταν. Θυμάμαι πάντα τη λιτότητα (με άλλες “έντεχνα” χρησιμοποιημένες λέξεις) να υπάρχει στη ζωή μου.

“Πρέπει να σταματήσουμε να πληρώνουμε τα χρέη των “άχρηστων οργανισμών” μας έλεγαν με “ουρλιαχτά σωτήρα”. Το “τυρί” στη φάκα είναι δελεαστικό. “Να τους πουλήσουμε να ησυχάσουμε πια από το βραχνά”. Η “αόρατη” φάκα ήταν η “πώληση”.

Εδώ όμως δεν πρόκειται για πώληση. Εδώ προικίζουμε τους οργανισμούς με μεγάλη αύξηση του τιμολογίου υπηρεσιών τους, με διαγραφή χρεών, χαρίζοντας την περιουσία τους, αλλάζοντας τις εργασιακές συνθήκες,” σπρώχνοντας” τους “κακούς” πελάτες σε ιδιωτικές εταιρείες (ιδιοκτησίας “δικών” τους παιδιών), εισπράττοντας ένα ευτελές αντίτιμο με προνομιακή εξόφληση (πολλές δόσεις από δάνειο με “εγγύηση” του κράτους) .

Ωραίο σύστημα ε;

Το σύστημα είναι πολύ καλά οργανωμένο και δεν οφείλεται στην ανεπάρκεια των κυβερνήσεων ή των “μεγάλων” διευθυντών. Τόσα χρόνια ακούγαμε για τους ” κακούς” οργανισμούς που φταίνε για όλα τα δεινά του λαού.

Έντεχνα μας έδειχναν την μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη, η σκοτεινή πλευρά του νομίσματος ήταν, είναι και θα είναι, ότι οι επιλογές για όλα τα παραπάνω προβλήματα ήταν δικές τους. Δεν είδαμε όμως κανένα “σωτήρα” να αναλαμβάνει την ευθύνη. Πάντα φταίμε εμείς με φράσεις και λέξεις που χρησιμοποιούνται στις προεκλογικές περιόδους. (μαζί τα φάγαμε, μαζί θα προχωρήσουμε, όλοι μαζί κλπ). Μου “ήρθε” μια αναλαμπή, με αφορμή την πώληση του 49% της ΔΕΗ και την
προαναγγελομενη τεράστια αύξηση έως και 50% στο τιμολόγιο της. Έχουμε καταλάβει ότι όλοι αυτοί οι οργανισμοί είναι δική μας περιουσία; Γιατί την “πετάμε”
στη διάθεσή κάθε “καρχαρία”; Γιατί δεν “πιέζουμε” να κερδίσουμε τα αυτονόητα; Είπα να μην συγχυστώ, αλλά δεν τα κατάφερα ούτε σήμερα.

Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στο τρελάδικο που φτιάξαμε και συντηρούμε μόνοι μας.

Εις το επανιδείν.

Διαβάστε επίσης:

Αναρχισμός και Αναρχία (Αλήθεια & Ψέμα)

Σχετικά με τον συντάκτη

Διονύσης Νίτσας
Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου ΑμεΑ Ιλίου

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή