η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου (1893- 7 Ιανουαρίου 1972)

Ήταν η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου η σημαντικότερη στιχουργός της Ελληνικής Λαϊκής Μουσικής;

Για πολλούς ναι. Για άλλους όχι. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, ήταν σπουδαία. Και η ζωή της τόσο περιπετειώδης, που έγινε κινηματογραφική ταινία το 2019 σε παραγωγή του Διονύση Σαμιώτη και σκηνοθεσία του Άγγελου Φραντζή με δυο ερμηνεύτριες, την Κάτια Γκουλιώνη στα πρώιμα χρόνια της Ευτυχίας και την Καρυοφιλλιά Καραμπέτη στα ώριμα. Μια ταινία που «έσπασε τα ταμεία» -όπως λέμε- με 668.000 εισιτήρια και τιμήθηκε με το Βραβείο Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου ως καλύτερη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας σε σενάριο της Κατερίνας Μπέη. Η ταινία παίζεται ακόμα και στους κινηματογράφους και στην τηλεόραση και κανονικά θα πρέπει να έχει ξεπεράσει τις 900.000 εισιτήρια και να έχει μπει στο top 5 στην ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Αρχικά σταδιοδρόμησε ως ηθοποιός και δασκάλα ενώ αργότερα αναδείχθηκε σε μια σημαντική λαϊκή στιχουργό. Η μεγάλη αξία της στιχουργικής της αναγνωρίστηκε πολύ αργότερα, ιδίως μετά το θάνατό της.

Η ζωή της έγινε και βιβλίο από την εγγονή της, Ρέα Μανέλη, με τίτλο «Η Γιαγιά Μου η Ευτυχία» και ενέπνευσε τον θεατρικό μονόλογο που παρουσίασε η Νένα Μεντή. Αλλά η ταινία, το βιβλίο και η θεατρική παράσταση, δεν είναι τα σημαντικότερα κομμάτια διατήρησης της μνήμης της. Τα τραγούδια που έγραψε είναι. Και ακόμα δεν ξέρουμε πόσα ήταν αφού άγνωστος αριθμός στίχων της ΔΕΝ της αποδόθηκαν μια και τους πούλαγε σε διάφορους συνθέτες οι οποίοι τα κυκλοφόρησαν με το δικό τους όνομα, με τη συναίνεσή της. Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου δεν αναζητούσε δόξα. Χρήματα αναζητούσε για να ικανοποιήσει το πάθος της για το «τζόγο». Ο οποίος και δεν την άφησε να ορθοποδήσει οικονομικά. Παντρεύτηκε τρεις φορές, έκανε δύο κόρες, τη Μαίρη και την Καίτη. Μετά τον θάνατο της Μαίρης το 1960, βρήκε καταφύγιο στη χαρτοπαιξία. Πέθανε 79 ετών, στις 7 Ιανουαρίου 1972, έχοντας στο πλευρό της την εγγονή της, Ρέα, που τη φρόντισε ως τα γεράματά της.

Για λεπτομέρειες γύρω από τη ζωή της και τις περιπέτειές της (Γεννήθηκε το 1893 στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, αναγκάστηκε όμως να καταφύγει ως πρόσφυγας στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, στο τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1919-22) αναζητείστε την ταινία «Ευτυχία», σε κάποιο κινηματογράφο, σε dvd ή την τηλεόραση.

Εμείς σας παραθέτουμε μερικά από τα σπουδαιότερα τραγούδια της που παίζονται ακόμα.

Με πρώτα και καλύτερα τα «Καβουράκια» , τραγούδι που δεν της αποδόθηκε ποτέ καθώς ο μέγας Βασίλης Τσιτσάνης είχε αγοράσει τους στίχους έναντι 200-300 δραχμών και τους είχε ελαφρώς μετατρέψει:

Στου γιαλού τα βοτσαλάκια

κάθονται δυο καβουράκια

έρμα παραπονεμένα

κι όλο κλαίνε τα καημένα

Κι ακόμα:

Ηλιοβασιλέματα, Περασμένες μου αγάπες σε μουσική Μανώλη Χιώτη,

Δυο πόρτες έχει η ζωή, Φεύγω με πίκρα στα ξένα που τραγούδησε ο Καζαντζίδης,

Πετραδάκι, πετραδάκι, Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά, Όνειρο απατηλό σε μουσική Απόστολου Καλδάρα,

Είμαι αϊτός χωρίς φτερά σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι.

«Γυάλινος κόσμος», «Στου Αποστόλη το κουτούκι», «Ρίξτε στο γυαλί φαρμάκι», «Μου σπάσανε το μπαγλαμά», «Ανεμώνα», «Αργά, είναι πια αργά», «Λίγο-λίγο, θα με συνηθίσεις», «Πήρα απ’ τη νιότη χρώματα», «Αν είναι η αγάπη έγκλημα», «Η διπρόσωπη», «Ένας αϊτός γκρεμίστηκε», «Συρματοπλέγματα βαριά», «Τι έχει και κλαίει το παιδί», «Η Μαλάμω», «Του ντερβίση το πιοτό», «Τι να σου κάνει μια καρδιά».

Φώτο από την ταινία: H Κάτια Γκουλιώνη στα πρώιμα χρόνια της Ευτυχίας και την Καρυοφιλλιά Καραμπέτη στα ώριμα

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

One comment for “Οι ατυχίες και οι δυστυχίες της Ευτυχίας

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή