Ο Δημήτρης Κωνσταντάρας

Ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις. Γι αυτό και πρέπει να μάθουμε κάποια στιγμή να ζούμε μαζί του. Είναι δυνατόν;

Πόσοι άνθρωποι πέθαναν στον κόσμο τον Ιανουάριο; Πόσες ψυχές έφυγαν , «πέταξαν» στο άγνωστο πολλαπλασιάζοντας τον λεγόμενο «Ουράνιο Πληθυσμό»; Πόσα νεογέννητα, πόσα μωρά, πόσα παιδάκια έχασαν τη ζωή τους πριν προλάβουν καν να ζήσουν; Χιλιάδες; Δεκάδες χιλιάδες; Εκατοντάδες χιλιάδες; Εκατομμύρια; Και πόσοι γεννήθηκαν σ’ αυτή την αέναη διαδοχή «ενοίκων» του κόσμου μας, του χώρου μας, του φυσικού πλούτου ή της φτώχειας μας , της ομορφιάς ή της ασχήμιας;

Αμπελοφιλοσοφίες; Περίπου. Μα οι άνθρωποι γεννιούνται , ζουν – έτσι όπως ζουν- και πεθαίνουν- έτσι όπως πεθαίνουν. Η γέννηση μας ενθουσιάζει, ο θάνατος μας θλίβει. Και για κάθε έναν από εμάς, ανάλογα με τη φιλοσοφία του, με την ηθική του υπόσταση, με τις πεποιθήσεις του, κάθε γέννηση, κάθε ζωή και κάθε θάνατος έχει διαφορετικό μήνυμα, είναι διαφορετικό πράγμα, έχει διαφορετική ουσία.

Μεγαλύτερη ουσία – διότι μας απασχολεί περισσότερη ώρα και μας δημιουργεί μεγαλύτερη θλίψη- έχει ο θάνατος ανθρώπων που γνωρίζουμε, που αγαπάμε, που σεβόμαστε, που εκτιμάμε. Γι αυτό, όσο κι αν ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις, το να αναχωρήσει από τον έμβιο κόσμο κάποιος δικός μας γνωστός ή φίλος ή κάποιος γενικότερα «γνωστός» μας απασχολεί πολύ ,περισσότερο από δέκα, εκατό, χίλιους θανάτους «κάπου αλλού». Ανθρώπινες αδυναμίες, ανθρώπινα ήθη, ανθρώπινες διαστάσεις των πραγμάτων. Δείτε για παράδειγμα πόσοι γνωστοί – με τη γενικότερη έννοια- Έλληνες και Ελληνίδες ( και κάποιοι ξένοι) «έφυγαν» τον Ιανουάριο κι ο θάνατός τους μας στεναχώρησε, μας έκανε να σκεφτούμε, να θυμηθούμε άλλους θανάτους, άλλων αγαπητών μας προσώπων και να διαλογιστούμε.

Γνωστοί Έλληνες και Ελληνίδες που «έφυγαν» τον Ιανουάριο :

♦ Νίκος Νικολαρέας, Έλληνας ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός (“Ο Κύριος Συνήγορος”, “Η Γειτονιά μας”, “Ο Παράξενος Ταξιδιώτης”), γνωστός και ως ο “Συνεργάτης χωρίς Όνομα”.

♦Στρατής Φιλιππότης, εκδότης.

♦ Φάνης Κακριδής, φιλόλογος και καθηγητής κλασικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

♦ Χρήστος Πιερράκος, πρωταθλητής του ακοντισμού.

♦ Κική Σεγδίτσα, δημοσιογράφος, σεναριογράφος, συγγραφέας, ποιήτρια, κριτικός κινηματογράφου.

♦ Δημήτρης Σιούφας, υπουργός της Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρόεδρος της Βουλής .

♦ Σαράντος Καργάκος, ιστορικός, φιλόλογος και δοκιμιογράφος

♦ Γιώργος Τζώρτζης, ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

♦ Τρύφων Καρατζάς, ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.

♦ Θέμος Αναστασιάδης, δημοσιογράφος και εκδότης.

♦ Σπύρος Παπασπύρος, πρώην πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ.

♦ Ανδρέας Κιντής, 80, πρώην πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

♦ Αντώνης Λάνθιμος, μπασκετμπολίστας, πατέρας του σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου.

♦ Μένυα Παπαδοπούλου, δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, η πρώτη γυναίκα διευθύντρια των Ειδήσεων της ΕΡΤ.

♦ Μισέλ Λεγκράν, Γάλλος συνθέτης και πιανίστας (“Οι ομπρέλες του Χερβούργου”, “Τα κορίτσια του Ροσφόρ”), βραβευμένος με τρία Όσκαρ

♦ Χριστόδουλος Χάλαρης, συνθέτης, μουσικολόγος και ερευνητής της βυζαντινής μουσικής.

Κι άλλοι…. κι άλλοι….. εδώ, εκεί και παραπέρα. Είπαμε: Ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις. Γι αυτό και πρέπει να μάθουμε κάποια στιγμή να ζούμε μαζί του. Είναι δυνατόν;

Σχετικά με τον συντάκτη

Δημήτρης Κωνσταντάρας
Φιλόλογος - Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Πρώην βουλευτής

Αφήστε σχόλιο