Ο Γιάννης Καλπούζος

Ένα τραγούδι που έγραφε το 2003-2004 ο Γιάννης Καλπούζος, το «΄Ο,τι αγαπώ είναι δικό σου» που με μουσική του Χριστόφορου Γερμενή έγινε τραγούδι, ένα τραγούδι που με τη φωνή της Γλυκερίας έγινε μια από τις μεγάλες επιτυχίες της εποχής, μας έχει «ταξιδέψει» αμέτρητες φορές.

Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου…………. Καθώς βαθαίνει η νύχτα

Την άλλη όψη της καρδιάς μου…………. Όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα

Βρεγμένο ρούχο η μοναξιά μου…… Που το φορώ και στάζει

Το μόνο που έμεινε κοντά μου…. Το δρόμο που ‘φυγες κοιτάζει

Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου….. Και το ‘χεις πάρει μακριά

Φόρεσες τον ήλιο στο λαιμό σου…… Κι εδώ δεν ξημερώνει πια.

Ο «πατέρας» αυτού του τραγουδιού Γιάννης Καλπούζος στον οποίο ανήκουν οι στίχοι δεκάδων τραγουδιών, είναι από την Άρτα και δεν γράφει μόνο τραγούδια που γίνονται επιτυχίες. Γεννήθηκε το 1960 στο χωριό Μελάτες και από το 1983 ζει και δημιουργεί στην Αθήνα. Μέχρι σήμερα, από τα χέρια, το μυαλό και την ψυχή του ευαίσθητου όσο και δυναμικού συγγραφέα, έχουν εκδοθεί ποιητικές συλλογές , συλλογές διηγημάτων και μυθιστορήματα. Το μυθιστόρημα «Ιμαρέτ», τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, (Μεταίχμιο 2008 – Ψυχογιός 2015).

Το «Ιμαρέτ» μεταφράστηκε και κυκλοφορεί στα πολωνικά, στα τουρκικά και στα αραβικά. Έχει γράψει τους στίχους 80 τραγουδιών μεταξύ των οποίων τα: «Δέκα μάγισσες» με τον Γιάννη Σαββιδάκη, «Να ’σουν θάλασσα» με τη Νατάσα Θεοδωρίδου, «Τι μου ’χει φταίξει τι μου ’χει λείψει» με την Ελένη Πέτα, «Γιατί πολύ σ’ αγάπησα» με τον Ορφέα Περίδη, το οποίο ερμήνευσε και ο Σωκράτης Μάλαμας και άλλα πολλά γνωστά τραγούδια.

Μίλησε στο meallamatia.gr και απάντησε με ειλικρίνεια στα ερωτήματά μας.

Η δημιουργία σήμερα

Ερώτηση: Σήμερα, έτσι όπως είναι η κατάσταση της κοινωνίας μας ύστερα απ’ όσα έχουν προηγηθεί τουλάχιστον δέκα χρόνια, είναι καιρός για δημιουργία; Εσείς μπορείτε να δημιουργήσετε ελεύθερα, χωρίς να επηρεάζεστε από τις κοινωνικές ανατροπές και την ανισορροπία του συστήματός μας;

Γιάννης Καλπούζος: Σχεδόν όλοι οι καιροί προσφέρονται για δημιουργία. Υπήρξαν συγγραφείς που έγραψαν σπουδαία έργα κατά τη Γερμανική κατοχή. Όσα συμβαίνουν λειτουργούν ως αφορμές, δίνουν ερεθίσματα, σε προκαλούν και σε προσκαλούν να αναμετρηθείς με τις δυνάμεις σου και τις αντοχές σου, αλλά και να ερμηνεύσεις και να εντάξεις στο έργο σου τα ίδια τα γεγονότα ή ό,τι σηματοδοτούν. Άλλωστε το σήμερα δεν είναι αποκομμένο απ’ το χτες. Τα σύγχρονα ζητήματα δεν απώλεσαν τον διαχρονικό τους χαρακτήρα. Οι ανισορροπίες και οι κοινωνικές ανατροπές δεν είναι κάτι καινούργιο. Έγραφα στο τελευταίο μου μυθιστόρημα, στο “γινάτι”: «Θαρρείς πως κάθεται κανείς να στοχαστεί τι τον ταλαιπωρούσε χθες ή προχθές; Αυτό που τον καίει σήμερα τον ταρακουνά και φαντάζει ξεκομμένο απ’ όλα. Κάθε νέος πόνος κι ολόφρεσκος, δεν μπαίνει σε καμιά ζυγαριά». Από τη μεριά μου μιλώ για το σήμερα μέσα από το χθες και τα ιστορικά μου μυθιστορήματα. Ο τόπος μας έζησε πολύ χειρότερες χρονικές περιόδους. Όλα με επηρεάζουν, μα ταυτόχρονα γίνονται και πηγή δύναμης.

Ερώτηση: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός ενός πνευματικού δημιουργού σήμερα; Και πως τον αντιμάχεται; Πως τον νικά; Ή μήπως ΔΕΝ τον νικά;

Γ.Κ.: Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως τον μεγαλύτερο εχθρό του δημιουργού. Κι αν υπάρχει, φαντάζομαι ότι για τον καθένα είναι διαφορετικός. Σε ό,τι με αφορά θεωρώ εχθρό την έλλειψη εσωτερικής γαλήνης και ανάτασης που χρειάζομαι για να μπορώ να γράψω. Αυτό μπορεί να συμβεί για χίλιους δυο λόγους∙ ενδογενείς ή εξωγενείς, ψυχικούς ή σωματικούς.

Ο Γιάννης Καλπούζος

«Δεν είχα σκεφτεί ποτέ να γίνω ποιητής, στιχουργός, συγγραφέας»

Ερώτηση: Πώς και αρχίσατε να γράφετε σε ηλικία 40 ετών; Συνέβη κάτι ώστε να ανακαλύψετε το ταλέντο σας; Γράφατε αλλά τα κρατούσατε στο συρτάρι; Γεννηθήκατε το 1960 και αν υπολογίσει κανείς ότι ένας νέος στα είκοσι, εικοσιδύο του χρόνια ( δηλαδή το 1980 περίπου) αρχίζει να σταθεροποιεί τους άξονες της ζωής που θέλει να ακολουθήσει, τι ήταν αυτό που σας «φρενάρισε»; Μήπως η μετοίκησή σας στην Αθήνα λειτούργησε ευεργετικά;

Γ.Κ.: Ξεκίνησα στα τριάντα μου με ποίηση, στα τριάντα πέντε μου άρχισα να γράφω στίχους για τραγούδια και στα σαράντα μου πέρασα στην πεζογραφία. Κατάγομαι από ένα πολύ μικρό χωριό και φτωχή οικογένεια και από δώδεκα χρόνων έμενα μόνος, με τη μικρότερη αδελφή μου και τον κατά τι μεγαλύτερο αδελφό μου στην Άρτα. Οι καταβολές μου και οι δυσκολίες βιοπορισμού δε μου επέτρεψαν να έχω στα είκοσι άξονες ζωής και στόχους. Πάσχιζα να επιβιώσω ως εσωτερικός μετανάστης στην Αθήνα και είχα φτάσει να κάνω κατάλογο συγγενών και γνωστών, ώστε να μην πηγαίνω συχνά στους ίδιους για ένα πιάτο φαγητό. Αν και διέθετα από μικρός την ευχέρεια να σκαρώνω παραμύθια, μικρές ιστορίες και στίχους, δεν είχα σκεφτεί ποτέ να γίνω ποιητής, στιχουργός, συγγραφέας. Διάφοροι άνθρωποι που βρέθηκαν στη ζωή μου, με προέτρεψαν να ασχοληθώ πιο σοβαρά κι έτσι ανακάλυψα το όποιο ταλέντο μου σε μεγάλη ηλικία.

Ερώτηση: Διαβάζατε στα 15 σας; Στα 18 σας; Στα 20 σας; Και τι διαβάζατε; Τι σας «τραβούσε»;

Γ.Κ.: Δεν γνώριζα τι σημαίνει εξωσχολικό βιβλίο στα μαθητικά μου χρόνια. Άρχισα να διαβάζω στον στρατό όταν με έστειλαν σε ένα τάγμα «ανεπιθυμήτων» στις αρχές του 1981 επειδή ήμουν ενταγμένος τότε στην Κ.Ν.Ε. και πουλούσα τον Ριζοσπάστη. Τους ευγνωμονώ γι’ αυτό. Εκεί γνώρισα πολύ μεγαλύτερούς μου και κυρίως άτομα που ανήκαν στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, με γνώσεις, προβληματισμούς και πνευματικές ανησυχίες. Είχα ένα χάρισμα να ακούω και να μαθαίνω. Έτσι παρακινήθηκα και πήγαινα στη βιβλιοθήκη της Ξάνθης και δανειζόμουν βιβλία. Τότε διάβαζα πολιτικά και φιλοσοφικά βιβλία και λίγη λογοτεχνία: Έρενμπουργκ, Λένιν, Μαρξ, Λουντέμη, Σπινόζα, Ρουσσώ…

Ερώτηση: Σήμερα τι διαβάζετε; Ποιους συγγραφείς και ποιητές ξεχωρίζετε;

Γ.Κ.: Διαβάζω ελληνική και παγκόσμια λογοτεχνία. Είναι δεκάδες τα βιβλία όσων ξεχωρίζω, παλιότερων και νεότερων.

Ερώτηση: Οι περισσότεροι συγγραφείς σήμερα αλλά και τα τελευταία δέκα, δεκαπέντε χρόνια λένε ότι «το βιβλίο δεν πουλάει». Και ότι για να γράφουν, πρέπει να κάνουν και κάποια άλλη δουλειά. Εσείς ζείτε από τα βιβλία σας; Και με τι άλλο ασχοληθήκατε; Ήσασταν καλός μαθητής; Θέατρο είδατε; Κινηματογράφο; Παίζετε μουσική; Ακούτε μουσική; Ασχοληθήκατε με τον αθλητισμό;

Γ.Κ.: Βομβαρδισμός ερωτήσεων. Τα βιβλία μου ευτύχησαν να αγαπηθούν από τους αναγνώστες και πλέον ζω από τα εισοδήματα που αποδίδουν. Ως προς τα λοιπά ερωτήματα εργάστηκα για πολλά χρόνια στο Υπουργείο Οικονομικών, ωσότου παραιτήθηκα χωρίς να συνταξιοδοτηθώ. Ήμουν καλός μαθητής στο δημοτικό και κακός στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Παρακολουθώ τακτικά θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές προβολές. Η μουσική είναι σχεδόν μόνιμος συνοδός μου, ενώ μάθαινα για δύο χρόνια αρμόνιο χωρίς να καταφέρω να φτάσω σε καλό επίπεδο. Ήθελα να μπω στη Γυμναστική Ακαδημία και κόπηκα για μια μονάδα, έπαιζα παλιότερα ερασιτεχνικά μπάσκετ και είχα ασχοληθεί για ένα διάστημα με αγωνίσματα του στίβου.

«Ψηφίζω με βάση τη ρήση: το μη χείρον, βέλτιστον»

Ερώτηση: Πως βλέπετε τις εξελίξεις στην Ελληνική πολιτική σκηνή; Ασχολείστε; Ενημερώνεστε; Ψηφίζετε; Πιστεύετε σε κάποια πολιτική ιδεολογία;

Πιστεύω ότι ο στοχασμός αποτελεί την ύψιστη πολιτική πράξη. Δυστυχώς δεν είναι στις προτεραιότητες ή στα προτερήματα της πλειονότητας του λαού μας. Μοιραία και όσοι τον εκπροσωπούν κινούνται κατ’ αναλογία στα ίδια βήματα. Δεν περιμένω ν’ αλλάξει κάτι προς το καλύτερο άμεσα, αφού η πνευματική καλλιέργεια που οδηγεί στον στοχασμό απαιτεί πολύχρονη και επίπονη παίδευση. Παρακολουθώ, ενημερώνομαι, δεν ανήκω σε ιδεολογίες-δόγματα και δυστυχώς, αφού δε με εκφράζει κάποιος από τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς, ψηφίζω με βάση τη ρήση: το μη χείρον, βέλτιστον.

Ερώτηση: Σας ενδιαφέρει η Ιστορία; Έχετε διαβάσει; Έχετε κάποια πρότυπα; Αγαπάτε την Ελλάδα ως χώρα, ως παγκόσμια οντότητα; Θεωρείτε ότι απειλείται;

Μέσα από τα βιβλία μου είναι ολοφάνερο το ενδιαφέρον μου για τη Ιστορία και η αγάπη μου για την Ελλάδα. Δε θα μπορούσα να γράψω ιστορικό μυθιστόρημα εάν δε μελετούσα Ιστορία και πολύ περισσότερο την Ιστορία που γράφουν οι καθημερινοί άνθρωποι. Η Ελλάδα απειλείται κυρίως από τον κακό της εαυτό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν την επιβουλεύονται τρίτοι. Όσον αφορά τα πρότυπά μου, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι οι απλοί άνθρωποι που κατάφεραν να κατακτήσουν τη λαϊκή σοφία.

Ερώτηση: Ποιο είναι το επόμενο βιβλίο σας; Ο επόμενός σας στίχος; Ποιος ερμηνευτής θα θέλατε να «σας» τραγουδήσει;

Γ.Κ.: Καταγίνομαι εδώ και σχεδόν ενάμιση χρόνο με μια μυθοπλασία που εξελίσσεται κατά τη βυζαντινή εποχή. Για περισσότερα είναι πολύ νωρίς, καθώς έχω μπόλικη δουλειά μπροστά μου και έθεσα ως χρονικό ορίζοντα έκδοσης του βιβλίου την άνοιξη του 2020.

Αφιερώνομαι κάθε φορά σε ένα είδος γραφής, οπότε δε θα γράψω στίχους το επόμενο διάστημα. Όμως έχω στα χέρια μου στίχους, αμελοποίητους, οι οποίοι ίσως συναντηθούν κάποτε με τον κατάλληλο ερμηνευτή.

Ο Γιάννης Καλπούζος

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Γιάννης Καλπούζος γεννήθηκε το 1960 στο χωριό Μελάτες της Άρτας, ενώ από το 1983 ζει στην Αθήνα. Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί τα εξής έργα του: Η ποιητική συλλογή «Το νερό των ονείρων» και το μυθιστόρημα «Μεθυσμένος δρόμος» (Ελληνικά Γράμματα 2000). Η συλλογή διηγημάτων «Μόνο να τους άγγιζα» (Κέδρος 2002), η οποία επανεκδόθηκε το 2017 από της εκδόσεις Ψυχογιός, εμπλουτισμένη ποικιλοτρόπως κι επιμελημένη στο σύνολό της με τον νέο τίτλο: «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ». Το μυθιστόρημα «Παντομίμα Φαντασμάτων» (Άγκυρα 2005), το οποίο κυκλοφόρησε σε επιμελημένη στο σύνολό της επανέκδοση το 2015 από τις Εκδόσεις Ψυχογιός με τίτλο: «Σάος» και υπότιτλο: «Παντομίμα Φαντασμάτων». Οι ποιητικές συλλογές: «Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών» και «Έρωτας νυν και αεί», με την οποία ήταν υποψήφιος στη μικρή λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (Εκδόσεις Ίκαρος 2006 και 2007). Το μυθιστόρημα «Ιμαρέτ», το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, (Μεταίχμιο 2008 – Ψυχογιός 2015). Το «Ιμαρέτ» μεταφράστηκε και κυκλοφορεί στα πολωνικά και τα τουρκικά. Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί σε δύο τόμους και η διασκευή του «Ιμαρέτ» σε νεανικό μυθιστόρημα (για παιδιά άνω των 10 ετών), με εικονογράφηση του σκηνογράφου Αντώνη Χαλκιά. Τίτλοι: «Ιμαρέτ: Οι δυο φίλοι και ο παππούς Ισμαήλ» και «Ιμαρέτ: Φάρσες, πόλεμος και όνειρα». Με το διήγημα «Ο Λευτέρης» συμμετείχε στο συλλογικό έργο «Τέλος καλά, όλα καλά» (Καστανιώτης 2012). Το μυθιστόρημα «Άγιοι και δαίμονες» (Μεταίχμιο 2011 – Ψυχογιός 2015). Το μυθιστόρημα «Ουρανόπετρα» (Μεταίχμιο 2013). Το μυθιστόρημα «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» (Ψυχογιός 2014). Το μυθιστόρημα «Σέρρα. Η ψυχή του Πόντου» (Ψυχογιός 2016). Το μυθιστόρημα «Γινάτι. Ο Σοφός της λίμνης»  (Ψυχογιός 2018).

Κάποια από τα εξώφυλλα των βιβλίων του:

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο