Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Λαυρέντιο Δελλασούδα στην ομιλία του

Αποσπάσματα Ομιλίας

Λαυρεντίου Γ. Δελλασούδα με θέμα: «Κοινωνική ένταξη προσώπων με αναπηρία. Προϋποθέσεις και εναλλακτικές προτάσεις».

«Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών» , 21 Οκτωβρίου 2019

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ

«Κοινωνικά ευπαθείς/ευάλωτες ομάδες (Κ.Ε.Ο.) και όχι ευπαθείς/ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, διότι τα πρόσωπα των ομάδων αυτών δεν είναι απολύτως υπεύθυνα των δεινών τους και –γενικώς – τής ποιότητας ζωής τους (Π.Ζ.). Επομένως όλοι, όντας δυνάμει κοινωνικά ευπαθή πρόσωπα, θα πρέπει να συνυπάρχουμε ως κοινότητα, η οποία έχει ενσυναίσθηση τής Π.Ζ. των Κ.Ε.Ο.

Άλλωστε η κατανόηση/ενσυναίσθηση τής Π.Ζ. ενός προσώπου –γεμάτης από ασθένειες, ευπάθεια, εξάρτηση– ίσως “εμπλουτίζει” κάποιο άλλο πρόσωπο με νέες διαισθητικές και υπαρξιακές αντιλήψεις για τη φύση της ανθρώπινης ζωής, την ανάγκη τής συναντίληψης με λόγια και έργα και όχι μόνο με λόγια».

ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

«Επίσης με την ενσυναίσθηση ίσως κατανοήσουμε, ότι ο κοινωνικά ευπαθής είναι πρόσωπο και όχι άτομο. Διότι μιλώντας για πρόσωπο αναφερόμεθα στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τής ανθρώπινης φύσης, όπως αυτά φανερώνονται σε κάθε ατομική ύπαρξη. Ας σκεφτούμε τι λέμε: 3 Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος (Θεολ.) και Φυσικό/Νομικό πρόσωπο και όχι άτομο (Νομική επιστήμη).

Άλλωστε η κρατούσα σήμερα θεωρητική αντίληψη επικεντρώνεται πλέον στην προτεραιότητα του προσώπου πάνω στην οποιαδήποτε διαφορά, ιδιαιτερότητα ή αναπηρία. Πριν απ’ όλα εκτιμάται το πρόσωπο στην ολότητά του, την μοναδικότητά του, την εσωτερική του αξία και όχι υπό το πρίσμα των ανεπαρκειών, των περιορισμών, τής αναπηρίας ».

ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΗΝ… ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ Η ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

«Η ισότητα στην καθημερινή πράξη [ακόμη και όταν οι προθέσεις μας είναι ειλικρινείς] δεν συνεπάγεται επίτευξη τού σκοπού εφαρμογής της ή έχει αντίθετο τού επιδιωκομένου αποτέλεσμα, ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής της και την φιλοσοφία στην οποία υπακούει. Διότι κάθε παροχή κατά ενιαίο τρόπο (εν ονόματι της ισότητας), η οποία προορίζεται για δύο μη ίσους από πλευράς δυνατοτήτων ανθρώπους, συνεπάγεται διατήρηση τής ανισότητας – ανισορροπίας, αφού όλοι “υπαίτια” ή “ανυπαίτια” είμαστε διαφορετικοί – άνισοι.

Επομένως η έμπρακτη και χωρίς παρερμηνείες εφαρμογή τής ισότητας για ανεμπόδιστη διεκδίκηση και κατάκτηση κοινωνικών αγαθών (εκπαίδευση, υγεία, συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι, απόκτηση βασικών αγαθών διαβίωσης) μπορεί να ισχύσει, όταν και μόνο όταν συντρέχουν και οι αρχές: της αναλογικότητας και της συμπληρωματικότητας και, αντιστρόφως – της αναλογικής απαλλαγής από άδικα βάρη.

Την κατ’ αίσθηση αντίληψη της ιδέας τής αναλογικής συμπληρωματικότητας μας την δίνει το παράδειγμα τής συνεργατικής άθλησης, το οποίο -παράλληλα- μας στέλνει και το μήνυμα για τον τρόπο συνεργατικής κοινωνικής ένταξης και ενσωμάτωσης των ΠμΑ. Πρόκειται για το μήνυμα, το οποίο εκπέμπει ο τρόπος με τον οποίο συνεργάζονται ο αθλητής με προβλήματα όρασης και ο χωρίς αναπηρία «συναθλητής – οδηγός» του ή ο «προπονητής-οδηγός» του στα αγωνίσματα των δρόμων και των αλμάτων, αντίστοιχα (βλ. σχετ. εδώ).

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς με τον Λαυρέντιο Δελλασούδα και τον αντιπρόεδρο της εταιρείας ελλήνων λογοτεχνών

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο