Ο Μιχάλης Σεΐτης ανέβηκε στη σκηνή του χορευτικού σόου, θέλοντας να αποδείξει πως “μπορούμε να κάνουμε τα πάντα”.
Μιλώντας στο Down Town είχε αναφερθεί στην πρόταση που του έγινε και που την αποδέχθηκε και στο μήνυμα που ήθελε να περάσει στο τηλεοπτικό κοινό και τα κατάφερε θαυμάσια κερδίζοντας το θαυμασμό και την αγάπη του κόσμου.
«Με πήραν μια μέρα τηλέφωνο από τον ΑΝΤ1 και μου είπαν ότι θα τους ενδιέφερε να μιλήσουμε για το Dancing with the Stars. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για εμένα. Κανονίσαμε μια πρώτη συνάντηση, κάναμε ένα δοκιμαστικό στη σχολή της Γκαλένα, με ενημέρωσαν για τα διαδικαστικά. Με χαρά αποδέχτηκα την πρόταση και πρόκληση, καθώς, αν δεν έχεις κάνει ποτέ χορό, αν και γυμνασμένος, είναι σίγουρα δύσκολο», δήλωσε ο Παραολυμπιονίκης.
– Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει;
Ναι, αλλά επιλέγω να μην αφήνω τους φόβους να με κυριεύσουν. Αν φοβάσαι ότι θα φας τούμπα, θα φας τούμπα.
– Το γεγονός ότι έχεις ένα προσθετικό μέλος κάνει τον χορό πιο δύσκολο για σένα;
Μπορεί όντως να υπάρχει ένας μεγαλύτερος βαθμός δυσκολίας για μένα. Μπορεί και όχι, τουλάχιστον όχι περισσότερο από κάποιον που δεν έχει προσθετικό μέλος και δεν το έχει με το χορό.
– Είναι κάτι που μπορεί να προκαλέσει συναισθηματική φόρτιση στην κριτική επιτροπή, αλλά και στον τηλεθεατή που θα ψηφίζει. Αυτό δεν σου δίνει κατά κάποιον τρόπο ένα πλεονέκτημα;
Πάω στο Dancing για να διαγωνιστώ ευθέως με τους υπόλοιπους και επί ίσοις όροις. Το πλεονέκτημα είναι κάτι πολύ σχετικό, ο τηλεθεατής μπορεί να ταυτιστεί ή όχι με οποιονδήποτε από τους συμμετέχοντες.
– Θέλεις ο τηλεθεατής να σε δει και να σκεφτεί ότι όλοι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα;
Ναι! Ότι όλοι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, αρκεί να το πιστεύουμε και να δουλεύουμε σκληρά γι’ αυτό. Κανείς δεν είναι διαφορετικός. Είναι κάτι που βιώνω στην καθημερινότητά μου. Μου στέλνουν μηνύματα στα social media και όντως κάποιοι παίρνουν δύναμη από εμένα.
Ο Παραολυμπιονίκης σε συνέντευξή του αποκάλυψε πώς έχασε το πόδι του σε τροχαίο που είχε με μηχανή που είχε δανειστεί από φίλο του.
Γυρνούσε από βραδινή του έξοδο σπίτι του στη Ρόδο από όπου κατάγεται και σε ένα σημείο λόγω κακού φωτισμού έπεσε πάνω σε πάγκους της λαϊκής αγοράς που είχαν στηθεί για την επόμενη μέρα.
«Ξύπνησα δύο ημέρες μετά το ατύχημα. Όταν κοίταξα κάτω από το σεντόνι αντιλήφθηκα ότι μου έλειπε το ένα πόδι. Δεν χρειάστηκε να με ενημερώσει κάποιος για τα κακά μαντάτα, τα είχα δει και νιώσει μόνος μου. Οι γιατροί έκαναν το καλύτερο, αλλά δεν υπήρχε σωτηρία-ή θα ζούσα ή θα έχανα το πόδι μου. Τη στιγμή που το συνειδητοποίησα αυτό ένιωσα ευτυχής. Διότι όχι μόνο ζούσα, αλλά ήθελα πλέον να δώσω στη ζωή ου ένα ουσιαστικό νόημα. Δεν είχε περάσει ούτε μήνας όταν βρέθηκα και πάλι στους αγωνιστικούς χώρους, φορώντας φόρμες και παπούτσια με σπάικς. Ήμουν πιο ώριμος και πιο συνειδητοποιημένος. Διψούσα για υψηλές επιδόσεις και ρεκόρ», είχε δηλώσει σε παλαιότερη του συνέντευξη.
