meallamatia.services

χέρια που κρατάνε vote

Η φύση του ανθρώπου είναι εξελικτική και κάθε φορά που συντελείται μια επανάσταση (revolution αγγλιστί) συμβαίνει γιατί κάτι έχει πάει στραβά με τη δυναμική πορεία της εξέλιξης (evolution).

Ζούμε στον 21ο αιώνα, έχοντας στη φαρέτρα μας την κληρονομιά των φιλοσόφων, κοινωνιολόγων, πολιτικών και θεωρητικών της πολιτικής. Κι ενώ η παγκοσμιοποίηση θα έπρεπε να καταστήσει τη γνώση αυτή παγκόσμια κληρονομιά, πολιτιστικό δικαίωμα όλων των λαών της γης, επισφραγίζοντας με αυτό τον τρόπο την αξία της τρίτης γενιάς δικαιωμάτων του ανθρώπου, φτάνουμε σήμερα να αποποιούμαστε ακόμη και την πρώτη. Δηλαδή, τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα δηλαδή.

Πώς επομένως, μπορούμε να μιλάμε για την προστασία του περιβάλλοντος όταν δεν αναγνωρίζουμε αφενός ως δικαίωμα, αφετέρου ως υποχρέωση το εκλέγειν;

Η Μετα – Δημοκρατία

Η Μετα – Δημοκρατία, δεν αποτελεί μόνο όρο στην πολιτική θεώρηση, αλλά απτή πραγματικότητα. Το μεταίχμιο, δηλαδή, μεταξύ δημοκρατίας και μιας άλλης κατάστασης που θα την ξεπεράσει, οδηγώντας για ακόμη μια φορά την ανθρωπότητα στον ολοκληρωτισμό. Η μετα-δημοκρατία ως πολιτική θεώρηση βρίσκει τις ρίζες της μεταξύ άλλων στο νεοφιλελευθερισμό, την άκρατη υπερμεγέθυνση των πολυεθνικών και την άνιση δυναμική τους σε σχέση με τις κρατικές οντότητες, την επιβολή πολιτικών ακραίας λιτότητας, την αμφισβήτηση των θεσμών και αξιών ενώσεων όπως αυτή της ΕΕ, την υπερενίσχυση της γραφειοκρατίας σε σχέση με την άμεση επαφή του πολίτη με τους θεσμούς που τον περιβάλλουν. Ως αποτέλεσμα έχει την ύπαρξη δημοκρατικών θεσμών, η αξιοποίηση των οποίων, ωστόσο, πραγματοποιείται από συγκεκριμένες ελίτ, διευρύνοντας το χάσμα μεταξύ πολιτών, αντιπροσώπευσης και των κρατικών δομών και λειτουργιών.

Η Μετα – κουλτούρα της αδιαφορίας

Αποδεχόμαστε όλοι ότι ζούμε μια ουδέτερη κοινωνία, με μια ουδέτερη ιδεολογία τείνουσα για επικράτηση; Ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία τίποτε άλλο, παρά μόνο το ιδιωτικό – ατομικό συμφέρον; Ότι η πολιτική είναι ένα τέρας που δεν αγγίζουμε και δεν πλησιάζουμε; Ότι πλέον η ψήφος μας δεν μετράει; Για ποιό λόγο τότε έγιναν αγώνες επί αγώνων για την κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων; Για να φτάσουμε στον 21ο αιώνα να τα αποποιούμαστε; Ποιά είναι η κληρονομιά που θα αφήσουμε εμείς πίσω μας στην επόμενη γενιά; Ας μην ξεχνάμε ότι το YOLO έχει κι αυτό διπλή ανάγνωση. Ναι, ζούμε μια και μοναδική φορά. Τουλάχιστον ας την αξιοποιήσουμε.

Αυτή τη φορά yolaroume και ψηφίζουμε στις εκλογές, δημοτικές, περιφερειακές και Ευρωεκλογές. Η 26η Μαΐου πρέπει και θα μας βρει όλους στις κάλπες.

Σχετικά με τον συντάκτη

Αφήστε σχόλιο