🗣 Ο Καμίλ Γκουνγκόρ μιλάει στο meallamatia.gr
Ο Καμίλ Γκουνγκόρ, 37 ετών, ταξιδεύει εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες και η εμπειρία του μετρά ήδη 33 χώρες, σε τέσσερις ηπείρους.
«Το ταξίδι είναι το πάθος μου», λέει. «Όσο ταξιδεύω, τόσο εξελίσσομαι και μαθαίνω τον εαυτό μου. Αισθανόμουν ανασφάλεια στην αρχή, αλλά με την εμπειρία το ξεπέρασα και θέλω να παροτρύνω και τους άλλους να το κάνουν. Αξίζει».
Το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό έγινε στην Γ΄ Λυκείου, με σχολική εκδρομή στη Βαρκελώνη. Ακολούθησε η Πράγα, αυτή τη φορά με φίλο του. Από τότε, ο κόσμος έγινε το μεγάλο του σχολείο.
«Ο κόσμος είναι σαν ένα βιβλίο», εξηγεί. «Αν δεν ταξιδέψεις, θα διαβάσεις μόνο μια σελίδα. Εμένα μου αρέσει το διάβασμα και θέλω να διαβάσω όλο το βιβλίο».
Ο Καμίλ ταξιδεύει συχνά για δουλειά, κυρίως για το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανεξάρτητης Διαβίωσης, αλλά προσπαθεί να βλέπει και να μαθαίνει όπου κι αν βρίσκεται. Με αυτή την αφορμή έφτιαξε και το The Trawheeler, το πρώτο ταξιδιωτικό μπλογκ από ανάπηρο στην Ελλάδα. Από τις Βρυξέλλες μέχρι τη Νέα Υόρκη, τα ταξίδια του δεν είναι μόνο επαγγελματικά: «Αλλά ακόμη και τα επαγγελματικά ταξίδια είναι αξιομνημόνευτα», λέει. «Φέτος πήγα διακοπές στην Αίγυπτο, μία από τις πιο δύσκολες χώρες από άποψη προσβασιμότητας, αλλά ήταν ένα από τα καλύτερα ταξίδια που έχω κάνει».
Μιλάνο
Βιέννη
Λονδίνο
Αίγυπτος
Προσβασιμότητα στον Τουρισμό
Η προσβασιμότητα στις μετακινήσεις και τον τουρισμό είναι κεντρικό θέμα για τον Καμίλ. «Πρέπει να προετοιμάζεσαι για κάθε ταξίδι», εξηγεί. «Ενημερώνεις νωρίτερα το τρένο ή την αεροπορική, ελέγχεις την προσβασιμότητα στα ξενοδοχεία, τα μέσα μεταφοράς, τα ταξί και τα αξιοθέατα, πράγματα που ένας μη ανάπηρος δε χρειάζεται να κάνει. Επίσης, αυξάνονται τα έξοδα γιατί χρειάζομαι και βοηθό».
Παρά τις προκλήσεις, οι εμπειρίες του είναι μοναδικές. Στη Νέα Υόρκη θυμάται τη χριστουγεννιάτικη περίοδο, που είναι το όνειρο κάθε ταξιδιώτη, και, σε άλλη του επίσκεψη, το μπλακ άουτ που παρέλυσε την πόλη αλλά έκανε το Σέντραλ Παρκ μαγικό, γεμάτο πυγολαμπίδες. Στην Ιαπωνία συνάντησε έναν πρωτοφανή βαθμό προσβασιμότητας. «Στο μετρό, όταν δεν υπήρχαν ασανσέρ, σταματούσε ο υπάλληλος τις κυλιόμενες σκάλες, ευθυγραμμίσζονταν τρία σκαλοπάτια και ανέβαινες με το αμαξίδιο», λέει. Στην Αίγυπτο, ένας οργανισμός για ανάπηρους ταξιδιώτες του επέτρεψε να κάνει πράγματα που κανείς με ηλεκτροκίνητο αμαξίδιο δεν είχε κάνει πριν, ενώ στη Ρωσία η ξεναγός μιλούσε άπταιστα ελληνικά. Στην Εσθονία βρέθηκε σε συναυλία του Αντρέα Μποτσέλι από σπόντα, ενώ πήγε ως την Ιταλία και την Ισπανία για να παρακολουθήσει ποδηλασία, το αγαπημένο του άθλημα.
«Η Ελλάδα δεν είναι ούτε πάτος ούτε κορυφή»
Η εμπειρία του από τη σύγκριση Ελλάδας και εξωτερικού είναι ρεαλιστική και ειλικρινής. «Η Ελλάδα δεν είναι ούτε πάτος ούτε κορυφή», λέει. «Υπάρχει σημαντική πρόοδος, μπορούμε να πάμε σε περισσότερα μέρη από ποτέ, όπως η Ακρόπολη ή η Σαντορίνη, ενώ υπάρχει και το seatrac, αλλά τα μέσα μεταφοράς και τα πεζοδρόμια, μεταξύ άλλων, χρειάζονται δουλειά. Αν θες να πας από την Αθήνα στην Πάτρα και δεν έχεις αυτοκίνητο τότε δεν υπάρχει προσβάσιμος τρόπος».
Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανεξάρτητης Διαβίωσης
Ο Καμίλ δεν είναι μόνο ταξιδιώτης, αλλά και ενεργός πολίτης. Μέσα από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανεξάρτητης Διαβίωσης, στο οποίο εργάζεται από το 2018, αλλά και τον i-living, τον Οργανισμό Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδος, αγωνίζεται για την ανεξάρτητη διαβίωση για τα ανάπηρα άτομα. «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει η φιλοσοφία της ανεξάρτητης διαβίωσης», εξηγεί. «Ακόμη και αν αύριο το κράτος παρέχει προσωπικούς βοηθούς, κλείσει τα ιδρύματα και τα κάνει όλα σωστά, οι ανάπηροι δε θα ζουν ανεξάρτητα, γιατί χρειάζονται πολλά ακόμα και για να μπορούμε να ζούμε επί ίσοις όροις (προσβασιμότητα, ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση και την εργασία, δικαιοπρακτική ικανότητα κ.α.). Πρέπει να ενδυναμωθούν και οι ίδιοι οι ανάπηροι με τις οικογένειες τους, που πολλές φορές δεν πιστεύουν ότι είναι εφικτό να ζούμε ανεξάρτητα».
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανεξάρτητης Διαβίωσης εδρεύει στις Βρυξέλλες και είναι ένας οργανισμός, από ανάπηρους για ανάπηρους, με μέλη σε όλη την Ευρώπη (αλλά και εκτός αυτής), που μάχεται για την ανεξάρτητη διαβίωση όλων των αναπήρων, ανεξαρτήτου βλάβης, και την ίση συμμετοχή μας στην κοινωνία, σύμφωνα πάντα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αναπήρων.
Και όπως λέει ο ίδιος ο Καμίλ, κλείνοντας με μια ευχή: «Εύχομαι κάθε άνθρωπος να έχει την δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του όπως την ονειρεύεται… και να ταξιδέψει, για να διαβάσει όσο το δυνατόν περισσότερες σελίδες από το βιβλίο του κόσμου».
Νότια Κορέα
Ιαπωνία
Ισλανδία
Πολωνία
Μάθετε περισσότερα για τον Καμίλ
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
