Να βρω μία λέξη φυλαχτό
Μία λέξη γέφυρα
να σου χαρίσω
Στέλιος Μαφρέδας, Προνόμιο αιχμαλωσίας
Ποιός άραγε έχασε στις πρόσφατες εκλογές;
Η Αριστερά από τη Δεξιά; Ο Τσίπρας από το Μητσοτάκη; Ο Σοσιαλισμός από το Φιλελευθερισμό; Η αλαζονεία από την ταπεινότητα;[sic]. Η απόκλιση από την κανονικότητα; Τα αντιμνημόνια από τα μεταμνημόνια;
Μπορεί όλα τα παραπάνω να έπαιξαν κάποιο ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα όμως τίποτα δεν ήταν τόσο καθοριστικό όσο η έκ-ρηξη ενός νέου θυμού της ελληνικής κοινωνίας. Ενός διπλού θυμού καθώς περιλαμβάνει διάψευση ελπίδας και απομάγευση ειδώλων.
Ίσως δεν υπάρχει μεζούρα ευθύνης, ευθυνόμετρο, αλλά ο λαός δεν αποδέχεται ούτε το στρουθοκαμηλισμό,ούτε την ατιμωρησία, ούτε τ’ αυτοαπαλλακτικά ψηφίσματα των ενόχων.
Ανεύθυνη Αριστερά δεν νοείται. Αριστερά των συμβιβασμών επί ηθικών θεμάτων και συμψηφισμών επί πολιτικών θεμάτων δεν μακροημερεύει. Κανονικά θα έπρεπε να αισθάνονται άπαντες υπόλογοι για την ήττα κι όχι ν’αυτοαθωώνονται και να κατηγορούν τους αντιπάλους ή τις ‘μάζες’[!!!].
Η ‘πτώση κάποιων αητών’ [sic] δεν σημαίνει απομυθοποίηση της Αριστεράς αλλά απόρριψη ενός μοντέλου διακυβέρνησης ιδεοληπτικού και ψευτομαγκίτικου λαϊκισμού, που πίστεψε και πόνταρε στη νεκρανάσταση των τεθνεώτων πολιτικάντηδων. Η γενική αποκαθήλωση των ιερών και οσίων της μεσαίας τάξης ,στο όνομα νέων κι αμφίβολης ποιότητας συμμάχων,και η δαιμονοποίηση οποιουδήποτε διαφωνούντος δεν αγιοποιεί αυτομάτως τους έχοντες και κατέχοντες την εξουσία.
Εδώ που φτάσαμε,ή καλύτερα εδώ που μας έφεραν με τις πράξεις και παραλείψεις τους κάποιοι αξιωματούχοι,οφείλουμε ν’αποφύγουμε και νέα λάθη.
Ο τελευταίος πειρασμός της Κυβερνώσας δεν μπορεί να είναι η συνέχιση της παραβίασης των αρχών και αξιών της Αριστεράς.
Αν κάτι τέτοιο απο-τολμήσει η ηγετική ομάδα ,τότε θα χρεωθεί ιστορική ήττα κι όχι μία πρόσκαιρη υποχώρηση.
ΥΓ. Εντέλει ποιός ξε-κοκκαλίζει τις ιδέες της Αριστεράς;
