Η Ελένη Αντωνιάδου με μπλούζα της NASA στις ΗΠΑ

*Ανώνυμος

Η Ελένη Αντωνιάδου είναι το δικό μας παιδί

Άραγε πόσες φορές γράφτηκε το παραπάνω κλισέ μέχρι να φτάσουμε στην πρόσφατη απογύμνωση; Αμέτρητες, λέω εγώ. Η σχεδόν αστεία ιστορία της Ελένης Αντωνιάδου, λογικά πρέπει να σόκαρε λιγότερους από αυτούς που φανταζόμαστε. Μπορεί και κανέναν στην ουσία.

Στο κάτω κάτω, δεν ήταν και τίποτε πολύ διαφορετικό από αυτό που σχεδόν αυτόματα τα media, social και παραδοσιακά μας ωθούν να κάνουμε: Να εξιδανικεύουμε τους εαυτούς μας, να προωθούμε ενεργητικά ή παθητικά τις ευνοϊκότερες εκδοχές των επιτευγμάτων μας, του κάλλους μας, των σεξουαλικών μας επιτυχιών και της καθημερινότητάς μας, που δυστυχώς δεν είναι γεμάτη πάντοτε με ακριβές ετικέτες κρασιών, αστραφτερών χαμόγελων και επισκέψεων σε φαντεζί μέρη.

Σιγά τώρα που θα πέσουμε να τη φάμε τη δόλια την Ελένη.

Τί έκανε δηλαδή; Την τρίχα τριχιά, απλώς σε μια πιο εξτραβαγκάνζα εκδοχή. Έκανε την τρίχα, καραβόσκοινο, κάβο, παλαμάρι. Έβαλε μερικά φίλτρα του ίνσταγκραμ πάνω στο βιογραφικό της. Σε ένα κοινό που έχει συνηθίσει πως για να είσαι επιστήμονας ή πέος θα πρέπει να διαθέτεις ή να μοιάζεις με την Έιμυ Φάρα Φάουλερ του Big Bang Theory, το στόρι είναι ιδανικό. Ειδικά αν τα γυρίσματα έγιναν με φόντο μια ελληνική σημαία να κυματίζει κάπου στο διάστημα (κι ας μην κυματίζει κάτι στο διάστημα).

Είπε ψέματα η Ελένη;

Δεν ξέρουμε. Μπορεί. Μπορεί και όχι. Άλλωστε δε χρειάζεται! Στην εποχή μας όλοι μπορούμε να γίνουμε τάχατες διάσημοι, κύριοι και κυρίες επί των τιμών, διακεκριμένοι και ειδήμονες στον κλάδο της αρεσκείας μας και να έχουμε ακόλουθους και πιστούς οπαδούς που βάζουν like και αφήνουν ευνοϊκά σχόλια κάθε φορά που περδόμαστε ή ρευόμαστε στο timeline. Αρκεί μια επιλεκτική, διασταλτική ερμηνεία που αφήνουμε δήθεν τυχαία, δήθεν αφελώς να διαρρεύσει ανάμεσα τους για να χτίσει σιγά σιγά το μύθο μας.

Έτσι, ένα ολιγόμηνο πέρασμα από μια ευυπόληπτη εταιρεία γίνεται μάνι μάνι επιτυχημένη καριέρα, τα webinars και τα σύντομα courses καλών πανεπιστημίων στο Coursera γίνονται σπουδές, οποιοσδήποτε τίτλος σπουδών ακολουθεί ένα βασικό πτυχίο ονομάζεται –τεχνικώς, ορθά!– μεταπτυχιακό και η φούσκα παίρνει διαστάσεις αερόστατου. Με τον ίδιο τρόπο που ένα περιστασιακό επαγγελματικό ταξίδι στην Ελβετία μας κάνει μεγαλοκαταθέτες, ένα πέρασμα από ένα καλό εστιατόριο μας κάνει γευσιγνώστες, δέκα ωραίες φωτογραφίες μας κάνουν μοντέλα, Χιου Χέφνερς, εστέτ και τζετσέτερ με ονειρώδη ζωή. Αρκεί να ανέβουν στα σόσιαλ μήντια οι σωστές φωτογραφίες με το σωστό κροπάρισμα, τους σωστούς συνδαιτυμόνες και να υπάρξει μια στοιχειώδης αίσθηση του timing.

Η Ελένη είναι δικό μας παιδί.

Κανείς δεν έχει όρεξη να τσακώνεται να αμφισβητεί και να διαψεύδει, να γίνει ο κακός της ιστορίας. Ειδικά όταν σε αυτή την ιστορία βγαίνουμε όλοι κερδισμένοι με τον τρόπο μας. Γιατί να χαλάς τη ζαχαρένια σου όταν μπορείς απλώς να κάνεις τον αδιάφορο, να κράζεις κρυφίως και ιδιωτικώς και την επόμενη στιγμή να βάζεις like στο υποκείμενο της χλεύης σου; Χωρίς κόστος; Κι αν το υποκείμενο (no pun intented) είναι και νοστιμούλι, γιατί να μειώσεις τις πιθανότητές σου να φωτογραφηθείς κι εσύ μαζί του; ή να φαντασιώνεσαι πως τα like θα γίνουν ερωτοτροπίες; Η Ελένη είναι δικό μας παιδί. Εμείς την κάναμε αστέρι (έστω διάττον), εμείς την κάναμε κούκλα, εμείς την βραβεύσαμε και την χειροκροτήσαμε. Πάνω στα δικά μας like και τα “φτου σου κοπελάρα μου” έγινε το σύμβολο αυτού που όλοι κάνουμε λίγο ως πολύ. Της τσάμπα μαγκιάς, της τσάμπα ομορφιάς και της τσάμπα επιτυχίας. Οπότε τώρα, στην αποκαθήλωση, ας είμαστε σκεπτικοί για το παιδί μας ως καλοί γονείς. Κι ας κράξουμε και λίγο τον εαυτό μας. Κυρίως τον ψεύτικο.

* Ένας αναγνώστης, μας έστειλε την άποψή του στο info@meallamatia.gr την οποία και δημοσιεύουμε με χαρά. Δημόσια ήθελε να διατηρήσει την ανωνυμία του, κάτι που το σεβόμαστε απόλυτα.

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο