• Αρχική
  • Επιστημονικά
  • Η διχόνοια και το «εγώ» δύο χαρακτηριστικά του Έλληνα με δυσάρεστες συνέπειες για τον λαό και το έθνος

πίνακας που αναπαριστά την δολοφονία του Καποδίστρια
Η δολοφονία του Καποδίστρια

Αν ανατρέξουμε στην ιστορία από την αρχαία Ελληνική εποχή μέχρι και σήμερα θα διαπιστώσουμε ότι οι Έλληνες είναι ένας λαός με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά:

α) Είναι ευφυής, ευγενής, φιλότιμος, φιλόξενος και αγαπά την πατρίδα του. Έχει αισθήματα αλληλεγγύης και πατριωτισμού, σε υπέρτατο βαθμό. Είναι γνωστή η ανδρεία και η αυτοθυσία που έχουν επιδείξει σε όλους τους πολέμους, από την αρχαιότητα μέχρι και τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Οι τριακόσιοι του Λεωνίδα προτίμησαν να θυσιαστούν, αντί να λιποψυχήσουν και να παραδώσουν τη χώρα στον εχθρό. Οι λίγοι Έλληνες νίκησαν τις μυριάδες των στρατιωτών των Περσών στον Μαραθώνα, πράγμα που θεωρήθηκε παγκόσμιο φαινόμενο και γιορτάζεται μέχρι και σήμερα, με τη συμμετοχή αθλητών από όλο τον κόσμο. Η ανδρεία των Ελλήνων στρατιωτών στη Μικρά Ασία τονίστηκε από πολλούς ιστορικούς. Αν η μαϊμού δεν δάγκωνε τον βασιλιά Αλέξανδρο Β΄.1 , οι Έλληνες στρατιώτες θα γύριζαν από τη Μικρά Ασία νικητές και όχι ταπεινωμένοι, πράγμα που στοίχησε τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Σμύρνης και των πόλεων των Μικρασιατικών παραλίων. Οι λίγοι Έλληνες εξευτέλισαν τις μηχανοκίνητες μεραρχίες του Μουσολίνι στα Αλβανικά σύνορα. Οι Γερμανοί αξιωματικοί απέδωσαν τιμές στους Έλληνες μαχητές του Ρούπελ για την ανδρεία και την αυτοθυσία που επέδειξαν. Είναι γνωστή η αυτοθυσία πολλών Ελλήνων οι οποίοι στην περίοδο της κατοχής, ξέροντας τον κίνδυνο που διατρέχουν, έσωσαν πολλές οικογένειες Εβραίων από τη θηριωδία των ναζί. Σήμερα όλος ο κόσμος ξέρει ότι οι Έλληνες δέχονται και περιθάλπουν χιλιάδες πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες, οι οποίοι έρχονται στην Ελλάδα, καθώς κάποιοι άλλοι βομβαρδίζουν τους πρώτους στη χώρα τους και τους εξωθούν στην προσφυγιά και οι δεύτεροι δεν μπορούν να επιβιώσουν στις χώρες τους, για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους.

β) Ωστόσο, υπάρχουν και μερικά αρνητικά χαρακτηριστικά, τα οποία έχουν κοστίσει πολύ στη χώρα και το λαό. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι δύο:

(i) η διχόνοια.

Ένα χαρακτηριστικό που έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες και έχει προκαλέσει στην Ελλάδα και στους Έλληνες εθνικές καταστροφές και περιπέτειες 2 . Ο εθνικός μας ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, έχει αποτυπώσει την αδυναμία αυτή του Έλληνα με καθαρότητα και σαφήνεια στον Εθνικό Ύμνο (στροφές 144-147) και προτρέπει τους Έλληνες να ομονοούν και να είναι αγαπημένοι αν θέλουν να προκόψουν: “Η διχόνοια που βαστάει / ένα σκήπτρο η δολερή / καθενός χαμογελάει / πάρ΄ το λέγοντας κι εσύ»…(στροφή 144). Είναι γνωστό, ότι πολλοί αρχαίοι Έλληνες, φιλόσοφοι και επιστήμονες φυλακίστηκαν ή θανατώθηκαν λόγω των αντιπαραθέσεων και του ανταγωνισμού που η διχόνοια προκαλεί.

Ο Σωκράτης η σημαντικότερη φυσιογνωμία του πνεύματος και του πολιτισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, φυλακίστηκε με ψευδείς, ανυπόστατες και συκοφαντικές κατηγορίες από τους αντιπάλους του. Παρά την επιμονή των μαθητών του να τον φυγαδεύσουν, προτίμησε να πιει το κώνειο και να πεθάνει στη φυλακή.

Ο άλλος μεγάλος φιλόσοφος και πολυεπιστήμονας, ο Αριστοτέλης, ο δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί και πέθανε στη Χαλκίδα, για να μην τον κλείσουν στη φυλακή οι αντίπαλοί του. Πολλοί άλλοι, πολιτικοί και στρατηγοί της αρχαίας Ελλάδας, που πρόσφεραν σοβαρές υπηρεσίες στην πατρίδα τους πέθαναν άλλοι στη φυλακή, άλλοι στην εξορία, ξεχασμένοι, ρακένδυτοι και πεινασμένοι.

Τον Καποδίστρια 3 , τον σπουδαίο Έλληνα πατριώτη, τον δολοφόνησαν οι Μαυρομιχαλαίοι (27 Σεπτεμβρίου 1831), έξω από τον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, γιατί κατάλαβαν ότι με τον τρόπο που οργάνωσε και κυβερνούσε το κράτος δεν θα είχαν μερίδιο στην εξουσία.

Ο Κολοκοτρώνης, αν δεν ήταν οι δυο σπουδαίο δικαστές, ο Πολυζωίδης και ο Τερτσέτης, θα πέθαινε στη φυλακή. Ο μεγάλος εθνάρχης, ο Βενιζέλος, πέθανε στην εξορία…

(ii) το «εγώ».

Αν ένας λαός θέλει να προκόψει πρέπει να μάθει να βάνει πρώτα το «εμείς» και μετά το «εγώ». Να προηγείται το κοινό συμφέρον, το συμφέρον των πολλών και να ακολουθεί το προσωπικό συμφέρον. Αυτό τονίζει με έμφαση ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, επικρίνοντας τους Έλληνες οι οποίοι, στην πλειονότητά τους, προτάσσουν το εγώ αντί το εμείς. Αυτό δεν βοηθά τη συλλογική προσπάθεια και την πρόοδο.

«οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά θα λέμε οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Εξαιρέσεις αποτελούν οι περιπτώσεις που η πατρίδα κινδυνεύει. Τότε οι Έλληνες ξεχνούν τα προσωπικά τους πάθη, τα συμφέροντα και τις έριδες και θυσιάζονται για την πατρίδα. Είναι γνωστή η ανδρεία και η αυτοθυσία των Ελλήνων στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Τσόρτσιλ, αναφερόμενος με θαυμασμό σ’ αυτά είπε: Στο εξής δεν θα λέμε «οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά θα λέμε οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες». Στις μέρες μας, για να αναφέρω ένα απλό παράδειγμα, είναι γνωστός ο διχασμός των Ελλήνων από τη συμφωνία των Πρεσπών και οι στείρες αντιπαραθέσεις των πολιτικών μας στα τηλεοπτικά κανάλια, με συνέπεια την παρατεταμένη οικονομική και ανθρωπιστική κρίση, η οποία δεν λέει να τελειώσει.


  1. Ο βασιλιάς Αλέξανδρος Β΄. καθώς έκανε τον περίπατό του στο δάσος του Τατοϊου, μια μαϊμού τον δάγκωσε στο πόδι. Οι γιατροί δεν έδωσαν τη σημασία που έπρεπε. Η πληγή κακοφόρμισε και πέθανε από σηψαιμία στις 25 Οκτωβρίου 1920, σε ηλικία 27 ετών. Τον θάνατο του βασιλιά ακολούθησε ο διχασμός των πολιτικών και των στρατιωτικών, πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν οι ξένες δυνάμεις με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες του 1920-1922. 
  2. Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έχει περάσει δύο παγκόσμιους πολέμους, δύο δικτατορίες, μερικά κινήματα και ένα εμφύλιο σπαραγμό, με οδυνηρές συνέπειες για το έθνος και τον λαό. Και όλα αυτά γιατί επικράτησαν η διχόνοια, το «εγώ», σε συνδυασμό με την ανήθικη στάση των ξένων δυνάμεων.
  3. Ο Καποδίστριας, σπουδαίος νομικός και σύμβουλος του Ρώσου αυτοκράτορα, γνωστός στους διπλωματικούς κύκλους της Ευρώπης, αγνόησε τίτλους και χρήματα και προτίμησε να έλθει και να βοηθήσει τη χώρα του. Και οργάνωσε το κράτος και τη διοίκηση σωστά, με αντικειμενικά κριτήρια και ορθολογισμό, όπως είχε οργανώσει και το κράτος της Ελβετίας, η οποία και σήμερα ακόμη διοικείται με το μοντέλο οργάνωσης και διοίκησης του Καποδίστρια. Αλλά αγνόησε κάποιες οικογένειες, που ήθελαν ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν στην επανάσταση να έχουν μερίδιο στην εξουσία. Αυτό του στοίχισε τη ζωή του. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 η οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων τον δολοφόνησε έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, στο Ναύπλιο. Ίσως η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική σήμερα αν ζούσε ο Καποδίστριας τότε.

Σχετικά με τον συντάκτη

Κώστας Χρηστάκης
Ειδικός Πάρεδρος ε.τ. του Π.Ι.

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο