Ο Γιάννης Κακλλης με τον Βαγγέλη Αυγουλά

Γιάννης Κακλής – Τραγουδιστής/Τραγουδοποιός

“Οι Έλληνες στα δύσκολα

Δείχνουνε χαρακτήρα

Σηκώνουνε το ανάστημα

Και φτιάχνουνε την μοίρα”

Γ.Κ

Συνέντευξη στον Βαγγέλη Αυγουλά

Ένας παλιός γνώριμος και φίλος του meallamatia.gr είναι ο τραγουδιστής και δάσκαλος του λαγούτου Γιάννης Κακλής που έγραψε τη μαντινάδα αυτή, τις δύσκολες μέρες του  “αποκλεισμού” μας, το χειμώνα.

“Όσοι ασχολούνται με τα μουσικά δρώμενα” , μας είχε πει σε παλαιότερη του συνέντευξη , “έχουν ένα πολύ δύσκολο ρόλο να επιτελέσουν. Είναι υποχρεωμένοι να διασκεδάζουν τον κόσμο. Αυτό πρέπει να το κάνουν ακόμα και όταν έχουν να αντιμετωπίσουν σοβαρά προσωπικά προβλήματα”.

Ο Γιάννης Κακλής μας είπε ότι προσπαθεί γενικά να βλέπει τα πράγματα αισιόδοξα ακόμα και σήμερα. Πιστεύει ότι η πεζότητα δεν μπορεί να του προσφέρει κάτι. Γι’ αυτό εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να μη βλέπει καν τηλεόραση, αλλά να μαθαίνει τα της ζωής μέσα από δικές του εμπειρίες και προσωπική παρατήρηση.

Η καταγωγή του είναι από την Επισκοπή Ρεθύμνης, αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ζει στο Ίλιον με την οικογένεια του. Από μικρός αγαπούσε τα παραδοσιακά Κρητικά ακούσματα και το τραγούδι. Σε ηλικία 14 ετών ξεκίνησε μαθήματα με δάσκαλο τον Αντώνη Ζαχαριουδάκη , στο λαγούτο.

Είχε την τύχη να συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους Κρητικούς καλλιτέχνες. Εμφανίζεται σε μαγαζιά τόσο της Αθήνας και της Κρήτης όσο και σε πολιτιστικές εκδηλώσεις Κρητικών σωματείων στην υπόλοιπη Ελλάδα , ενώ είναι ιδιαιτέρως αγαπητός από τους ομογενείς της Αμερικής , όπου κάνει συχνά εμφανίσεις.

Δισκογραφικός του σταθμός , είναι σίγουρα το δεύτερο CD του , “Με τσ΄ Αναμνήσεις μου Παρέα” , στο οποίο έγινε απονομή χρυσού δίσκου , από την δισκογραφική εταιρεία Φαιστός το 2011. Περιέχει 12 τραγούδια όπου τη μουσική σύνθεση υπογράφει ο ίδιος όπως και αρκετούς από τους στίχους σε συνεργασία με καταξιωμένους μαντιναδολόγους. Μας αποκάλυψε τη φιλοσοφία του , προκειμένου να δημιουργήσει. Συγκεκριμένα μας είπε:

“Για να δημιουργήσεις πρέπει να είναι η σελίδα κενή. Τι θα κάνεις; Απανωγραψίματα; Και αν δεν είναι κενή η σελίδα πρέπει να τη σβήσεις με γομολάστιχα, αλλιώς θα πρέπει να γράψεις στο περιθώριο. Πρέπει να αποστασιοποιηθείς από τον κόσμο, για να γράψεις για τον κόσμο, άλλωστε ένας από τους ορισμούς που έχουν δώσει για τη μουσική είναι, ότι είναι ο καθρέφτης κάθε κοινωνίας. Από απόσταση βλέπεις τα πάντα με άλλη οπτική, βάζεις μετρονόμο τους χτύπους της καρδιάς και κάπως έτσι ξεκινάει το ταξίδι της δημιουργίας.”

Ο Γιάννης Κακλής με το λαγούτο του

Β.Α.: Τι προτιμάς να λες ότι είσαι;

Γ.Κ.: “Προτιμώ να λέω τραγουδιστής και τραγουδοποιός”

Β.Α.: Έχεις τη συνταγή για ένα καλό τραγούδι; Είναι απλή;

Γ.Κ.: “Ο στίχος και η μουσική είναι το σώμα και η ψυχή ενός τραγουδιού. Θα ήθελα να δώσουμε λίγο ψυχή παραπάνω και προσωπικό ύφος στα τραγούδια μας. Να μην είμαστε τόσο αντιγραφείς και βέβαια αυτό θα γίνει μόνο μέσω της δημιουργίας , που έχουμε εκεί μείνει λίγο πίσω. ”

Β.Α.: Έρχονται νέα παιδιά να γνωρίσουν την Κρήτη και την παράδοση;

Γ.Κ.: “Εάν δεν υπάρχει νηπιαγωγείο δεν θα υπάρξει γυμνάσιο ούτε λύκειο. Στην περίπτωση μας όμως αυτό δεν ισχύει. Πολλοί νέοι άνθρωποι κατακλύζουν τους συλλόγους μας , μαθαίνοντας Κρητικούς χορούς και όργανα. Αυτό είναι το καλό με την παράδοση, είναι μια σκυτάλη. Μια σκυτάλη που σου παραδίδεται από τους παλαιότερους και εσύ έχεις την ιερά υποχρέωση με την σειρά σου να την παραδόσεις στους επόμενους αφήνοντας πάνω της και κάτι δικό σου. Είναι τα τρία “δια” που λέω εγώ , διάσωση , διατήρηση και διάδοση αυτών των ηθών και των εθίμων μας.”

Β.Α.: Διάσωση , διατήρηση και διάδοση λοιπόν! Πώς θα συνεχίσεις να το κάνεις αυτό; Ποια είναι τα μουσικά σου βήματα; Και τι να περιμένουμε να ακούσουμε από σένα;

Γ.Κ.: Η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά ήταν “Τσ΄ αγάπης σου τη θάλασσα…” το 2003 και αργότερα το 2009 “Με τσ΄αναμνήσεις μου παρέα…”. Αρκετές είναι οι συμμετοχές μου σε δίσκους εκλεκτών συναδέλφων. Καλώς εχόντων των πραγμάτων , μέσα στο έτος θα κυκλοφορήσει και ο τρίτος προσωπικός δίσκος “.

Β.Α.: Τι περιμένουμε εκεί; Δώσε μας καμία είδηση για τον τρίτο δίσκο;

Γ.Κ.: “Ο τίτλος του είναι “Γέλα ξανά…”. Ένα αισιόδοξο μήνυμα , γι΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Το έχουν ακούσει ήδη πολλοί φίλοι στο youtube , ερασιτεχνικά εκτελεσμένο, αλλά ευελπιστώ εώς το τέλος του χρόνου να τιτλοφορεί την τρίτη δισκογραφική μου απόπειρα”.

Β.Α.: Εκεί στο δίσκο αυτό θα συναντήσουμε και μία μουσική πρωτοπορία. “Η αγάπη μόνο 5 γράμματα”. Τι έχεις κάνει εκεί;

Γ.Κ.: “Η αγάπη μόνο 5 γράμματα. Είναι ένα τραγούδι δικής μου σύνθεσης, σε ρυθμούς από την πάνω Ελλάδα, κάτι διαφορετικό από τα δικά μας Κρητικά παραδοσιακά ακούσματα. Σε αυτό το τραγούδι παίζουν μαθητές μου , τους οποίους ευχαριστώ καθώς και όλους τους συναδέλφους που κατέθεσαν ένα κομμάτι της ψυχής τους”.

Β.Α.: Που σε βρίσκουμε να διδάσκεις; Εμείς σε ξέρουμε στο Ίλιον , στην Ένωση Κρητών Ιλίου.

Γ.Κ.: “Διδάσκω λαγούτο, μαντόλα , μαντολίνο εδώ και 15 χρόνια στην Ένωση Κρητών Ιλίου. Την τελευταία πενταετία κάνω μαθήματα , μουσικά παρεάκια όπως τα ονομάζω , στο Σύλλογο Κρητών Πετρούπολης , στο σύλλογο Κρητών Αιγάλεω και το σύλλογο του Μανόλη Παπαδάκη “Ετεοκρήτες” στο Κερατσίνι. Επίσης σε συνεργασία με αρκετούς συλλόγους Κρητών της Δυτικής Αττικής κάνω μαθήματα Κρητικού τραγουδιού τα τελευταία δύο χρόνια στην Κοινή Ομάδα Κρητικού Τραγουδιού. Πρόσφατη είναι και η συνεργασία μου με τον Λαογραφικό Όμιλο Κουρήτες , όσον αφορά στο Κρητικό τραγούδι”.

Β.Α.: Στα νέα παιδιά που έρχονται στο πρώτο μάθημα τι τους λες; Γιατί να μείνουν; Δεν είναι της μόδας να παίζουν παραδοσιακή μουσική.

Γ.Κ.: “Ότι κάνετε ή ότι διαλέξετε στη ζωή σας πρέπει να γίνει με σεβασμό και αγάπη , αυτή είναι η συμβουλή μου στα νέα παιδιά. Η Κρητική μουσική έχει εξελιχθεί φτάνοντας σε υψηλά επίπεδα και είναι βέβαια πανελλαδικά αναγνωρισμένη και αναγνωρίσιμη αν και αναφερόμαστε σε μια τοπική μουσική, αυτή της Μεγαλονήσου.”

Β.Α.: Γυρίσαμε πάλι στην παράδοση;

Γ.Κ.: “Αυτό πιστεύω ακράδαντα. Έχει επιστρέψει ο κόσμος στο δεντρί της παράδοσης. Ξέρουν ότι η ρίζα τρέφει αυτό το δεντρί, αγκαλιάζοντας το δεν θα σε κάψει ο ήλιος, δεν θα σε χτυπήσει ο βοριάς και το κουκοσάλι. Άμα διψάσεις , σκάβεις και πίνεις νερό από την ρίζα. Τα έχει όλα αυτό το δεντρί. Πολλά παιδιά ασχολούνται με την μουσικοχορευτική παράδοση του τόπου μας , αυτό είναι το ελπιδοφόρο. Η παράδοση μας δεν είναι μουσειακό είδος , είναι ζωντανή και εξελίξιμη. Πολλοί νέοι ασχολούνται με τον χορό , την μουσική και την μαντινάδα , τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας. Έτσι έχουμε δεξιοτέχνες στα όργανα , καλούς πρωτοχορευτές και άριστους μαντιναδολόγους”.

Β.Α.: Άλλες πρωτοβουλίες που πρέπει να πάρουμε για να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά να είναι κοντά στην παράδοση , να την μάθουν; Τα σχολεία , η πολιτεία , οι δήμοι , δεν ξέρω αν το έχεις σκεφτεί αυτό και αν πιστεύεις ότι κάτι θα βοηθούσε;

Γ.Κ.: “Θα μπορούσαν να γίνουν σε συνεργασία με την πολιτεία , τους δήμους και τους δασκάλους , μαζώξεις – σεμινάρια σε δημόσιους χώρους ή θεατράκια έτσι ώστε ο πολύς ο κόσμος να έρθει σε επαφή με τα παραδοσιακά όργανα , όλων των γεωγραφικών διαμερισμάτων της Ελλάδας. Πρόσφατα παραβρέθηκα και συμμετείχα στο 1ο Παραδοσιακό Μουσικό Συναπάντημα των Κυκλάδων , όπου έλαβε χώρα στη Μύκονο εκπροσωπώντας τα έγχορδα της Κρήτης. Σε ένα τέτοιο σεμινάριο , ο ενδιαφερόμενος έρχεται σε άμεση – φυσική επαφή με τα όργανα και μπορεί να ενημερωθεί για την εξέλιξη τους τόσο κατασκευαστικά όσο και εκτελεστικά. Αυτό ακριβώς κάνω και εγώ στους συλλόγους μας εδώ στην Αθήνα όταν καινούριοι μαθητές συμμετέχουν στα πρώτα τους μαθήματα. Έρχονται σε φυσική επαφή με τα μουσικά όργανα της Κρήτης και έπειτα αν κάποιο από αυτά τους “ξεκλειδώσει” πρέπει να είναι και η τελική επιλογή τους. Γιατί όπως συνηθίζω να λέω: ” Το παιδί διαλέγει το μουσικό όργανο και ο γονιός τον δάσκαλο”. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι το παιδί διαλέγει πάντα το σωστό όργανο και ο γονιός τον σωστό δάσκαλο”.

Ο Γιάννης Κακλής σε εκπομπή στην Ερτ

Β.Α.: Γράφονται σήμερα καλές μαντινάδες; Ποια είναι η συνταγή της επιτυχίας για μία καλή μαντινάδα;

Γ.Κ.: “Στις μέρες μας έχουμε άριστους μαντιναδολόγους, που ασχολούνται με τον ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο και έχουν φτάσει την μαντινάδα σε πολύ υψηλά επίπεδα. Η συνταγή για μία καλή μαντινάδα είναι για μένα και πάλι η ψυχή , η οποία αν “παντρευτεί” με μία καλή μελωδία , το αποτέλεσμα θα είναι μοναδικό”.

Β.Α.:Τελικά η μουσική πρέπει να σπουδάζετε; Πολλοί λένε ότι είναι αυτοδίδακτοι ή δημιουργούν έτσι. Προσπαθούν να κάνουν καριέρα με ταλέντο , σου λένε είναι πηγαίο κλπ. Εσύ από την άλλη κάνεις μαθήματα, δουλεύεις, πειραματίζεσαι, ακόμα και τώρα ξέρουμε ότι διδάσκεσαι.

Γ.Κ.: “Όπως τα πάντα σε αυτό τον κόσμο έτσι και η μουσική σπουδάζετε και εμείς πρέπει να είμαστε “αει διδασκόμενοι”. Ο δεύτερος ορισμός για την μουσική είναι “τα μαθηματικά της ψυχή”, ο δικός μου ορισμός γι΄ αυτήν είναι “το μέσον με το οποίο αδειάζεις γεμίζοντας και γεμίζεις την ψυχή σου αδειάζοντας”. Με 15 νότες επικοινωνεί μέσω της μουσικής όλος ο πλανήτης. Εμείς διδαχτήκαμε από τους εμπειροτέχνες διδασκάλους μας και με τον ίδιο τρόπο και εγώ μεταλαμπαδεύω μουσικές γνώσεις στους επόμενους. Η φύση έχει προικίσει τους ανθρώπους με πολλές δεξιότητες και ταλέντα αλλά χωρίς την διδασκαλία και την επανάληψη αυτά είναι σαν το απότιστο χωράφι , την ακαλιέργητη γη”.

Β.Α.: Μανώλης Κακλής : Τι θυμάσαι εσύ από αυτό τον άνθρωπο και τι θες να μείνει ζωντανό στη μνήμη όλων όσοι των αγάπησαν, γιατί είναι η πρώτη δημόσια τοποθέτηση σου μετά τον χαμό του;

Γ.Κ.: “Ο θείος , ο αείμνηστος υπήρξε για μένα το πρότυπό μου , ο δάσκαλός μου και ήταν εκείνος που με έκανε να λατρέψω την μουσική του τόπου μου. Οι μαντινάδες του ήταν προφητικές , οι ερμηνείες του ανεπανάληπτες. Πάνω από όλα όμως ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ με ήθος και αξίες μίας άλλης εποχής , παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας. Ήταν τυχεροί όσοι τον γνώρισαν και άτυχοι όσοι δεν πρόλαβαν να τον γνωρίσουν από κοντά. Στη ζωή του υπήρξε ένας μύθος έχοντας γράψει τεράστιες επιτυχίες και ολόκληρα μουσικά κεφάλαια στο Ευαγγέλιο της Κρητικής παράδοσης. Θα ζω με τις συμβουλές του και θα μεταλαμπαδεύω και εγώ στους επόμενους το ήθος και το σεβασμό που διδάχθηκα από τον ίδιο”.

Β.Α.:Κλείνουμε την δημόσια κουβέντα μας , θα ήθελες να συμπληρώσεις κάτι;

Γ.Κ.: “Ήθελα να συμπληρώσω όσον αφορά στην παράδοση των ηθών και των εθίμων του τόπου μας. Έχουμε δώσει την πρέπουσα σημασία (όπως αρμόζει) στα έθιμα αλλά αυτό δεν ισχύει δυστυχώς για τα ήθη. Αναβιώσαμε τον Κλήδονα , τον Κρητικό γάμο , την καντάδα και άλλα έθιμα της Μεγαλονήσου. “Ξεθάψαμε” χορούς που είχαν χαθεί στο πέρασμα των χρόνων, μουσικές καταγραφές προηγούμενων αιώνων αλλά δεν δώσαμε την πρέπουσα βάση στην μεταλαμπάδευση των ηθών, την ανθρωπιά, το φιλότιμο, τον σεβασμό ,την πρεπιά, την ταπεινότητα, την ντοπροσύνη κ.ά. Αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε αλλά φαντάζουν άγνωστες λέξεις για την εποχή. Θα ήθελα λοιπόν , σαν επίλογο όλοι εμείς οι σκυταλοδρόμοι να δώσουμε στα ΗΘΗ την αξία που τους αρμόζει”.

“Οι ρίζες είναι ρίζες μας

Και εκείνος που κατέχει

Οσάν τσι κόρες των μαθιών

Τσ΄έχει και τσι προσέχει”

Γ.Κ.

 

Ο Γιάννης Κακλής

Σχετικά με τον συντάκτη

Βαγγέλης Αυγουλάς
Δικηγόρος, Πρόεδρος του Οίκου Ναύτου, Τακτικός Εκπρόσωπος στην Ελλάδα της Διεθνούς Οργάνωσης VIEWS για νέους με προβλήματα όρασης

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή