Ο Δημήτρης Καμπουράκης

Του Δημήτρη Καμπουράκη

Το διαβάσαμε στο www.liberal.gr με την υπογραφή του Δημήτρη Καμπουράκη και μείναμε στην κυριολεξία άφωνοι. Μας φάνηκε εντελώς «τρελό» και αν δεν υπήρχε η υπογραφή του κ. Καμπουράκη – που στο παρελθόν μας έχει τιμήσει με άρθρα του και διακρίνεται για την εγκυρότητά του- πιθανόν και να μην το δημοσιεύαμε. Δημοσιεύουμε τα κύρια σημεία του με σφιγμένη την καρδιά γιατί στην πραγματικότητα, θα προτιμούσαμε να ήταν ένα αστείο, ένα ανέκδοτο αφού ο αρθρογράφος φημίζεται για το αιχμηρό χιούμορ του. Αλλά – δυστυχώς- δεν είναι. Ελλάδα λοιπόν, έχεις ταλέντο:

« Γιος φιλικού μου ζευγαριού με πανεπιστημιακές σπουδές κατέθεσε βιογραφικό σε εταιρεία κινητής τηλεφωνίας και του πρόσφεραν τετράωρη δουλειά, με αποδοχές 184 ευρώ τον μήνα. Όπως μου εξομολογήθηκε ( ντρεπόταν να μου το πει λες και έφταιγε αυτός) ότι μια άλλη εταιρεία – πώλησης ενέργειας- του πρόσφερε μεν 230 τον μήνα, αλλά σε …δωροεπιταγές, όχι χρήματα.
Το παλικάρι μάλιστα, μόλις άκουσε την δεύτερη προσφορά έφυγε τρέχοντας, οπότε δεν μπόρεσε να με διαφωτίσει τι είδους δωροεπιταγές πρόσφερε ως μισθό η συγκεκριμένη εταιρεία. Σούπερ μάρκετ, καφετέριας, δικές της για ρεύμα ή μια βεντάλια κουπονιών; Προφανώς η λογική του προσωπάρχη της εταιρείας που σκέφτηκε αυτή την φαεινή ιδέα, ήταν ότι ο εργαζόμενος του θα μεταπωλήσει τις δωροεπιταγές σε ενδιαφερόμενους και θα βρει τα μετρητά που του χρειάζονται.

Αυτή είναι η Ελλάδα (για να θυμηθώ την ρήση του Σημίτη) που σε τρεις, οκτώ ή δώδεκα μήνες θα παραδώσει ο Τσίπρας στον επόμενο. Όχι ότι επί Γιώργου ή επί Σαμαρά «τρώγαμε» με χρυσά κουτάλια, αλλά ο μισθός δεν ήταν 184 ευρώ ούτε προσφερόταν μέσω…. δωροεπιταγών. Αυτοί οι «παλιοί» αναγνώριζαν τουλάχιστον ότι ζούσαμε μέσα σε μια κρίση την οποία πάσχιζαν να ξεπεράσουν, ενώ οι σημερινοί κορδώνονται σαν τα παγόνια πανηγυρίζοντας ότι η οικονομία πάει περίφημα.

Επικρατούν συνθήκες κανονικής πειρατείας. Τίποτα δεν ελέγχεται, τίποτα δεν βελτιώνεται, τίποτα δεν μας κάνει να νιώθουμε λίγο πιο αισιόδοξοι. Αν δεν υπάρξει ένα αναπτυξιακό «μπαμ», αν οι τράπεζες δεν ξεπεράσουν την σημερινή τους άθλια κατάσταση και δεν αρχίσουν να δίνουν κανένα δάνειο σε επιχειρήσεις και στην στέγαση, δεν υπάρχει σωτηρία για τον τόπο και τα νέα παιδιά που ακόμα απόμειναν εδώ. Διότι το παλικάρι για το οποίο μιλώ στον πρόλογο, ετοιμάζεται να την κάνει για το εξωτερικό. Όχι Γερμανίες και Ολλανδίες, αλλά για την Ρουμανία παρακαλώ. Εκεί βρήκε άκρη, εκεί θα πάει. Καταντήσαμε να φεύγουμε μετανάστες στα Βαλκάνια.

Και μην ακούω φωνές του τύπου «αυτή είναι η ελεύθερη αγορά που πρεσβεύει ο Μητσοτάκης», διότι η ίδια αγορά σε συνθήκες ανάπτυξης έδινε μισθούς 1.000 και 1.200 τον μήνα, αλλά βλέπετε τότε υπήρχε ανταγωνισμός και επενδύσεις, όχι στασιμότητα και ουρές ανέργων να περιμένουν.

Αυτοί οι δυο διευθυντές προσωπικού μεγάλων εταιρειών, όταν είχαν μπροστά τους ένα παλικάρι με παχυλό βιογραφικό και του πρόσφεραν ο ένας 184 ευρώ τον μήνα και ο άλλος 230 σε δωρο-επιταγές, δεν ντράπηκαν;»

Σχετικά με τον συντάκτη

Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή