Αφγανή Παραολυμπιονίκης στέκεται πίσω από τραπέζι του πινγκ πονγκ
Πηγή εικόνας: aljazeera.com

Το πλήγμα στον αθλητισμό

Τα νέα δεδομένα με τους Ταλιμπάν βάζουν «ταφόπλακα» στους αθλητές της χώρας και κυρίως στις γυναίκες

Η Κίμια Γιουσόφι αγωνίστηκε στα 100 μ. και ήταν σημαιοφόρος του Αφγανιστάν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Με 13,29 δευτερόλεπτα έκανε ατομικό και εθνικό ρεκόρ. Πλέον, η νέα πραγματικότητα σε ό,τι αφορά τις γυναίκες δεν θα περιλαμβάνει συμμετοχή σε αθλητικές διοργανώσεις.

Η άνοδος των Ταλιμπάν στην εξουσία του Αφγανιστάν είχε επιπτώσεις και στον αθλητισμό. Δύο Αφγανοί αθλητές, η Ζακία Χουντανταντί και ο Χοσεΐν Ρασουλί, δεν θα αγωνιστούν στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, διότι οι νέες συνθήκες καθιστούν αδύνατο ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της πρωταθλήτριας του τάε κβον ντο το μέλλον είναι δυσοίωνο, καθώς γυναίκα και ελευθερία είναι δύο λέξεις που δεν μπορούν να συνυπάρξουν στη νέα πραγματικότητα της χώρας.

Η Χουντανταντί στο Τόκιο θα γινόταν η πρώτη αθλήτρια από το Αφγανιστάν που θα αγωνιζόταν σε Παραολυμπιακούς Αγώνες. «Δυστυχώς, η Εθνική Παραολυμπιακή Επιτροπή του Αφγανιστάν δεν θα συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο εξαιτίας της σοβαρής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα. Όλα τα αεροδρόμια είναι πλέον κλειστά και δεν υπάρχει τρόπος για να ταξιδέψουν οι αθλητές στο Τόκιο», αναφέρει η ανακοίνωση της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής.

Στην αντίστοιχη διοργάνωση του Ρίο, η χώρα είχε πάρει μέρος με έναν αθλητή. Στο Τόκιο όμως, για πρώτη φορά, θα αγωνιζόταν και μία γυναίκα, κάτι που θα είχε ιδιαίτερη σημασία για τον αθλητισμό του Αφγανιστάν.

«Είναι η πρώτη φορά που μια γυναίκα θα εκπροσωπήσει το Αφγανιστάν σε αυτήν τη διοργάνωση και είμαι πολύ χαρούμενη που αυτή η γυναίκα θα είμαι εγώ», είχε δηλώσει πριν από λίγες ημέρες η Ζακία Χουντανταντί στην ιστοσελίδα της Παραολυμπιακής Επιτροπής. Η νέα πραγματικότητα όμως στο Αφγανιστάν, σε ό,τι αφορά τις γυναίκες, δεν θα περιλαμβάνει συμμετοχή σε αθλητικές διοργανώσεις και, φυσικά, δεν θα μπορούν να κάνουν δηλώσεις.

Αφγανοί αθλητές αγωνίστηκαν για πρώτη φορά σε Παραολυμπιακούς Αγώνες το 1996, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να κατακτήσουν μία θέση στο βάθρο. Όσον αφορά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Ροχουλάχ Νικπάι έγινε ο πρώτος αθλητής της χώρας που κατέκτησε ολυμπιακό μετάλλιο. Ο αθλητής του Τάε Κβον Ντο ήρθε 3ος το 2008 και το 2012.

Ανάπηρες γυναίκες και κορίτσια σε δυσμενέστερη θέση

Σε πρόσφατη δημοσίευση του Αντώνη Ρέλλα, σκηνοθέτη και ανάπηρου ακτιβιστή, διαβάζουμε τα παρακάτω:

«Το Αφγανιστάν έχει έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς αναπήρων στον κόσμο. Περισσότερα από 40 χρόνια πολέμου άφησαν εκατομμύρια Αφγανούς με κινητικές, αισθητηριακές και ψυχοκοινωνικές βλάβες.

Τα καθημερινά ανυπέρβλητα εμπόδια δεν αποτέλεσαν προτεραιότητα για τις μεταβατικές κυβερνήσεις με αποτέλεσμα να αναπηροποιηθεί ένα τεράστιο ποσοστό της κοινωνίας. Παράλληλα, ελάχιστη δημοσιότητα έχει δοθεί ή έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη η κατάφωρη καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των ανάπηρων Αφγανών.

Τον Οκτώβριο του 2020 ο Γάλλος ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Έρικ Μαρκουάρντ, κατέθεσε ερώτηση για την παραμέληση των αναπήρων στο Αφγανιστάν.

Το ερώτημα του προς το Ευρωκοινοβούλιο βασίστηκε σε δυο εκθέσεις. Στη μελέτη του «The Asia Foundation» και στην έκθεση του «Human Rights Watch» για τις ανάπηρες γυναίκες και κορίτσια.

Τα στοιχεία που προκύπτουν είναι τουλάχιστον σοκαριστικά:

  • Από τη μελέτη του «The Asia Foundation» προκύπτει ότι στο Αφγανιστάν το 80% των ενηλίκων είναι ανάπηροι/ες καθώς και το 17,3 % των παιδιών, ηλικίας μεταξύ 2 έως 17 ετών.
  • Οι βαριές σωματικές βλάβες είναι πιο διαδεδομένες μεταξύ των γυναικών και των κοριτσιών, αναφέρει στην έκθεση του το «Human Rights Watch».
  • Τα ανάπηρα άτομα αντιμετωπίζουν ακραία εμπόδια στην εκπαίδευση, την απασχόληση και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  • Οι ριζωμένες πεποιθήσεις και διακρίσεις στιγματίζουν περισσότερο τις ανάπηρες γυναίκες και κορίτσια.
  • Οι ερευνήτριες του Human Rights Watch κατέγραψαν σοβαρό αριθμό περιπτώσεων σεξουαλικής κακοποίησης ανάπηρων θηλυκοτήτων, ακόμα και σε κυβερνητικά κτήρια.
  • Το 80% των ανάπηρων κοριτσιών δεν έχει εγγραφεί ποτέ στο σχολείο. Τα εμπόδια στο δομημένο περιβάλλον, η απροθυμία των γονιών, η αντίσταση των σχολικών μονάδων να δεχτούν ανάπηρα παιδιά στη τάξη δημιούργησε μια κοινωνία αόρατων ανθρώπων.

Οι «ακρίδες», έτσι αποκαλούν τους ανάπηρους, δεν έχουν δικαίωμα να κυκλοφορούν δημόσια.

Η ανάπηρη ακτιβίστρια Amina Azizi η οποία εργάζεται για τα δικαιώματα των ανάπηρων γυναικών στο Αφγανιστάν, έχασε το δεξί της πόδι από ρουκέτα όταν ήταν παιδί. Οι γονείς της δεν της επέτρεπαν να βγει από το σπίτι για πολλά χρόνια. Όταν τελικά τους έπεισε να την αφήσουν να πάει σχολείο, οι δάσκαλοι δεν την άφηναν να παίξει με τα άλλα παιδιά. Οι απόψεις στην κοινότητά για τους ανάπηρους είναι «ο θάνατος είναι καλύτερος από το να βρίσκεσαι σε αυτήν την κατάσταση».

Το κοινωνικό στίγμα που περιγράφουν οι ανάπηρες γυναίκες στην έρευνα περιλαμβάνει μαρτυρίες για δημόσιους εξευτελισμούς, κοινωνική απομόνωση και καλλιέργεια φόβου αν είσαι ανάπηρο κορίτσι.

Διάβαζα την έρευνα της Patricia Gossman, η οποία είναι αναπληρώτρια διευθύντρια της Human Rights Watch στην Ασία, την ώρα που οι Ταλιμπάν διαβεβαίωναν ότι θα σεβαστούν τα δικαιώματα των γυναικών.

Αναρωτιέμαι αν η διεθνής κοινότητα και η κοινωνία των ανθρώπων συμπεριλαμβάνει τις ανάπηρες γυναίκες/κορίτσια και το σύνολο των αναπήρων στο Αφγανιστάν!»

Πηγές:

  • «Ο αθλητισμός σβήνει στο Αφγανιστάν» της Σπυριδούλας Σπανέα στην kathimerini.gr
  • Δημοσίευση από τον προσωπικό λογαριασμό του ακτιβιστή Αντώνη Ρέλλα στο Facebook

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή