Μικρός μαθητής που κρατάει στο χέρι του τάμπλετ και από πάνω του εκπαιδευτικός, τον βοηθάει. Σε κίτρινο πλαίσιο κείμενο: "Εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης: Οι αφανείς ήρωες των σχολείων, Ελευθερία Παπαγεωργίου,Εκπαιδευτικός, Ph.D."
Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά

📝 Εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης

Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και τη γνωστή αγωνία χιλιάδων εκπαιδευτικών που αναμένουν το πολυπόθητο μήνυμα για πρόσληψη, ένας πολύ γνωστός θεσμός που έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια, γίνεται ολοένα και πιο απαραίτητος. Δεν είναι άλλος από αυτόν των «εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης». Είναι αυτοί οι εκπαιδευτικοί που συνήθως αθόρυβα μέσα στη σχολική τάξη κάθονται δίπλα σε ένα ή περισσότερα παιδιά, προσπαθώντας να τα βοηθήσουν να οργανώνουν τα πράγματά τους, να παρακολουθούν και να κατανοούν όσα λέγονται και γίνονται στο μάθημα, να εντάσσονται κοινωνικά, να μη στιγματίζονται και να πηγαίνουν κάθε μέρα με όρεξη στο σχολείο.

Τι ορίζεται όμως ως εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης και ποια είναι τα καθήκοντά του;

Αρχικά, να διευκρινίσουμε ότι οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης τοποθετούνται για μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή αναπηρίες που μπορούν να ενταχθούν και να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα του γενικού σχολείου, αλλά χρειάζονται ατομική βοήθεια για να ανταποκριθούν στις δυσκολίες του. Τέτοιες περιπτώσεις περιλαμβάνουν μαθητές με νοητική, αισθητηριακή ή κινητική αναπηρία, ειδικές μαθησιακές δυσκολίες, διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές ή παθήσεις όπως το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής. Πρόκειται δηλαδή για έναν/μία εκπαιδευτικό που βρίσκεται μέσα στη γενική τάξη μαζί με τον/την υπεύθυνο/η εκπαιδευτικό της τάξης και τους υπόλοιπους μαθητές, με σκοπό να υποστηρίζει εξατομικευμένα κατά τη διάρκεια του μαθήματος κάποιο παιδί που το χρειάζεται. Αυτή η ιδιότητά είναι που τον/την καθιστά «παράλληλης στήριξης» εκπαιδευτικό και συνήθως προσλαμβάνεται από το κράτος, εφόσον ένα παιδί εξεταστεί από το αντίστοιχο ΚΕΔΑΣΥ (Κέντρο Διεπιστημονικής Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης), μια υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας που μετά από αξιολόγηση, κρίνει ότι ένα παιδί χρειάζεται να έχει στην τάξη έναν/μία εκπαιδευτικό να το υποστηρίζει κατά τη διάρκεια του μαθήματος.

Οι βασικές αρμοδιότητες αυτού του εκπαιδευτικού είναι να:

Ενημερώνεται από τη Διεύθυνση του σχολείου σχετικά με τις ανάγκες του παιδιού για το οποίο έχει εγκριθεί παράλληλη στήριξη, λαμβάνοντας υπόψη την αξιολογική έκθεση/γνωμάτευση του ΚΕΔΑΣΥ αλλά και άλλες εκθέσεις/γνωματεύσεις που πιθανόν να υπάρχουν για το παιδί.

Αξιολογεί τις εκπαιδευτικές δυνατότητες του παιδιού και να συντάσσει εξατομικευμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης λαμβάνοντας υπόψη τις βασικές υποδείξεις του ΚΕΔΑΣΥ.

Συντάσσει μαζί με τον/την υπεύθυνο/η εκπαιδευτικό του τμήματος αλλά και τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν σε αυτό, το εβδομαδιαίο πρόγραμμα υποστηρικτικών δραστηριοτήτων του παιδιού, το οποίο φυλάσσεται στον ατομικό φάκελο του παιδιού.

Υποστηρίζει το παιδί μέσα στη γενική τάξη, ώστε να συμμετέχει ισότιμα στη μαθησιακή διαδικασία.

Προσαρμόζει/διαφοροποιεί το διδακτικό υλικό σύμφωνα με το εξατομικευμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του παιδιού και τις οδηγίες από το ΚΕΔΑΣΥ.

Συνεργάζεται με τον εκπαιδευτικό της τάξης για τον συντονισμό της διδασκαλίας και την ενσωμάτωση του παιδιού.

Καλλιεργεί τις κοινωνικές δεξιότητες και να ενισχύει τη συμμετοχή του παιδιού στις δραστηριότητες της σχολικής ζωής (π.χ., σχολικές γιορτές, εκδρομές).

Ενημερώνει και να συνεργάζεται με τους γονείς/κηδεμόνες του παιδιού, τους ειδικούς παιδαγωγούς και άλλους επαγγελματίες (π.χ., ψυχολόγους, λογοθεραπευτές), όπου χρειάζεται.

Αυτό που ίσως είναι πιο κρίσιμο να αναφερθεί, είναι ότι ο εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης δεν αποτελεί «ατομικό εκπαιδευτικό» κάποιου παιδιού αλλά σκοπός του είναι να βοηθήσει το παιδί να ενταχτεί γνωστικά, κοινωνικά και ψυχοσυναισθηματικά στο σχολικό περιβάλλον, προσπαθώντας ταυτόχρονα να πετύχει τον μέγιστο βαθμό αυτονομίας του παιδιού. Είναι επίσης υποχρεωτικό να υπάρχει συνεργασία μεταξύ του/της υπεύθυνου/ης εκπαιδευτικού με τον/την εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης στην τάξη, ώστε το παιδί να μη νιώθει ότι ξεχωρίζει από το υπόλοιπο σύνολο της τάξης. Αυτό, μπορεί να επιτευχθεί με συνδιδασκαλία των δύο εκπαιδευτικών ή με εναλλαγή ρόλων, δηλαδή κάποιες φορές ο/η υπεύθυνος/η εκπαιδευτικός του τμήματος να υποστηρίζει το παιδί και ο/η εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης να αναλαμβάνει πτυχές του μαθήματος απευθυνόμενος στο σύνολο της τάξης. Ιδανικά, μπορεί μέσα από τη συνεργασία των δύο εκπαιδευτικών να δημιουργούνται ρουτίνες στη σχολική τάξη οι οποίες καθημερινά θα γίνονται από τον/την εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης και θα αφορούν στο σύνολο της τάξης, ώστε όλα τα παιδιά να νιώθουν πως στο τμήμα υπάρχουν δύο εκπαιδευτικοί και συμμετέχουν κατά κάποιον τρόπο ισότιμα στη μαθησιακή διαδικασία. Αυτό φυσικά προϋποθέτει καλή διάθεση, αμοιβαίες υποχωρήσεις και διάλογο σε σωστές βάσεις από την πλευρά και των δύο εκπαιδευτικών. Όταν λοιπόν αυτό συμβαίνει, η καθημερινότητα στη σχολική ζωή κυλάει πιο ομαλά και αποφεύγονται τυχόν στιγματισμοί συγκεκριμένων παιδιών.

Βιβλιογραφικές αναφορές

  • ΥΑ 27922/Γ6/2007 – ΦΕΚ 449/Β/ 2007
  • ΥΑ 48275/Δ3/2019 – ΦΕΚ 1088/Β/2019

Διαβάστε επίσης:

Ηθικά διλήμματα: Ένα μέσο για την ηθική ανάπτυξη των παιδιών

Κοινοποίηση σε:

Σχετικά με τον συντάκτη

Αφήστε σχόλιο

Επιστροφή στην κορυφή