Μπλε επιφάνεια. Πάνω της επίπεδα τέσσερα ξύλινα πορτοκαλί ανθρωπάκια που όλα μαζί με βελάκια δείχνουν ένα μόνο του γαλάζιο ξύλινο ανθρωπάκι.

Στο bullying δεν πέφτει κανείς θύμα.

Θύμα γίνεται κάποιος ή κάποια σε μια ληστεία, σε έναν φόνο ή όταν βρίσκεσαι στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή. Στο Bullying, τον εκφοβισμό, τη βία και την παρενόχληση έχεις στοχοποιηθεί. Κάποιος/α ή μια ομάδα ανθρώπων θέλει να σε βλάψει προσωπικά. Θέλει να βλάψει εσένα και θα βρει την κατάλληλη ευκαιρία να το κάνει .Θα το κάνει με συνέπεια, όσο πιο πολλές φορές μπορεί, με στόχο να σου προξενήσει το μεγαλύτερο δυνατό πόνο και κακό. Υπάρχει δόλος!

❓ «Μήπως έκανα κάτι;»

Αυτό που ίσως να αναρωτηθείς όταν έχεις στοχοποιηθεί, είναι το γιατί. Έκανα κάτι; Φταίω σε κάτι; Γιατί να το κάνει σε εμένα και όχι σε κάποιον άλλον; Αρχίζεις να αμφισβητείς τον εαυτό σου. Το «μήπως έκανα κάτι» είναι ένα κοφτερό σπιράλ που το βυθίζεις βαθιά μέσα στις σκέψεις σου και δηλητηριάζεις το μυαλό σου και την ψυχική σου ισορροπία.

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό ίσως να είναι πιο απλή από όσο νομίζεις.

Τα κίνητρα προκειμένου να σε εκφοβίσει κάποιος/ κάποια δε χρειάζεται να είναι πάντα πολύπλοκα. Μπορεί απλά να το κάνει για αυτό που είσαι. Για τον χαρακτήρα σου, για τη δημοφιλία σου, για ένα καλό αποτέλεσμα που πέτυχες και επιβραβεύτηκες και για οποιονδήποτε λόγο ακόμα σκεφτεί ο εκφοβιστής σου, για μια ερωτική αντιζηλία.

Το δεύτερο που θα σου συμβεί μετά την αμφισβήτηση του εαυτού σου είναι ο φόβος. Ο φόβος ότι θα συμβεί ξανά και ο φόβος ότι δε θα τελειώσει ποτέ. Ιδιαίτερα σε πιο τρυφερές ηλικίες συνοδεύεται από ενοχές, από το να πρέπει να μιλήσω ή όχι στους γονείς ή στους φίλους ή σε κανέναν. Και έτσι μεγαλώνει μέσα το σύννεφο και ξεσπά συναισθηματική καταιγίδα. Το ίδιο συμβαίνει τόσο στην ενδοοικογενειακή βία όσο και στον εργασιακό εκφοβισμό.

Τα άτομα που έχουν εκφοβιστεί νοιώθουν μια συνεχόμενη απειλή όλο το 24ωρο. Σε αρκετές περιπτώσεις, απλά περιμένουν την επόμενη επίθεση και αυτό από μόνο του είναι στρεσογόνο. Δυο άτομα κάτω από την ίδια κατάσταση μπορεί να εκδηλώσουν διαφορετικές συμπεριφορές.

⏹ Τι κάνουμε λοιπόν για να το αντιμετωπίσουμε;

Είναι τόσο δύσκολο για κάποιον να το αντιμετωπίσει, να το διαχειριστεί, να το ξεπεράσει; Η στρατηγική που θα ακολουθήσει κάποιος κατά της βίας και παρενόχλησης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες

Το άτομο που έχει στοχοποιηθεί προσπαθεί να βρει διεξόδους και να διαχειριστεί την κατάσταση που βιώνει μέσα στο ίδιο το περιβάλλον που ζούσε και χθες. Η καθημερινότητά του δεν αλλάζει, το σχολείο που πηγαίνει είναι το ίδιο ή η δουλειά του δεν αλλάζει ούτε και η οικογενειακή του κατάσταση.

Οποιοσδήποτε μπορεί να αποτελέσει στόχο

Το άτομο που είναι στοχοποιημένο συνήθως νοιώθει αδιέξοδο,μοναξιά και μοναχικότητα με τάσεις παραίτησης και αρκετές φορές μπορεί να είναι κακοποιημένο και σωματικά. Το άτομο αυτό δεν έχει ηλικία, φύλο ή φυλή και σίγουρα δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιο φτωχό κορίτσι ή αγόρι, γυναίκα ή άντρας. Μπορεί να είναι οποιοσδήποτε.

⚠️ Το άτομο που στοχοποιείται εκφοβίζεται και άρα κακοποιείται.

Οι επιλογές που θα έχει κάποιος ή κάποια που έχει στοχοποιηθεί για να ζητήσει βοήθεια στη διαδρομή που έχει να διανύσει για να αντιμετωπίσει αυτό που του/της συμβαίνει είναι διαφορετικές κάθε φορά. Αυτή η επιλογή βασίζεται στην εμπιστοσύνη ή και στο ένστικτό του. Αν ως γονιός, σύντροφος, φίλος, καθηγητής, συνάδελφος δεν ήσασταν πότε δίπλα του/της, οι πιθανότητες να σας ζητήσει βοήθεια είναι περιορισμένη.

Όταν σας ανοίγεται το παιδί ή ο σύντροφος ή ο συνάδελφός σας μην τον αμφισβητείτε γιατί αν το κάνετε την ίδια στιγμή είναι σαν να ακυρώνετε το τι νοιώθει και την εμπιστοσύνη που σας έδειξε. Αν δεν λειτουργήσετε με τον τρόπο αυτό κινδυνεύετε να γίνετε μέρος του προβλήματος και απών από την σκέψη του.

Σίγουρα χρειάζεται η πολιτεία και το κράτος να είναι παρών. Δεν αρκεί όμως αυτό. Μπορεί να υπάρχουν δομές αλλά να μη ξέρει κάποιος που να αποταθεί ή να μην τις εμπιστεύεται ή να πιστεύει ότι η κοινωνία θα τον/την στιγματίσει και αυτό να μην μπορεί να το αντέξει.

📈 Αύξηση της βίας

Η κοινωνία όμως δεν είναι κάτι αόριστο. Κοινωνία είναι η οικογένεια, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, η εργασία στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο τομέα, οι πολιτικοί, τα κόμματα τα κοινοβούλια, τα δικαστήρια, οι τηλεοπτικοί σταθμοί, η εκκλησία η τεχνολογία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Κάθε σημείο του σώματος της κοινωνίας μπορεί να βοηθήσει ή να σκοτώσει το κάθε κύτταρό του. Στη βία και τον εκφοβισμό το παράδοξο είναι ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι ο/η καλύτερος του κόσμου μέχρι να θιγούν τα συμφέροντα του για αυτό να είστε εξαιρετικά προσεκτικοί στον ποιόν λέτε και τι.

Σήμερα διαβάζουμε ότι τα στατιστικά όσων στοχοποιούνται, όσων βιώνουν τη βία και παρενόχληση αυξάνονται. Άρα περισσότεροι ασκούν βίαιες συμπεριφορές σε περισσότερους. Το στατιστικό της αύξησης της βίας, δυστυχώς, έχει πάψει να εντυπωσιάζει. Τείνει να γίνει κανονικότητα.

Η αρχή της λύσης

Σε ένα βίαιο περιβάλλον, όσο κυνικό και να ακούγεται, αυτό που έχει σημασία είναι πως όταν νιώσεις ότι έχεις στοχοποιηθεί, οφείλεις να ξεκινήσεις τις ενέργειες εκείνες ώστε να το αποφύγεις και να το διαχειριστείς προκειμένου να προστατέψεις τον εαυτό σου.

Η σκέψη της θέλησης να αποφύγεις και να διαχειριστείς τη βία και παρενόχληση που σου ασκείται, ανεξαρτήτως μορφής , είναι η αρχή της λύσης. Είναι η αρχή της λύσης γιατί έχεις δει τη ζωή σου να λειτουργεί χωρίς την ακρότητα του φαινομένου. Σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια έχεις μαζί σου τον πιο σημαντικό σύμμαχο, τον οποίο μπορεί να έχεις υποτιμήσει στο παρελθόν , τον εαυτό σου.

Διαβάστε επίσης:

Όταν ο εκφοβισμός γίνεται reality

Σχετικά με τον συντάκτη

Είναι κάτοχος MBA. Ιδρυτής της MRK Consulting με αντικείμενο την Αποφυγή και Διαχείριση του Εργασιακού Εκφοβισμού.

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή