Ο Claydee Lupa

Συνέντευξη στο Βαγγέλη Αυγουλά.

Ο Κλέιντι Λούπα, γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1985 στα Τίρανα, πρωτεύουσα της Αλβανίας, επαγγελματικά γνωστός ως Claydee Lupa και Bang La Decks , είναι καλλιτέχνης, μουσικός , παραγωγός , τραγουδοποιός και εκτελεστής, πολλοί μάλιστα τον χαρακτηρίζουν και «αλβανολόγο» αν και ζει στην Ελλάδα από τα τέσσερά του χρόνια και τελείωσε ελληνικό σχολείο. Είναι ένας από τους πιο ελπιδοφόρους νέους καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν στην ελληνική μουσική σκηνή τα τελευταία χρόνια και έχει ήδη κερδίσει διεθνείς επιτυχίες τόσο ως τραγουδιστής όσο και ως παραγωγός και τραγουδοποιός.

Σπούδασε Ηχητική Μηχανική στο SAE (Διεθνές Κολλέγιο Τεχνολογίας), πήρε πτυχίο στην τεχνολογία εγγραφής από το πανεπιστήμιο Middlesex και το 2008. αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ξεκίνησε να εργάζεται στο MTV Greece . Το τραγούδι του “Mamacita Buena” έγινε το πρώτο Ισπανικό Pop Song στο YouTube , με περισσότερες από 27.000.000 θεάσεις.

➱ Το meallamatia τού ζήτησε μια συνέντευξη, εκείνος δέχτηκε με χαρά και ο Βαγγέλης Αυγουλάς βρέθηκε απέναντί του σε μιαν ακόμη σημαντική συνέντευξη.

Β.Α.:  Από την καθημερινότητά σου, τι θα ήθελες να δεις «Με άλλα μάτια»;

C.L: «Τον κόσμο».

Β.Α.:  Αυτό είναι μεγάλος στόχος. Βάζεις μεγάλους στόχους στη ζωή σου συνήθως;

C.L:«Μόνο μεγάλους στόχους βάζω και αυτό δυσκολεύει την καθημερινότητά μου».

Β.Α.: Τους κατακτάς;

C.L:«Κατακτώ κάποιους, ναι. Και η αλήθεια είναι ότι το να βάζεις ένα μεγάλο στόχο μπορεί να σε οδηγήσει κάπου αλλού και να ανακαλύψεις και δικά σου πράγματα που δεν είχες φανταστεί ποτέ για τον εαυτό σου. Να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου».

Β.Α.:  Έχεις γεννηθεί στην Αλβανία και έχεις μεγαλώσει στην Ελλάδα. Πως είναι να μεγαλώνεις , ας το πούμε, διαφορετικός; Πώς είναι αυτό το «διαφορετικός» στην Ελλάδα, στην καθημερινότητα της Ελλάδας;

C.L:«Ο ρατσισμός υπάρχει και ειδικά στα Βαλκάνια . Δεν είναι στο κέντρο μόνο η Αλβανία, Τουρκία, Βουλγαρία… όσο πηγαίνεις εδώ τριγύρω και ανακατεύεσαι λίγο, βλέπεις να υπάρχει μια ιστορία που «κουβαλάει» ο κόσμος και έχει περάσει από τους παππούδες . Έχει δημιουργηθεί μια διαφορετικότητα. Κάποιοι είναι καλύτεροι, κάποιοι είναι χειρότεροι, κάποιοι μας έκαναν κάτι, κάποιοι δεν μας έκαναν. Αυτό πιστεύω ότι με τα χρόνια θα σβήσει. Ήδη έχει ξεκινήσει να σβήνει. Εγώ γεννήθηκα στην Αλβανία, στα Τίρανα και ήρθα εδώ με την οικογένειά μου για ένα καλύτερο μέλλον. Μεγάλωσα αυτά τα πρώτα χρόνια με κάποια ερωτηματικά στο κεφάλι μου. Για ποιο λόγο κάποια παιδιά με έβλεπαν διαφορετικά ή με σχολίαζαν ; Ένιωσα λίγο το ρατσισμό. Αλλά ο ρατσισμός αυτός δεν ήταν μοχλός ώστε να μου δημιουργηθεί τραύμα».

Β.Α: Δεν σε φρέναρε δηλαδή.

C.L:«Όχι. Ίσα ίσα μου άνοιξε κάπως τα μάτια να καταλάβω ότι γενικά στη ζωή θα έχεις δυσκολίες. Μπορεί να είναι η καταγωγή, μπορεί να σου αρέσει το ίδιο φύλο, να είσαι χοντρός και να σε φωνάζουν με διάφορους χαρακτηρισμούς στο σχολείο, μπορεί και να έχεις κάποια αναπηρία και να πρέπει να το αντιμετωπίσεις. Ο ρατσισμός υπάρχει σε όλες τις έννοιες. Οι γονείς μου δεν είχαν και τη γνώση για να μου εξηγήσουν κάποια πράγματα, οπότε εμπειρικά κατάλαβα από μόνος μου ότι είμαι “διαφορετικός” για αυτούς και πρέπει να το αποδεχτώ . Το πρώτο σκέλος είναι να αποδεχτείς ότι είσαι διαφορετικός για την κοινωνία. Μπορεί στην ουσία να μην είσαι. Αλλά από τη στιγμή που η κοινωνία σου βάζει μια ταμπέλα και σε χαρακτηρίζει κάπως, Αλβανός, τυφλός, μαύρος, άσπρος, κινέζος ή οτιδήποτε, κουβαλάς μια ταμπέλα πάνω σου. Αν ήμασταν σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, μπορεί να είχαμε ένα άλλο χαρακτηριστικό. Πάλι όμως, κάπως θα διαφέραμε φαντάζομαι. Εμένα αυτό δεν μου έκανε κακό, Καλό μου έκανε. Διότι το είδα θετικά. Είδα ότι πρέπει να ξεχωρίσω και να είμαι χρήσιμος στην κοινωνία».

Β.Α.: Έκανες το μειονέκτημα, πλεονέκτημα.

C.L:«Ακριβώς. Η ετικέτα αυτή άρχισε να πηγαίνει προς τα πίσω. Άρχισε να γίνεται «α ο Claydee που είναι πολύ καλός σε αυτό το πράγμα και έχει πολλή πλάκα και τα λέει ωραία και λέει ωραία αστεία και έχει πολλή πλάκα μπαμπά και μαμά, θέλω να έρθει στο σπίτι μου». Το «Ποιος; Αυτός ο Αλβανός;» άρχισε πλέον να μην υπάρχει. Είχαν συμβεί και αυτά. Οπότε τα παιδιά υποδέχτηκαν εμένα, ουσιαστικά την προσωπικότητά μου, τον αυθορμητισμό μου.».

Η πρώτη του αναγνώριση

Με τη δουλειά του στο MTV Greece , απέκτησε την απαραίτητη εμπειρία που σε συνδυασμό με το ταλέντο και τις μουσικές δεξιότητές του είχε ως αποτέλεσμα την πρώτη του αναγνώριση ως παραγωγού και τραγουδοποιού, με το ψευδώνυμό « Beetkraft» και με το τραγούδι “The End” με τους Reckless που κυκλοφόρησε από τη Sony Music Ελλάς και έφτασε σε κορυφαία θέση στο UK Club Charts. Έπειτα συνέχισε να γράφει και να παράγει με το πραγματικό του όνομα. Και ήρθε το «κομμάτι της χρονιάς» στα Βραβεία MADTv του 2011. Το “Last Summer” που τραγούδησε ο Νίκος Γκάνος και κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και σε 35 άλλες χώρες . Το 2011, έγραψε μαζί με τους Playmen το “Tonight” που τραγούδησε η Τάμτα που έφτασε στο νούμερο 1 στην Ελλάδα .

Β.Α.: Τι μήνυμα στέλνεις στα νέα παιδιά που τώρα νιώθουν να τους βαραίνει αυτή η «ταμπέλα» που έλεγες; Μπορεί να μην είναι αστεία αυτά που περνάνε και να νιώθουν πράγματι διαφορετικοί. Πως να το παλέψουν;

C.L:« Πρόκειται για ένα καθαρό bullying αυτό που περνάνε κάποια παιδιά στα σχολεία. Ζούμε σε μία κοινωνία με απίστευτη έκταση πληροφορίας. Κυρίως παραπληροφόρηση στα κινητά. Δεν ξέρουμε πλέον τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα. Σίγουρα στο σχολείο θα δεχτούν τα παιδιά ένα είδος ρατσισμού. Οι γονείς,είναι ένα πολύ σοβαρό κλειδί σε αυτή την υπόθεση και πρέπει να προετοιμάσουν τα παιδιά. Εάν δεν υπάρχει η δυνατότητα και οι γονείς δεν είναι σε θέση να τα προετοιμάσουν , τα ίδια τα παιδιά πρέπει να είναι έτοιμα να το αποδεχτούν γρήγορα. Να αποδεχτούν τον τρόπο που κάποια άλλα παιδιά θα μιλήσουν γι αυτούς αρνητικά. Και όλο αυτό δεν θα πρέπει να το επιβεβαιώσουν. Μπορούν να σε λένε ότι θέλουν αλλά αν εσύ είσαι ικανός να φέρνεις αποτελέσματα, θα σταματήσουν να σε βλέπουν έτσι. Ακόμα κι αν το bullying γίνεται σε ένα τυφλό».

{Επιτυχία είναι να μπορείς να σημαδέψεις

τη ζωή του άλλου με μια μελωδία}

Β.Α.: Και τι θα σε λένε; Πετυχημένο τυφλό;

C.L:« Ακριβώς. Αλλά πλέον έτσι, θα είσαι χρήσιμος για αυτούς. Και ξαφνικά ίσως αυτό το «τυφλός» , εκεί που το έλεγαν στην αρχή ως κοροϊδία και μειονέκτημα, να το λέει ο άλλος στο τέλος σαν πλεονέκτημα. Θα λένε «γνωρίζω έναν άνθρωπο που έχει πετύχει αυτό και μάντεψε, είναι και τυφλός». Αμέσως το μειονέκτημα γίνεται πλεονέκτημα. Αυτό συνέβη με εμένα. Όταν με φώναζαν Αλβανό και ήμουν πρώτος στους αγώνες στο στίβο, λέγανε «Μα αυτός είναι Αλβανός». Το έλεγαν και δεν το πίστευαν δηλαδή. Είναι Αλβανός αλλά είναι ο καλύτερος; Εκεί λοιπόν το μειονέκτημά σου, γίνεται πλεονέκτημα».

Β.Α.: Τι σε εμπνέει για να γράψεις μουσική;

C.L:«Η σιωπή. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Είναι τα πάντα. Μπορεί να είναι μια κουβέντα που κάνουμε τώρα εμείς οι δύο και να μου πεις κάτι και να φύγεις και υποσυνείδητα σε μία μέρα να μου βγει κάτι που δεν το έχω καταλάβει ότι προήλθε από αυτή την κουβέντα».

Ο χρόνος στην τέχνη δεν έχει τόση βαρύτητα.

C.L:«Εγώ το ξεκίνησα τελείως τυχαία όλο αυτό. Απλά μου άρεσαν οι μελωδίες. Δεν έχω σπουδάσει μουσική. Έχω ασχοληθεί λίγο με το τεχνικό κομμάτι, αλλά μου βγήκαν τελείως αυθόρμητα διότι απλά πηγαίνω σύμφωνα με αυτό που με πάει. Οι παρέες, ο κόσμος γύρω μου, το ότι κάνω τον κόσμο να ξεχνιέται λίγο από την πραγματικότητα, εμένα αυτό μου αρέσει, με τη μουσική».

Β.Α.: Παρόλα αυτά τους νεότερους, που ψάχνουν με τι να ασχοληθούν και νιώθουν ότι έχουν μία κλίση στη μουσική, θα τους συμβούλευες να δουλέψουν οργανωμένα στη μουσική; Να σπουδάσουν;

C.L:«Σίγουρα. Αν είσαι σπουδαγμένος σε κάποιο αντικείμενο, φέρεις αποτέλεσμα πιο γρήγορα. Αλλά ο χρόνος στην τέχνη δεν έχει τόση βαρύτητα. Όλα είναι έμπνευση και στιγμές. Δεν ξέρω αν το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Σίγουρα, όταν έχεις κάτι στο μυαλό σου, αν έχεις τη δυνατότητα να μπορείς μόνος σου να το κάνεις, θα το κάνεις πολύ πιο γρήγορα.

Β.Α.: Για σένα τι είναι επιτυχία; Το να γράψεις ένα κομμάτι και να πάρει εκατομμύρια views στοyoutube; Κρίνεται μόνο από τον κόσμο κάτι αν είναι καλό ή όχι; Ή το κρίνεις και με δικά σου κριτήρια;

C.L:«Μια επιτυχία είναι ένας συνδυασμός. Μπορεί απλά να έχει εκατομμύρια views αλλά να μην το ξέρει κανένας. Τότε κάτι άλλο γίνεται. Αν όμως το γνωρίζει ο κόσμος και όταν παίζεται κάπου , τους βλέπεις να γουστάρουν κι αν συνδυάζεται και με εκατομμύρια views, τότε συνδυάζεται με τη δημιουργία κάποιων στιγμών σε κάποιους ανθρώπους που το θυμούνται. Θα το θυμούνται και μετά από χρόνια και θα τους πηγαίνει σε κάποιες στιγμές. Αυτό για εμένα είναι επιτυχία. Να μπορείς να σημαδέψεις τη ζωή του άλλου με μια μελωδία».

Ο Claydee και ο Βαγγέλης Αυγουλάς

Β.Α.: Κακή μουσική υπάρχει;

C.L:«Όχι. Δεν υπάρχει κακή μουσική για μένα. Υπάρχει μουσική που εκφράζει και μουσική που δεν εκφράζει. Όποιος βγαίνει και λέει ότι «αυτό είναι κακό», ίσως βγάζει έναν αρνητισμό , ίσως δεν δέχεται ότι κάποια πράγματα αλλάζουν. Είναι υποκειμενικό. Υπάρχει κάτι που σε αντιπροσωπεύει και κάτι που δεν σε αντιπροσωπεύει».

Β.Α.: Είσαι μουσικός παραγωγός, δημιουργείς μουσική, προωθείς καλλιτέχνες, έχεις τραγουδήσει και εσύ ο ίδιος, έχεις κάνει πολλά, μέχρι και χορευτής έχεις υπάρξει. Τι απ’ όλα αυτά υπερέχει μέσα σου; Αν σε ρωτήσουν τι δουλειά κάνεις, τι θα πεις ;

C.L:«Έχω καταλάβει ότι όσο μεγαλώνω και ωριμάζω και κατακτώ πράγματα, τόσο θέλω να δοκιμάσω καινούρια πράγματα. Θα ήθελα να κάνω πράγματα με τα οποία να νιώθω ότι θα μάθω κάτι ή θα πρέπει να δουλέψω ένα κομμάτι του εαυτού μου για να το κατακτήσω. Όταν είναι κάτι ίδιο και έτοιμο και μπαίνεις σε ρυθμούς ρουτίνας, παύει να είναι ενδιαφέρον . Γι’αυτό π.χ. έχω πει όχι σε δουλειές που είχαν αρκετά λεφτά, αλλά δεν το έχω μετανιώσει».

Β.Α.: Θα πήγαινες να είσαι κριτική επιτροπή σε ένα talent show μουσικής;

C.L:«Νομίζω θα μου άρεσε διότι επειδή δεν έχω σπουδάσει το αντικείμενο, αλλά έχω μόνο εμπειρία ίσως θα διατύπωνα κάποια πράγματα με ένα διαφορετικό τρόπο».

Β.Α.: Ακούς ραδιόφωνο; Προλαβαίνεις καθόλου;

C.L: « Στο αυτοκίνητο».

Β.Α.: Ποια είναι η άποψή σου για τα ραδιόφωνα σήμερα;

C.L:«Έχουν μείνει λίγο πίσω. Αργούν πάρα πολύ. Πλέον το ίντερνετ είναι πάρα πολύ μπροστά και η νεολαία έχει βρει αυτό τον τρόπο να ακούει τα καινούρια πράγματα πολύ πριν φτάσουν στα ραδιόφωνα.

Β.Α.: Αν έφτιαχνες ένα ραδιόφωνο, αν σου λέγανε τι να κάνω για να έχω ένα καλό ραδιόφωνο εδώ στην Ελλάδα, ποια θα ήταν η συμβουλή σου;

C.L:«Το μόνο που πιστεύω ότι πλέον τραβάει το ενδιαφέρον του κόσμου είναι η αλήθεια. Κάτι το οποίο θα ακούγεται αλλά δεν πρέπει να ακουστεί πολύ. Δεν ξέρω για πόσο καιρό μπορεί να μείνεις on air αν λες τα πράγματα με το όνομά τους, αλλά το σίγουρο είναι ότι θα διαφέρει» .

Β.Α.: Στο μουσικό ραδιόφωνο ποιο είναι το κλειδί ώστε να παραμείνεις καλλιτεχνικά ζωντανός;

C.L:«Να υπάρχει προσωπικότητα, να υπάρχει ανθρώπινη επιλογή και όχι σύμφωνα με τα charts και σύμφωνα με τα προγράμματα γιατί αν πηγαίνεις έτσι όπως σήμερα έχει στηριχτεί το 80% του ραδιοφώνου, θα είναι το ίδιο πράγμα».

Β.Α.:Έχεις γνωρίσει καλούς καλλιτέχνες που δεν βρήκαν τη θέση που τους άξιζε;

C.L:«Υπάρχουν πάρα πολλοί που έφτασαν ψηλά αλλά δεν το αξίζουν να είναι εκεί. Υπάρχουν όμως και πάρα πολλοί που θα έπρεπε να είναι εκεί αλλά δεν είναι . Όσο ωριμάζω καταλήγω πάντως στο συμπέρασμα ότι όλοι στο τέλος παίρνουν αυτό που τους αξίζει».

Β.Α: Από την εμπειρία σου στο εξωτερικό ποιο άκουσμα λείπει από το ελληνικό κοινό; Κάποιο είδος μουσικής ή κάποιο άκουσμα ή κάποιος συνδυασμός που να γίνει δεκτός; Και ποιο έχει έρθει, αλλά εδώ ακόμα μας φαίνεται ξένο και δεν το έχουμε απορροφήσει;

«Πλέον με το ίντερνετ δεν υπάρχει πρωτοτυπία στην κάθε χώρα. Δεν υπάρχει μαζικός έλεγχος που για τη βιομηχανία είναι πάρα πολύ άσχημο, αλλά για εμάς που ακούμε μουσική είναι πολύ ωραίο. Παλιά έβαζαν τα ραδιόφωνα ένα κομμάτι και γινόταν χιτ επειδή παίχτηκε στο ραδιόφωνο. Τώρα είτε το παίζει το ραδιόφωνο, είτε δεν το παίζει, ένα και το αυτό. Το ραδιόφωνο σίγουρα δεν παύει να είναι μια πλατφόρμα προβολής, αλλά ο πιτσιρικάς αν δεν του αρέσει , έχει τρόπο διαφυγής ώστε να ακούσει αυτό που πραγματικά θέλει και όπως το θέλει. Οι βάσεις αυτή τη στιγμή έχουν σπάσει σε κομμάτια παζλ. Παλιά μπορούσες να προβλέψεις ένα hit. Έλεγες ότι αν το παίξουν αυτοί οι σταθμοί, αν το δούμε και στην τηλεόραση και εμποδίσουμε κάποιον άλλο που πάει για hit και τον «κόψουμε» , ήταν βέβαιο ότι το δικό μας θα γίνει χιτ. Τώρα δεν υπάρχει αυτή η βεβαιότητα».

Β.Α.: Πόσο σημαντικό είναι το videoclip για ένα τραγούδι; Καθορίζει την επιτυχία ή απλά τη συμπληρώνει;

C.L:«Τώρα που ζούμε και στην εποχή του βίντεο και των social media, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο . Δεν μπορώ να σου κρύψω βέβαια ότι αν ένα πολύ καλό τραγούδι προχωρήσει χωρίς videoclip, θα γίνει σίγουρα επιτυχία γιατί είναι πάρα πολύ καλό. Αν ένα κακό τραγούδι , έστω κι αν έχει ένα ωραίο videoclip είναι δύσκολο να γίνει επιτυχία».

Προτιμώ ένα καλλιτέχνη να βρίζει στα κομμάτια του και βοηθάει φτωχούς χωρίς να το ξέρει κανένας,

παρά να είναι ένας που τα λέει ωραία αλλά από πίσω δεν τον νοιάζει τίποτα.

Στα μπουζούκια θα τρώνε φιστίκια όταν βγαίνω

Β.Α.: Σε μπουζούκια θα πήγαινες να συνεργαστείς, να δουλέψεις; Έχουμε δει ότι αλλάζει και λίγο το στιλ, γίνεται και λίγο πιο club.

C.L:«Αυτό που κάνω εγώ δεν ταιριάζει. Θα τρώνε φιστίκια όταν θα βγαίνω. Δεν θα άνοιγα παγωτατζίδικο το χειμώνα με χιόνι. Πρέπει να κάνεις κάτι το οποίο να εκφράζει και τον κόσμο. Είναι και θέμα επιβίωσης. Εγώ δεν έχω θέμα να ξαναγίνω σερβιτόρος».

Β.Α.: Επειδή έχεις κι εσύ ένα παιδί , σε ρωτάω: Πολλοί γονείς λένε ότι «αυτός όλο βρίζει μέσα στους στίχους, τι τον ακούς;» Μπορεί το παιδί σου που είναι 4 χρονών τώρα να έχει μάθει ένα τραγούδι που να έχει μέσα τέτοιες λέξεις;

C.L:« Εγώ πιστεύω πραγματικά ότι η έκφραση αλλάζει με τα χρόνια. Από το τι λέει κάποιος νομίζω ότι θα παίξει για μένα μεγαλύτερο ρόλο το τι κάνει. .Νομίζω ότι πλέον το τι λέγεται στα κομμάτια, το «τι λέει ο κόσμος» πάει σε δεύτερη μοίρα στη φάση που βρισκόμαστε, στην κοινωνία μας. Για μένα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο οι πράξεις διότι έχω γνωρίσει πάρα πολύ κόσμο που λέει για σένα τόσο ωραία πράγματα αλλά από πίσω …άστο καλύτερα».

Οπότε προτιμώ ένα καλλιτέχνη να βρίζει στα κομμάτια και να βοηθάει φτωχούς και να μην το ξέρει κανένας, παρά να είναι ένας που τα λέει ωραία αλλά από πίσω δεν τον νοιάζει τίποτα».

Β.Α.: Τελευταία ερώτηση σαν άνθρωπο και όχι σαν καλλιτέχνη, τι σε κάνει χαρούμενο και τι σε πληγώνει γύρω σου; Αν έχεις βρει απάντηση σε αυτό.

C.L:«Με ενοχλεί η αδικία, όχι σε μένα, στους άλλους. Σε μένα δεν με ενοχλεί καθόλου. Εγώ πες ότι το αντέχω και μάλιστα έχω βρει τον τρόπο να γίνομαι και καλύτερος μέσα από την αδικία και να αναπτύσσω και τον εαυτό μου σε άλλους τομείς. Αλλά για κάποιους ανθρώπους που δεν έχουν αυτή τη δύναμη, με ενοχλεί. Θέλω να βοηθήσω ανθρώπους που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια τέτοια κατάσταση μόνοι τους. Δεν ξέρω για ποιο λόγο, είμαι ανήσυχο πνεύμα. Όσο μεγαλώνω, η αδικία είναι το πρώτο πράγμα που με ενοχλεί τόσο πολύ. Η αδικία σε πολλούς τομείς. Σε ηλικιωμένους, σε παιδιά ή και σε ανάπηρους. Έχω προσπαθήσει να κάνω κάποια πράγματα με ανθρώπους δικούς μου. Προσπαθώ για μένα, για να νιώσω εγώ καλά. Έχω κάνει κάποια πράγματα, αλλά λίγα. Γιατί ένιωσα ότι μπορώ να το κάνω χωρίς να μου κοστίσει τίποτα. Πέρναγε από το χέρι μου. Υπάρχει μία επιλογή. Να αφιερώσω 2 λεπτά στο τηλέφωνο ή να μην κάνω τίποτα; Και επέλεξα να πάρω και να πω κάποια πράγματα σε έναν άνθρωπο, να βοηθήσει 2-3 ανθρώπους. Και ένιωσα πολύ καλά αργότερα».

Β.Α.: Και τι σε κάνει χαρούμενο;

C.L: «Το να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ και ταυτόχρονα, οικονομικά , να μπορώ να υποστηρίζω την οικογένειά μου και να τους διασφαλίσω ασφάλεια. Πραγματική ασφάλεια. Όχι βίλες και πισίνες. Μια κανονική ζωή . Και για τους άλλους πιο πολύ. Εγώ θα επιβιώσω. Μ’ ενδιαφέρουν κυρίως οι άνθρωποι που μεγαλώνουν και θέλουν τη βοήθειά σου. Αυτό θα με έκανε πολύ ευτυχισμένο».

Β.Α.: Και για το παιδί σου; Σε βλέπει; Πιστεύεις ότι μεγαλώνει σωστά ή το παρασέρνει η μόδα της τεχνολογίας;

C.L:« Δεν μπορείς να το ξεκόψεις το παιδί σου από την κοινωνία, αλλιώς πήγαινε στο βουνό και κόβε δέντρα και κυνήγα ζώα. Αλλά εγώ θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Δηλαδή να είναι μέρος της ζωής του το tablet αλλά να υπάρχει και μια επικοινωνία μαζί του και να παίζεις μαζί του και να το γνωρίσεις και να το βοηθήσεις να διαλέξει το δρόμο του. Πρέπει να βρίσκουμε τρόπο να νιώθει το παιδί την παρουσία των γονιών. Αυτό μετά θα το μεταφέρει. Αν έχει απουσία , θα μεταδώσει απουσία».

Β.Α: Ακούς όμως από γονείς «Ναι αλλά εγώ για σένα δούλευα 20 ώρες τη μέρα και δεν σε έβλεπα, για να τα έχεις όλα»

C.L:«Αυτό είναι ένας εγωισμός και μια καταπίεση που οι ίδιοι αποφάσισαν να δημιουργήσουν στον εαυτό τους . Και προσπαθούν να πείσουν ρίχνοντας ευθύνη και στο παιδί. Το χειρότερο που μπορεί κανείς να κάνει».

Λίγα χρόνια μετά την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, o Claydee πήρε νομίμως το όνομα Νικόδημος.

Σχετικά με τον συντάκτη

Βαγγέλης Αυγουλάς
Δικηγόρος, Πρόεδρος του Οίκου Ναύτου, Τακτικός Εκπρόσωπος στην Ελλάδα της Διεθνούς Οργάνωσης VIEWS για νέους με προβλήματα όρασης

Αφήστε σχόλιο