Αριστερά ο Χρήστος χαμογελαστός με καπέλο δεξιά γράφει Χρήστος Μελέτης κόντρα στον μισαναπηρισμό
Γράφει η Μαρία Μουρελάτου

Η βλάβη, τα φοιτητικά χρόνια και αθλητισμός

Αξονική, περιφερική πολυνευροπάθεια. Πιο απλά CMT (CharcotMarie-Tooth). Αυτή είναι η σύνθετη πραγματικότητα με την οποία ήρθε αντιμέτωπος ο Χρήστος Μελέτης από τότε που άρχισε να αντιλαμβάνεται τον κόσμο στα μέσα της δεκαετίας ’90, αφού από δυόμισι ετών ξεκίνησε αυτή η εκφυλιστική, νευρομυϊκή βλάβη να τον επηρεάζει κινησιολογικά. «Ξεκινάει με αστάθεια και σιγά σιγά χειροτερεύει. Στην ουσία γίνονται πιο αδύναμοι οι μύες. Από τότε που με θυμάμαι είχα να αντιμετωπίσω μια δυσκολία. Μέχρι 19 ετών περπατούσα ψιλό καλά, μετά ήταν δύσκολα», λέει ο 29χρονος μιλώντας στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο».

Στα φοιτητικά του χρόνια, η λέξη «ΑΓΧΟΣ» εγκαταστάθηκε σαν λογισμικό στο κεφάλι του. «Σπούδασα κοινωνικός λειτουργός στο ΤΕΙ Αθήνας από όπου τέλειωσα το 2020. Έως τότε, είχα τεράστιο θέμα με το να βγω έξω από το σπίτι λόγω άγχους, κι αυτό είχε να κάνει καθαρά με την έλλειψη προσβασιμότητας. Σε σημείο που τέλειωσα τη σχολή εξ αποστάσεως», αναφέρει ο ίδιος. Οι γιατροί τού σύστησαν κολύμβηση κι έτσι ήρθε σε επαφή με την Εθνική Ομάδα όπου είναι μέλος από το 2013. Μετά ήρθε στη ζωή του το πινγκ – πονγκ για να φτάσει τελικά στο δικό του ονειρικό κατώφλι. «Το όνειρό μου ήταν να κάνω αγώνες δρόμου. Οι αγώνες δρόμου είναι ο λόγος που μου πέρασε το άγχος με το έξω. Άμα τρέξεις 21 χιλιόμετρα δεν έχεις άγχος να είσαι έξω με τίποτα», λέει ο «Κάπτεν ΑμεΆρικα», όπως είναι γνωστός από το φθινόπωρο του 2022 στους χιλιάδες ακολούθους του στα σόσιαλ μίντια.

Η δημιουργία των Social Media

Πηγή έμπνευσής του δεν στάθηκε ο φανταστικός ήρωας της Marvel που πολεμούσε τους Ναζί τη δεκαετία του ’40. «Ήταν ένα λογοπαίγνιο. Και σίγουρα δεν έχει να κάνει με το ότι τα ανάπηρα άτομα είναι οι ήρωες της ζωής», ξεκαθαρίζει αναφέροντας πως ο «Κάπτεν ΑμεΑρικα» της Νέας Ιωνίας ξυπνάει νωρίς και ασχολείται με τις σελίδες του σε youtube, facebook, tiktok και Instagram. «Γενικά ό,τι κάνω το κάνω μόνος μου οπότε μου αρέσει πολύ αυτό το κομμάτι. Στο Instagram ειδικά έχω δημιουργήσει μια ωραία κοινότητα. Υπάρχει μεγάλη στήριξη προς την αναπηρία από τον κόσμο και αυτό είναι πολύ ωραίο. Και, κακά τα ψέματα, τη σελίδα την έκανα γιατί είχα ανάγκη να βγάλω κάποια πράγματα από μέσα μου», λέει ο 29χρονος. Και συνεχίζει: «Ο κόσμος στην Ελλάδα πιστεύει ότι δεν υπάρχουν πολλά ανάπηρα άτομα. Και αυτό είναι επειδή δεν τα βλέπει έξω συχνά. Θέλω μέσω των δημοσιεύσεών μου να δείξω τον λόγο που ο κόσμος δεν βλέπει συχνά ανάπηρα άτομα έξω».

Για το περιστατικό με τον οδηγό λεωφορείου μέσα από το οποίο έγινε ευρέως γνωστός τόσο ο ίδιος όσο και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά στις μετακινήσεις τους τα ανάπηρα άτομα στην Ελλάδα, ο ίδιος σχολιάζει: «Συναισθηματικά δεν με ζόρισε τόσο. Αντιμετωπίζω πολύ μισαναπηρισμό στην καθημερινότητά μου. Όλα τα ανάπηρα άτομα. Αυτό απλώς ήταν ένα περιστατικό στο οποίο έτυχε να έχω την κάμερα μαζί. Εγώ ήθελα να βιντεοσκοπήσω τις ελλείψεις σε υποδομές. Δεν ήθελα να έχω σε βίντεο μισαναπηρικές συμπεριφορές. Αυτό πιστεύω ότι το έδειξα στον κόσμο. Είναι και ο λόγος που έκρυψα τον άνθρωπο. Και δεν είπα ποτέ ότι θέλω να βρει τον μπελά του», αναφέρει. Όσο για τη γεύση που του άφησε η συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό και τα όσα δεσμεύτηκε η πολιτεία να φέρεις εις πέρας στο κομμάτι των ΜΜΜ, αναφέρει: «Περιμένω να δω αποτελέσματα. Τα λόγια είναι λόγια, περιμένω να δω πράξεις. Εγώ θα συνεχίσω να πιέζω για αλλαγές».

Ενασχόληση με τα κοινά

Ο ίδιος δηλώνει πρώτα ανάπηρος αθλητής αγώνων δρόμου με αμαξίδιο κι έπειτα ακτιβιστής. Την επόμενη βδομάδα ετοιμάζεται να κατέλθει στον στίβο της ενασχόλησης με τα κοινά ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Βασίλη Χριστοδούλου «Αλλαγή για τη Νέα Ιωνία». Για όποιον αναρωτιέται πώς του γεννήθηκε αυτή η επιθυμία, ο Χρήστος εξηγεί: «Αναπηρία σημαίνει περιορισμένη πρόσβαση στα κοινωνικά δρώμενα. Αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα ειδικά, κυρίως γιατί τα ανάπηρα άτομα αποκλείονται από την κοινωνία κι όχι από τη βλάβη τους. Στη Σουηδία είσαι λιγότερο ανάπηρος από ό,τι είσαι στην Ελλάδα. Οπότε εγώ που μένω στην Αθήνα είμαι πολύ ανάπηρος γιατί δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές προσβασιμότητας. Από αυτό γεννιέται αυτό που λέμε κοινωνικός αποκλεισμός. Και από όλο αυτό γεννήθηκε το ότι, ΟΚ, πρέπει να ζήσω και πρέπει να γίνει κάτι για αυτό». Θα μπορούσε ο «Κάπτεν ΑμεΑρικα» να ασχοληθεί μελλοντικά με την πολιτική; «Άμα βρεθεί κάτι στο οποίο να μπορώ να διεκδικήσω αυτά που θέλω και να μην περιορίζομαι στο να μπορώ να πω αυτά που θέλω, ναι. Αν και δεν νομίζω να υπάρχει», απαντά, βάζοντας, ως γνήσιο πολιτικό ον, τις κόκκινες γραμμές του.

Η στήριξη του κόσμου

Αν το συγκεκριμένο κείμενο είχε μόνο μία πρόταση, τότε, βάσει δικής του επιθυμίας, αυτή θα ήταν η ακόλουθη: «Θέλω να ξαναευχαριστήσω τον κόσμο για τη στήριξή του, θέλω να πιστεύω ότι έγινε ένα βήμα – ή ένα σπρώξιμο αμαξιδίου – προς τη σωστή κατεύθυνση». Στη διαδρομή από την καφετέρια όπου τον συνάντησα ως τον ηλεκτρικό, έμαθα ότι ακούει ραπ ελληνική – Λόγο Τιμής, Μικρό Κλέφτη, Κρυμμένο Ασσο, «κάνουν αυτό που κάνω κι εγώ, λένε αυτό που πιστεύουν, υπάρχει μια ελευθερία λόγου εκεί που την αποζητώ», εξηγεί – και ότι έχει ταξιδέψει σε πόλεις σαφώς πιο προσβάσιμες από την Αθήνα. Δουβλίνο, Βερολίνο, Γκέτεμποργκ. Και καθώς ο ένας μετά τον άλλον οι μαγαζάτορες τον χαιρετούσαν ζητώντας του να μείνει λίγο να τα πουν, στο μυαλό μου αντηχούσε κάτι που είπε λίγο πριν εκείνος: «Δεν θέλω να χρειαστεί να φύγω. Γι’ αυτό προσπαθώ με τον δήμο και τα σόσιαλ. Θα μου λείψουν οι φίλοι μου. Θέλω να με κρατήσει η Ελλάδα εδώ».

Είπαν γι’ αυτόν: Τα θέματα προσβασιμότητας στις δημόσιες συγκοινωνίες έχουν τεθεί, εξαρχής, στις προτεραιότητες του υπουργείου [Χρήστος Σταϊκούρας Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών]

Πηγή: Τα ΝΕΑ Σαββατοκύριακο

Σχετικά με τον συντάκτη

Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή