Ο Χάρης Ασλανίσης σε πισίνα και σε θάλασσα
Φωτογραφίες: Από το προσωπικό προφίλ του Χάρη Ασλανίδη στο Facebook

Ο Χάρης Ασλανίδης διαγνώστηκε στα 2 του με νωτιαία μυϊκή ατροφία και σήμερα έχει δύο εταιρίες Digital Marketing, με περισσότερους από 650 πελάτες παγκοσμίως!

«Διαγνώστηκα στα 2 μου με νωτιαία μυϊκή ατροφία. Τότε οι γιατροί δεν είχαν ιδέα. Η τεχνολογία δεν βρισκόταν ούτε στο ελάχιστο στο σημείο που βρίσκεται σήμερα και οι γονείς μου άκουσαν ότι θα πεθάνω στα 3. Κλάμα, προσευχές και τα γνωστά. Έφτασα 4, δεν είχα πεθάνει. Τότε πήγαμε στη Γερμανία, Μου κόψανε κομμάτι από τους μύες για να κάνουν βιοψία και έβγαλαν πόρισμα ότι θα πεθάνω στα 5. Πάλι κλάμα και προσευχές. Τελικά έφτασα και 6 χρονών και τότε πήγαμε στις Βρυξέλλες για να με εξετάσουν Βέλγοι γιατροί. Εκεί μου πέρασαν ρεύμα σε όλο το σώμα για να δουν πώς αντιδράω, κάτι που θυμάμαι μέχρι σήμερα. Στο Βέλγιο οι γιατροί ήταν πιο αισιόδοξοι! Μου είπαν ότι θα ζήσω μέχρι τα 12»!

36 ετών σήμερα ο Χάρης, δίνει συνέντευξη στον Βαγγέλη Αυγουλά και το meallamatia.gr

Ο Χάρης Ασλανίδης και ο Βαγγέλης Αυγουλάς

Β.Α.: Τι θες να βλέπεις “Με Άλλα Μάτια”;

Χ.Α.: Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό δεν είναι τι θέλω να δω εγώ με άλλα μάτια. Είναι ότι θέλω οι άλλοι να δουν την αναπηρία με άλλα μάτια. Παλιά όταν μεγάλωνα η αναπηρία ήταν πιο δακτυλοδεικτούμενη. Τώρα τα άτομα βγαίνουν παραπάνω από το σπίτι, όχι σε ικανοποιητικό επίπεδο. Πρέπει να γίνει κάτι πιο καθημερινό η αναπηρία και όχι το freak show που λέμε. Και να ενημερώνουμε τον κόσμο με αναπηρία για το πως να βγει από το σπίτι και πως να πετύχει πράγματα που ούτε φαντάζεται ότι ξέρει. Τα περισσότερα ΑμεΑ δεν ξέρουν τι ξέρουν.

Β.Α.: Έχουμε Μερίδιο ευθύνης οι ΑμεΑ για την περιθωριοποίηση; Σίγουρα μικρό, αλλά υπάρχει;

Χ.Α.: Αρχικά είμαι σκληρός με τον εαυτό μου και με τα ΑμεΑ, πρέπει να μάθουν κοινωνικοποίηση, να μην είναι όλες οι συνθήκες ευνοϊκές από την οικογένεια, το κράτος, τις παροχές, τον καιρό για να κάνουν κάτι. Και πάνω από όλα ψυχολογικά, αν την πρώτη φορά που πάθεις κάτι τα παρατήσεις και γυρίσεις στην ασφάλεια του σπιτιού σου το έχεις χάσει το παιχνίδι. Στην πρώτη βόλτα που με πήγαν κρυφά από τους γονείς μου οι φίλοι, μπήκα πρώτη φορά σε λεωφορείο. Δεν είχα ιδέα τι έπρεπε να κάνω και έτσι στο πρώτο φρένο του 703 έσκασα με το κεφάλι στην κολώνα και για δέκα μέρες προσπαθούσαμε να κρύψουμε από τους γονείς μου τι έγινε και γύρισα με μελανιές σπίτι.

Β.Α.: Μετά έμαθες τι πρέπει να κάνεις;

Χ.Α.: Προσπαθώ αλλά σε μερικά μετρό πάλι είναι δύσκολο. Ή σε μερικές πόλεις στην Ευρώπη που οδηγούν τα λεωφορεία λες και είναι αγροτικό με πατάτες.

Β.Α.: Άρα υπάρχουν και προβλήματα εκτός Ελλάδας για τους αναπήρους. Να μην μηδενίζουμε και τη χώρα μας!

Χ.Α.: Πολλοί έχουν εξιδανικεύσει την Ευρώπη και τις συνθήκες τις ευρωπαϊκές, δεν υπάρχουν προσβάσιμες ή μη προσβάσιμες χώρες αλλά υπάρχουν προσβάσιμες και μη προσβάσιμες περιοχές. Στη Βαρκελώνη και στη Μάλτα μαρτύρησα με τα λεωφορεία τους, από την άλλη στα Γκραν Κανάρια νησιά έχω δει τους περισσότερους ανάπηρους που έχω δει έξω.

❝ Δεν χωράει στο μυαλό μου όταν βλέπω

ανθρώπους φοβισμένους με τον θάνατο.

Πρέπει να δούμε πώς θα ζήσουμε και πώς

θα εκμεταλλευτούμε τη μεγαλύτερη

διάρκεια της ζωής μας.❞

Ο Χάρης Ασλανίδης στη Κοπεγχάγη

Β.Α.: Δίνεις Οδηγίες χρήσης σε μάνα και πατέρα με ανάπηρο παιδί; Τι να κάνουν, τι να μην κάνουν; Άλλωστε, δυστυχώς πρώιμη παρέμβαση δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Έρχεται το σοκ και καμία βοήθεια διαχείρισης δε δίνεται στην οικογένεια αν γεννηθεί το παιδί με αναπηρία. Από την πείρα σου τι θα έλεγες;

Χ.Α.: Δεν έχω παιδί και δεν ξέρω πως θα το χειριζόμουν. Βλέπω υπερβολικούς γονείς που πέφτουν με τα μούτρα πάνω του και το παιδί ασφυκτιά μέσα σε μία γυάλα ή γονείς που γεννιέται ανάπηρο το παιδί και το παρατάνε σε ένα κρεββάτι. Χρειάζεται μία ισορροπία, ένα μέτρο στα πράγματα. Από τους γονείς μου το καλύτερο που πήρα είναι ότι δεν μου φερθήκανε ευνοϊκότερα από τα άλλα παιδιά, μου είπαν -όπως λέει και ο Στέφανος Ξενάκης- σκάσε και κολύμπα. Μην σε νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδιά. Πάλι φτάνω στο ότι όλα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία και το μυαλό.

Β.Α.: Είχες Αρχική διάγνωση ότι 3 χρονών θα πεθάνεις. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου σήμερα, αφού έχεις νικήσει το θάνατο εδώ και 30 χρόνια;

Χ.Α.: Τώρα είμαι 19… χα χάχα. Ο δικός μου φόβος… τον Χάρο τον λέω φίλο μου, τα έχουμε πει αρκετές φορές. Το όνομά μου, Χάρης, ίσως βγαίνει από το «Χάρος» που νίκησα! Και δεν χωράει στο μυαλό μου όταν βλέπω ανθρώπους φοβισμένους με τον θάνατο. Πρέπει να δούμε πώς θα ζήσουμε και πώς θα εκμεταλλευτούμε τη μεγαλύτερη διάρκεια της ζωής μας. Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι μην πάθουν κάτι οι γονείς μου.

Β.Α.: Η συνταγή για την ευτυχία στη ζωή ποια είναι;

Χ.Α.: Αυτό που πουλάνε οι ταινίες δεν υπάρχει, δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία. Υπάρχουν κάποιες συναισθηματικές κορυφές που τις πιάνουμε, τις κόβουμε και τις κρατάμε αποθηκευμένες για την ώρα του κρεβατιού του θανάτου. Η συνταγή για την ευτυχία είναι να μαζέψεις αρκετές τέτοιες στιγμές για να νιώσεις γεμάτος, χαρούμενος και ευτυχισμένος.

Β.Α.: Αν κρίνω και από τη διαφημιστική που διατηρείς, η αναπηρία δεν σε εμπόδισε να δημιουργήσεις. Το μήνυμα σου σε ΑμεΑ που σπουδάζουν, που θέλουν να εκμεταλλευτούν τις γνώσεις τους; Πώς την κάνεις την αρχή; Πως σπας τα στερεότυπα; Αν φοβάσαι ότι δεν θα πετύχεις επειδή είσαι ανάπηρος;

Χ.Α.: Να φοβάσαι πριν να γίνει είναι χαζομάρα. Πρέπει να φοβηθείς μετά όταν αποτύχεις. Σε αυτή την κοινωνία που ζούμε, με όλα αυτά τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας και αυτή την τεχνολογία που όταν γεννηθήκαμε εμείς δεν υπήρχε, το θεωρώ χαζομάρα να μην προσπαθείς. Η κοινωνία όμως είναι σκληρή και δεν θα σε χαϊδέψει όπως οι γονείς σου, πρέπει να γίνεις καλύτερος από τους άλλους για να σε θέλει μία εταιρεία. Να γίνεις πιο ελκυστικό προϊόν στην αγορά εργασίας.

Β.Α.: Το μεγαλύτερο εμπόδιο που σου έχει φέρει η αναπηρία;

Χ.Α.: Ότι μου έρχεται στο μυαλό από σαχλαμάρα, τρέλα ή μέχρι κάτι που πρέπει να γίνει, πρέπει να βρω άλλον έναν που πρέπει να το κάνουμε μαζί. Θα ήθελα να μου καρφωθεί κάτι στο μυαλό, να μην έχω ανάγκη κανέναν και να πάω να το κάνω.

❝ Όλα αυτά είναι ασήμαντα,

μπροστά στο αίσθημα όταν ακουμπάς το

κεφάλι σου στο μαξιλάρι, να ξέρεις ότι βοήθησες έναν

άνθρωπο μέσα στην ημέρα σου.❞

Β.Α.: Τι σε βοήθησε η αναπηρία να μάθεις;

Χ.Α.: Εκτίμηση κ ευγνωμοσύνη για τα πράγματα που άλλοι έχουν δεδομένα.

Β.Α.: Θα πήγαινες να σε βραβεύσει ο ΠΑΟ για τη ζωή σου μέχρι τώρα;

Χ.Α.: Ούτε απ’ έξω. Είμαι βαμμένος Ολυμπιακός!

Β.Α.: Αγαπάς Αιγάλεω, είσαι έτοιμος για Δημοτικός σύμβουλος;

Χ.Α.: Δεν είμαι για τέτοια, δεν ψήνομαι για πολίτικη.

Β.Α.: Αν ήταν για μια μέρα να γίνεις πρωθυπουργός, μόνο μια μέρα, τι θα έκανες;

Χ.Α.: Προβλήματα δεκαετιών, από την ίδρυση του κράτους που τα έχουμε μεγαλώσει και είναι τιτάνες, δεν λύνονται σε μια μέρα, για μια μέρα δεν θα έκανα τίποτα.

Β.Α.: Η εξοικείωση με την αναπηρία πρέπει να μπει σε μάθημα στα σχολεία;

Χ.Α.: Σαν μάθημα δεν πρέπει τίποτα, αν ο διευθυντής ή ο δάσκαλος έχει το μεράκι να το κάνει, να υπάρχει κάπου και να το ζητήσει, ναι. Το υποχρεωτικό δεν μου αρέσει. Είμαι αντιδραστικό στοιχείο. Πρέπει, όχι. Δεν πρέπει τίποτα. Να έχει τη δυνατότητα να μπορεί να το κάνει αν το γουστάρει, ναι. Με το ζόρι να μπαστακωθούμε εμείς εκεί δεν έχει κάποιο σωστό κίνητρο κανείς για να μας προσέξει!

Β.Α.: Τι δεν έχεις προλάβει να κάνεις και είναι επόμενος στόχος;

Χ.Α.: Όλα αυτά είναι ασήμαντα, μπροστά στο αίσθημα όταν ακουμπάς το κεφάλι σου στο μαξιλάρι, να ξέρεις ότι βοήθησες έναν άνθρωπο μέσα στην ημέρα σου. Να ξέρεις ότι μία ψυχούλα, ένα παιδί, ένας άφραγκος πατέρας… του έφερες ένα μήνυμα ότι θα την παλέψει άλλη μία μέρα.

Β.Α.: Τι πρέπει να βελτιώσει ο Ολυμπιακός για τη νέα αγωνιστική χρονιά;

Χ.Α.: Να κρατήσει εφόρου ζωής τον κύριο Μαρτίνς.

Β.Α.: Μια προσβάσιμη περιοχή της Ελλάδας;

Χ.Α.: Το κέντρο του σύμπαντος είναι το Αιγάλεω, πρέπει να γίνει παγκόσμιο τουριστικό αξιοθέατο. Δεν έχουμε θάλασσα γιατί αν είχαμε θάλασσα θα ήμασταν το Μαϊάμι. Δεν θα ήταν δίκαιο για τις άλλες περιοχές.

Β.Α: Τι θες να πεις σε κάποιον από όλους αυτούς που σε έχουν συνοδέψει. Που μεσολαβούν από την σκέψη σου μέχρι να γίνει πράξη;

Χ.Α.: Προσπαθώ να λέω, σε άκυρες στιγμές και όσο πιο συχνά μπορώ, στους γονείς μου σε αγαπάω για όλα όσα μου έχεις χαρίσει και στους φίλους μου. Σε άκυρες στιγμές τους υπενθυμίζω ότι αν δεν είχαν την παλαβομάρα κ αυτοί να με πάνε για κάμπινγκ δεν θα το είχα ζήσει ποτέ.

Β.Α.: Το πιο extreme πράγμα που έχεις κάνει;

Χ.Α.: Έχω δει διπλό του Ολυμπιακού στο Λονδίνο, εκεί αρχίζουν και τελειώνουν όλα.

Το πιο extreme που έχω κάνει: Να πάω στη δουλειά μου στο κέντρο της Αθήνας και να γυρίσω ζωντανός. Πορείες, δακρυγόνα, απεργίες, χαλασμένα ασανσέρ στο μετρό, σπασμένα πεζοδρόμια, αμάξια να περνάνε με κόκκινο. Μάλλον πρέπει να πηγαίνουμε τα ΑμεΑ από το δρόμο και από το πεζοδρόμιο οι άλλοι με τα αμάξια και τα μηχανάκια!

Β.Α.: Τα τραπεζοκαθίσματα;

Χ.Α.: Αισθάνομαι ότι τους ενοχλούμε λίγο.

Β.Α.: Έρωτας, σεξ, είναι έννοιες ασυμβίβαστες με την αναπηρία;

Χ.Α.: Όλα στο μυαλό είναι. Έχω φίλους που φοβούνται να μιλήσουν σε γυναίκα έτσι κι αλλιώς, είτε είσαι ΑμεΑ είτε όχι τα πάντα ξεκινάνε από το μυαλό. Δεν θα ξεκινήσουν τα πόδια μόνα τους να πάνε να μιλήσουν σε κοπέλα. Ο παραολυμπιονίκης Μάκης Καλαράς που ξέρω παίζει συνέχεια μπαλίτσα με όλα τα θηλυκά. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Καλαράς. Του χρόνου που θα πάω 20 θα ξεκινήσω κι εγώ!!!

❝ Έχω δει ανθρώπους να τρώνε τη ζωή

τους ψάχνοντας ένα γιατί.

Δεν με νοιάζει το γιατί,

εδώ που είμαστε, τι κάνουμε; ❞

 

Β.Α.: Ισχύει ότι σου έκόψαν το σχολείο οι γιατροί στην Α’ Γυμνασίου;

Χ.Α.: Πήγα 2 ολόκληρες μέρες γυμνάσιο, έπαθα πνευμονία και με κράτησαν σπίτι οι γιατροί. Δεν με ενόχλησε όμως γλίτωσα χρόνο, έμαθα αγγλικά και υπολογιστές αντί αρχαία.

Β.Α.: Ξέρεις ότι έχω γεννηθεί τυφλός, αλλά είμαι και εγώ φανατικός Ολυμπιακός! Ποιο γκολ του Ολυμπιακού θα μου περιέγραφες;

Χ.Α.: Ψαλιδάκι Νούνιες, Ολυμπιακός παναθηναϊκός 4-0.

Β.Α.: Ποια Ταινία μου προτείνεις να δω;

Χ.Α.: “Untouchables”αλλά για να μη φανώ γραφικός, ταινιάρα είναι με τον Τζόνι Ντεπ «Δεν είναι αργά κύριε καθηγητά». Έβλεπα την ταινία και ο τύπος έλεγε αυτά που θα έλεγα κι εγώ. Ταινιάρα! “The professor”.

Β.Α.: Παρακολουθείς Στέλιο Κυμπουρόπουλο στην Ευρωβουλή; Έχετε ίδια πάθηση από όσο ξέρω. Γενικά παρακολουθείς πολίτικους με αναπηρία;

Χ.Α.: Είμαστε φίλοι με Στέλιο και οικογενειακοί. Το σκηνικό με τη σημαία το περάσαμε όλοι μαζί. Τον θαυμάζω, δεν θα έκανα ποτέ αυτό που έκανε, να μελετήσω 30 χρόνια ιατρική, είμαστε τελείως διαφορετικοί. Εγώ είμαι χούλιγκαν εκείνος επιστήμονας. Του εύχομαι τα καλύτερα αλλά ρε φίλε να μη λέμε μόνο για πολιτικούς, να δίνουμε χώρο και προβολή και θαυμασμό και στους παραολυμπιονίκες.

Β.Α.: Στο Θεό πιστεύεις;

Χ.Α.: Αν σε χτυπήσει το ρεύμα και πεθάνεις δεν γίνεται να πεις δεν πιστεύω στο ρεύμα και ψόφησα. Σέβομαι όλους τους άθεους και αγνωστικιστές αλλά εγώ δεν μπορώ να πω ότι δεν πιστεύω στο Θεό γιατί έχω βιώσει το Θεό. Το έχω βιώσει. Μου έχουν πει πάμπολες φορές ότι θα πεθάνω και δεν πέθανα. Έχω ζήσει πράγματα με το Θεό. Να μου πεις ότι δεν υπάρχει Θεός είναι σαν να μου λες δεν υπάρχει το Καραϊσκάκη ή το Αιγάλεω. Εγώ τον έχω ζήσει. Δεν με ενδιαφέρει το γιατί, ό,τι έγινε έγινε. Έχω δει ανθρώπους να τρώνε τη ζωή τους ψάχνοντας ένα γιατί. Δεν με νοιάζει το γιατί, εδώ που είμαστε, τι κάνουμε;

Β.Α :Ένα μέρος που θα ήθελες να είναι προσβάσιμο; Να το περπατήσεις, να το επισκεφτείς, να το δεις.

Χ.Α.: Τα περισσότερα μέρη που πήγα δεν ήταν προσβάσιμα, πήγα γιατί με κουβάλησαν οι φίλοι μου. Δεν είναι προσβάσιμο ούτε το μετρό στο Σύνταγμα όταν δεν δουλεύει το ασανσέρ. Έχω πάει σε μέρη που αμαξίδιο απαγορεύεται να πάει, γιατί είναι επικίνδυνο. Ένα όνειρο μου είναι να πάω Τζαμάικα κάποια στιγμή θα γίνει. Να πάω Ν. Ζηλανδία και να βαρέσω tattoo με μπαμπού. Να πάμε Αργεντινή και να δούμε Μπόκα – Ρίβερ. Κρυφό όνειρο δεν έχω να σου πω. Είμαι στο φως, είμαι διάφανος, εγώ και ο Μάλαμας. Κάτι κρυφό δεν έχω, μιλάω πολύ σαν κι εσένα Αυγουλά.

Β.Α.: Στίβεν Χόκινγκ;

Χ.Α.: Αξιοθαύμαστα και παγκοσμίως σεβαστά όσα έκανε αλλά από ένα σημείο και μετά έχασε οικογένεια παιδιά και όλα αυτά γιατί διαχειρίστηκε λάθος τη μεγάλη δημοσιότητα που κέρδισε. Αν δεν είχε πάρει δημοσιότητα θα έχανε την οικογένειά του, τα παιδιά του, τις κόρες του; Νομίζω όχι.

Β.Α.: Στέφανος Ξενάκης, μια φράση που τον χαρακτηρίζει.

Τον αγαπάω. Του επαναλαμβάνω, όπως σε όλους τους φίλους, τον ευγνωμονώ και τον αγαπάω. Ο κόσμος πρέπει να μάθει τον Ξενάκη γιατί αυτό που θα δουν στα βιβλία και στις συνεντεύξεις του είναι αληθινό.

Β.Α.: Αν σε ακούσει ο κόσμος σε video, θα νιώσει τη φωνή σου κάπως ρομποτική, Γιατί μιλάς έτσι, είναι θέμα της πάθησης;

Χ.Α.: Και εγώ και ο Κυμπουρόπουλος έχουμε καταπιεί σκουπόξυλο, τον έχουμε μακρύ, τον λαιμό! Γι’ αυτό και μιλάμε ίδια!

Β.Α.: Επειδή έχεις φίλους όπως ο Δ. Τσέλιος και ο Απ. Κουμαρίνος, θα σε ρωτήσω τι κατάλαβες από αυτούς; Life coaching υπάρχει;

Χ.Α.: Κοίτα, θεωρώ ότι όλο αυτό από την παγκόσμια ενημέρωση που έχει φτάσει η γη να είναι μια γειτονιά, έρχεται από την ανάγκη του ανθρώπου και της κοινωνίας όταν έχεις ένα πρόβλημα, να χρειάζεσαι κάποιον, να μιλήσεις. Αρχικά να είναι κάποιος εκεί να σε ακούσει και να βγει έξω από τον χορό το δικό σου και να σου πει μια εμπεριστατωμένη άποψη για το τι πρέπει να γίνει. Να κάνει ένα follow up μαζί σου. Με ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη να σε ενθαρρύνει. Τη δεκαετία του ‘60, έκανες life coaching με τις κυρίες στη γειτονιά, στα σκαλάκια κ προσευχόσουν να ναι κάποια καλύτερη από εσένα. Και τώρα έχεις όλο τον κόσμο, όλο το ίντερνετ και το YouTube να δεις ποια αυτιά να σε ακούσουν.

Β.Α.: Πανδημία και Σπουδαία Events;

Χ.Α.: Ξεκινήσαμε μαζί με τον Χρήστο Πανοηλία, να διοργανώνουμε events για έναν σπουδαίο σκοπό. Έναν σκοπό που δεν θα διαλέγουμε εμείς όμως, αλλά ο ίδιος ο κόσμος, με ψηφοφορίες. Έτσι ο κόσμος θα ψηθεί περισσότερο να ενισχύσει την προσπάθειά μας. Η πλατφόρμα μας λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια, ώστε να βλέπει ο κόσμος πού ακριβώς πηγαίνουν τα χρήματά του. Η πανδημία μας φρέναρε, μας απαγόρευσαν τις συναυλίες και προσπαθούμε να υλοποιήσουμε τώρα σπουδαία γεύματα για καλό σκοπό.

Ο Χάρης Ασλανίδης σε θάλασσα

Σχετικά με τον συντάκτη

Βαγγέλης Αυγουλάς
Δικηγόρος, Τακτικός Εκπρόσωπος στην Ελλάδα της Διεθνούς Οργάνωσης VIEWS για νέους με προβλήματα όρασης

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο