Ως σχεδόν επαναστατική παρέμβαση παρουσίασαν χθες ο υπ. Εργασίας Κ. Χατζηδάκης με την υφυπουργό Δόμνα Μιχαηλίδου την ψηφιακή κάρτα για τη στήριξη των ατόμων με αναπηρία

● Ωστόσο, όπως παραδέχεται το ίδιο το υπουργείο, η εν λόγω κάρτα δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα «πάσο» που αποδεικνύει «την ταυτότητα του κατόχου της και την ιδιότητά του ως ατόμου με αναπηρία, έναντι κάθε δημόσιας αρχής και τρίτου».

● Η νέα κάρτα αφορά 500.000 ανθρώπους με πιστοποιημένες αναπηρίες.

«Έξυπνη κάρτα»

Εν τέλει, αυτό που ο υπουργός Εργασίας Κ. Χατζηδάκης και η υφυπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου παρουσίασαν, χθες, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο υπουργείο Εργασίας, ως μία σχεδόν επαναστατική παρέμβαση για τη στήριξη των ατόμων με αναπηρία, δεν είναι τίποτε άλλο από μια «έξυπνη κάρτα» (smart card) η οποία στην ολοκληρωμένη μορφή της –γιατί προς το παρόν υφίσταται μόνον ψηφιακά, όπως συμβαίνει με το πιστοποιητικό εμβολιασμού, ή ως εφαρμογή στο κινητό–, ένα αναγνωριστικό έγγραφο.

Κάτι σαν ταυτότητα αλλά σε ηλεκτρονική μορφή. Άλλωστε το ότι είναι απλώς ένα αποδεικτικό στοιχείο το παραδέχτηκαν όλοι, ακόμη και ο κ. Βαρδακαστάνης, πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ, στο ινστιτούτο της οποίας ανατέθηκε ο σχεδιασμός της συγκεκριμένης κάρτας. Ωστόσο κανείς δεν μπήκε στον κόπο να εξηγήσει χθες αν, για να αναγνωστεί η συγκεκριμένη κάρτα από τις επιχειρήσεις ή τις υπηρεσίες στις οποίες θα απευθύνονται οι πολίτες με αναπηρία, θα απαιτείται να έχουν προμηθευτεί card raeder ή κάποιας μορφής ηλεκτρονικό υπολογιστή ή μόνο έναν απλό σαρωτή (scaner). Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι δεν θα χρειάζεται τίποτε το πολύ σύνθετο και η ψηφιακή κάρτα θα χρειάζεται απλώς ένα scaner.

Λειτουργεί ως πάσο

Άλλωστε, η ψηφιακή κάρτα αναπηρίας δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από ένα «πάσο» όπως παραδέχεται και η ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας:

«Η ψηφιακή κάρτα αναπηρίας που σχεδιάστηκε σε συνεργασία με την εθνική συνομοσπονδία ατόμων με αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) θα λειτουργεί όπως το φοιτητικό πάσο, αποδεικνύοντας την ταυτότητα του κατόχου της και την ιδιότητά του ως ατόμου με αναπηρία, έναντι κάθε δημόσιας αρχής και τρίτου». Υποκαθιστά, δηλαδή, την όποια βεβαίωση έφερε μαζί του ο πολίτης με αναπηρία. Κι εκεί θα μπορούσε να τελειώσει η παράσταση που δόθηκε χθες στο υπουργείο Εργασίας.

Ωστόσο, η ψηφιακή κάρτα θα αποτελούσε όντως μια ρηξικέλευεθη απάντηση στις ανάγκες των αναπήρων εάν συνδεόταν με τον Ψηφιακό Φάκελο αναπηρίας, ο οποίος εκτός από την ενσωμάτωση όλων των προσωπικών στοιχείων του ανάπηρου πολίτη μπορεί να επικαιροποιεί αυτόματα όλες τις παροχές που δικαιούται με βάση τις εξετάσεις του στα ΚΕΠΑ ή τις γνωματεύσεις από τα νοσοκομεία. Το σύστημα του ηλεκτρονικού φακέλου λειτούργησε ομαλά στον ΟΠΕΚΑ, σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα από το 2018. Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του 2019 θα επεκτεινόταν σε όλη την Ελλάδα και θα κάλυπτε και τους ασφαλισμένους του ΕΦΚΑ. Όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη το πάγωσε. Και τώρα υπόσχεται πως «σύντομα θα υλοποιηθεί και ο τέταρτος πυλώνας της εθνικής πύλης αναπηρίας που είναι το Μητρώο παροχών αναπηρίας».

Πάντως για την υλοποίηση ακόμη κι αυτής της ψηφιακής κάρτας αναπηρίας σε μορφή PDF από την 1η Νοεμβρίου (εκδίδεται μέσω του karta.epan.gov.gr και αφορά 500.000 άτομα με πιστοποιημένες αναπηρίες) χρειάστηκε να περάσουν 30 χρόνια από την πρώτη νομοθέτησή της. Παρ’ όλα αυτά, αντί μιας μεγάλης και ειλικρινούς συγγνώμης για όσα βιώνουν οι χιλιάδες ανάπηροι στη χώρα μας –στη μόνη χώρα της Ευρώπης όπου δεν τολμούν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους γιατί ακόμη δεν υπάρχουν προσβάσεις και στην πρωτεύουσα της χώρας οι γούβες και τα κενά στην κακή πεζοδρόμηση θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ακόμη και των αρτιμελών Αθηναίων και τουριστών–, η υφυπουργός Εργασίας, Δόμνα Μιχαηλίδου, βρήκε το «θάρρος» χθες να αναφωνήσει: «Ήρθε, επιτέλους, το κράτος στον ανάπηρο πολίτη»! Λόγια, λόγια, λόγια…

Σάμπως οι άνθρωποι που έχουν αναπηρίες δεν καταλαβαίνουν πότε η εξουσία προσφέρει εν μέσω προεκλογικής περιόδου χάντρες και καθρεφτάκια και πότε κάνει σοβαρή πολιτική.

Νέοι με αναπηρία στην Ελλάδα: στο περιθώριο, φτωχοί και μόνοι

● Μόνο το 10% των νέων με σοβαρή αναπηρία είναι ενταγμένοι στην εργασία. Το 71,4% των νέων με σοβαρή αναπηρία και ηλικία 25-34 ετών δεν έχει εργαστεί ποτέ.

● Το 46% των νέων με σοβαρή αναπηρία ώς 34 ετών δεν έχει ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση. Μόνο το 13% των νέων με σοβαρή αναπηρία 30 έως 34 ετών είναι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ πανεπιστημιακό τίτλο διαθέτει το 45% των νέων χωρίς αναπηρία.

● Το 40,5% των νέων με σοβαρή αναπηρία ηλικίας 16-24 ετών και το 64,4% ηλικίας 25-34 ετών ζουν σε συνθήκες φτώχειας ή/και κοινωνικού αποκλεισμού.

● Μόνο το 22,5% των νέων με σοβαρή αναπηρία δαπανά ένα μικρό χρηματικό ποσό σε εβδομαδιαία βάση για να καλύψει προσωπικές του ανάγκες, ενώ οι νέοι χωρίς αναπηρία απολαμβάνουν αυτή τη δυνατότητα σε ποσοστό 58,1%. Μόνο το 25% των νέων με αναπηρία δηλώνουν τακτική συμμετοχή σε δραστηριότητες αναψυχής.

● 6 στους 10 νέους με αναπηρία, ηλικίας 16-24 ετών και 5 στους 10 ηλικίας 25-34 ετών έχουν αισθανθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων 6 μηνών, ή και περισσότερο, άδικη μεταχείριση σε κάποιο τομέα της ζωής τους, ότι δεν έχουν, για παράδειγμα, ίσες ευκαιρίες με άλλα άτομα του περιβάλλοντός τους ή ότι βιώνουν κάποιας μορφής αποκλεισμό λόγω των περιορισμών ή των δυσκολιών της υγεία τους.

(Από το 12ο Δελτίο Στατιστικής Πληροφόρησης του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας / Οκτώβριος του 2022)

Πηγή: www.efsyn.gr

Διαβάστε επίσης:

Ι. Βαρδακαστάνης: «Κάρτα Αξιοπρέπειας» η Κάρτα Αναπηρίας, παρουσίαση στο υπ. Εργασίας

Σχετικά με τον συντάκτη

Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή