παρκαρισμένο αυτοκίνητο σε διάβαση

Αυτά, τα παρακάτω, τα λίγα αλλά ουσιώδη, είπα στην Εκδήλωση που οργανώσαμε την Παρασκευή, 1η Δεκεμβρίου στον Ιανό, ως Ανεξάρτητη Πρωτοβουλία για την Αθήνα. Τα είπα σε ακροατήριο που γνωρίζει. Μπροστά στον Πανελλήνιο Σύλλογο Παραπληγικών με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία.

Περισσότερα Εγώ τα είπα. Άκουσε κανείς;

Τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους αναδεικνύονται με διαφορά οι φτωχότεροι μεταξύ των φτωχών
Τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα είναι το 24,7% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω, δηλαδή 2.231.197 σε σύνολο 9.016.247, εκ των οποίων 1.014.177 άτομα με βαριά αναπηρία
Τα επιδόματα αναπηρίας επανορθώνουν δεν εξαλείφουν τις οικονομικές ανισότητες

Ο Βαγγέλης Αυγουλάς

Περίεργο πράγμα το τι πρέπει να συμβεί για να δικαιωθεί μια θέση. Κι όταν συμβεί, δεν ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, τι πρέπει να νιώσεις. Γιατί εγώ , με την τραγωδία της Μάνδρας, δικαιώθηκα απόλυτα για τις σκέψεις, τους φόβους, τις προειδοποιήσεις μου αλλά πώς να χαρείς και να πανηγυρίσεις για μια δικαίωση όταν χρειάστηκε μια τέτοια τραγωδία  για να αποδειχτεί. Απλώς αναθαρρείς λίγο μέσα σου, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα εισακουστείς, έστω και στο και πέντε. Και θα εισακουστείς για ποιο πράγμα; Για το αυτονόητο.

Περισσότερα Η πιο πικρή δικαίωση ήρθε από τους ανάπηρους νεκρούς της Μάνδρας…

Τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές,  παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου του 2017, στις 10.30 το πρωί, δεν μπορώ να ξέρω πώς θα εξελιχθεί η κατάληψη του πολύπαθου Ανώτατου Ιδρύματος από τους «μπαχαλάκηδες» / αντιεξουσιαστές κι ούτε που ξέρω ποιους άλλους και η απόφασή τους να ματαιώσουν ( προς Θεού, όχι να «ακυρώσουν» όπως το είδα γραμμένο επιπόλαια ΚΑΙ σε εφημερίδες) τον παραδοσιακό εορτασμό.

Περισσότερα Που θα φτάσει αυτή η συνειδητή παραχάραξη της ιστορίας;

Επειδή πολλοί μιλάνε, γράφουν,  μιλάνε, κουτσομπολεύουν, μεταδίδουν αλλά και σχεδιάζουν προγράμματα στην τηλεόραση, αισθάνομαι την ανάγκη να διευκρινίσω – διότι δεν ξέρουν όλοι ούτε είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν- ότι δούλεψα στην τηλεόραση : Από το 1976 ως το 1994 στην ΕΡΤ, στις ειδήσεις, τα αθλητικά, τις εκπομπές και την παραγωγή, ενδιαμέσως από τον Αύγουστο του 1989 ως το Μάιο του 1990 στη δημιουργία του MEGA, επέστρεψα στην ΕΡΤ τον Ιούνιο του 1990, πήγα για δυο χρόνια στο New Channel, επέστρεψα και πάλι στην ΕΡΤ, απολύθηκα χωρίς αποζημίωση επειδή δούλευα στον ΑΘΗΝΑ 9.84 το 1994, πήγα τρία χρόνια στο FilmNet, δούλεψα το 1999 στο Seven X  και μετά ένα χρόνο στο Tempo, έφτιαξα το 2001 το Κανάλι 10 και μετά τη βουλευτική μου θητεία, δούλεψα δυο χρόνια στο  ART.  Κάτι πρέπει να ξέρω κι εγώ.

Περισσότερα Πως μπορούμε να γυρίσουμε στην “Κανονικότητα”;

Του Βαγγέλη Αυγουλά

Η φιλανθρωπία, η κοινωνική προσφορά και η ουσιαστική βοήθεια σε δομές του κράτους που πάσχουν και – για πολλούς λόγους, επιπλέον της βαριάς οικονομικής κρίσης που πλήττει την Ελλάδα τα τελευταία 6-7 χρόνια-  αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες και τις υποχρεώσεις τους,  δεν είναι μια δραστηριότητα που «σηκώνει» και πολλή «διαφήμιση». Μ αυτό εννοώ ότι υπάρχουν πολλοί , εξαίρετοι εύποροι δωρητές που έχουν βοηθήσει και βοηθούν αποτελεσματικά χωρίς να «βγαίνουν στα μπαλκόνια» και να το φωνάζουν. Αλλά την προσφορά την κάνουν, πολλές φορές χωρίς να το μαθαίνει κανείς, τόσο για να στηρίξουν την Ελλάδα , ίσως και την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά κυρίως τους Έλληνες, όσο και για να κινητοποιήσουν το επίσημο κράτος να προσπαθήσει περισσότερο και να μη βασίζεται στη φιλανθρωπία.

Περισσότερα Πρωτοπορεί διαρκώς το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος με τον Βαγγέλη Αυγουλά

Γράφει ο Μένιος Σακελλαρόπουλος

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος πήγε στο ‘Δείπνο Στο Σκοτάδι’, εκεί που με κομμένη την ανάσα προσπαθείς να επιβιώσεις με όπλο την αφή. Ένα φωτεινό μάθημα ζωής από τυφλούς.

Περισσότερα Τυφλός για τρεις ώρες: μια συγκλονιστική βιωματική εμπειρία

παλαιό δάνειο 1843

Στον αρκετό ελεύθερο χρόνο που έχω πλέον μέσα στην ημέρα μου, διαβάζω αρκετές φορές άρθρα μου, συνεντεύξεις με σημαντικές προσωπικότητες, αφιερώματα, ιστορικές αναδρομές που έγραφα πριν από 7-8-10-12 χρόνια, για διαφορετικά έντυπα, τότε που κάποια έντυπα πλήρωναν ακόμα τους αρθρογράφους τους. Όχι πολλά λεφτά. Αλλά «κάποια» τέλος πάντων. Μαθαίνω απ΄ αυτά. Θυμάμαι. Ανανεώνομαι.

Διάβαζα λοιπόν τις …

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή