γυναικεία φιγούρα που απλώνει το χέρι της δείχνοντας στοπ

Τα στοιχεία και οι αριθμοί που παραθέτονται στη σελίδα των Ηνωμένων Εθνών (UN Women) για τις μορφές και τα ποσοστά βίας την οποία βιώνουν οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο είναι αποκαλυπτικά.

Βάση Παναγοπούλου.

Τα πρόσωπα της βίας είναι πολλά

• Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον ένα 35% των γυναικών σε όλο τον κόσμο έχουν βιώσει σωματική και/ή σεξουαλική κακοποίηση από τον σύντροφό τους ή σεξουαλική κακοποίηση από κάποιον άλλο (εκτός σεξουαλικής παρενόχλησης) κάποια στιγμή της ζωής τους.

Όμως σύμφωνα με κάποιες εθνικές μελέτες, το ποσοστό των γυναικών που υπέστησαν σωματική και/ή σεξουαλική κακοποίηση από τον σύντροφό τους ανεβαίνει στο 70%.

Σύμφωνα με αξιολογημένα στοιχεία, οι γυναίκες που έχουν πέσει θύματα των συντρόφων τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, παρουσιάζουν μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης και μπορεί να έχουν προχωρήσει σε άμβλωση ή να έχουν κολλήσει HIV σε σύγκριση με τις γυναίκες που δεν έχουν βιώσει τέτοιες καταστάσεις

• Παρόμοια με τα στοιχεία ερευνών από άλλες περιοχές και τα αποτελέσματα πολυκρατικής έρευνας από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, όπου άνδρες που ήταν αυτόπτες μάρτυρες της κακοποίησης της μητέρας τους από τον πατέρα και άνδρες που βίωσαν κάποια μορφή οικογενειακής βίας ως παιδιά είναι πολύ πιο πιθανό να ασκήσουν οι ίδιοι βία στην ερωτική σύντροφό τους κατά την ενήλικη ζωή τους.

Στον Λίβανο, για παράδειγμα, η πιθανότητα άσκησης σωματικής βίας ήταν περισσότερο από τρεις φορές υψηλότερη μεταξύ των ανδρών που είχαν δει τους πατεράδες τους να χτυπούν τις μητέρες τους κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας από εκείνους που δεν είχαν αντίστοιχη εμπειρία.

• Εκτιμάται ότι από όλες τις γυναίκες που το 2012 ήταν θύματα ανθρωποκτονίας, σχεδόν οι μισές δολοφονήθηκαν από τους ερωτικούς συντρόφους τους ή από μέλη της οικογένειάς τους. Στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, το 2017 –σύμφωνα με επίσημα στοιχεία δεκαέξι χωρών– 2.554 γυναίκες ήταν θύματα γυναικοκτονίας.

• Από όλους τους ανθρώπους που έγιναν θύματα trafficking σε παγκόσμιο επίπεδο, οι γυναίκες αποτελούσαν το 51%. Αν συνυπολογίσουμε γυναίκες και κορίτσια, τότε το ποσοστό ακουμπά το 71%. Τρία στα τέσσερα κορίτσια πέφτουν θύματα trafficking και περίπου οι τρεις στις τέσσερις γυναίκες (και κορίτσια) θύματα trafficking χρησιμοποιούνται ως αντικείμενα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Στοιχεία που όλοι μας πρέπει να μάθουμε

• Υπολογίζεται πως περίπου εξακόσια πενήντα εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο παντρεύονται πριν καν γίνουν δεκαοκτώ χρόνων.

Την περασμένη δεκαετία τα ποσοστά παιδικών γάμων που καταγράφηκαν παγκόσμια έδειξαν μείωση: από μία στις τέσσερις νεαρές κοπέλες (μεταξύ 20 και 24 ετών) που παντρεύτηκαν ενόσω ήταν ακόμη παιδιά, έφτασαν στη μία από τις πέντε.

Βέβαια στη δυτική και κεντρική Αφρική, όπου αυτή η φρικτή πρακτική είναι κάτι συνηθισμένο, πάνω από τέσσερα στα δέκα κορίτσια παντρεύονται προτού φτάσουν τα δεκαοκτώ τους χρόνια και συνήθως τα αποτελέσματα είναι η πρόωρη εγκυμοσύνη, η κοινωνική απομόνωση, η διακοπή της σχολικής φοίτησης, ο περιορισμός των ευκαιριών για μια καλύτερη ζωή και η αύξηση των πιθανοτήτων οικογενειακής βίας.

• Τουλάχιστον διακόσια εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια, που ζουν σήμερα, έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία από τριάντα χώρες. Τα περισσότερα κορίτσια σε αυτές τις χώρες «κόπηκαν» πριν γίνουν πέντε χρόνων.

Με τη μετακίνηση των πληθυσμών, ο ακρωτηριασμός των γεννητικών οργάνων στις γυναίκες γίνεται ολοένα και πιο συνήθης πρακτική και αποκτά παγκόσμιες διαστάσεις, ιδιαίτερα ανάμεσα σε γυναίκες και κορίτσια πρόσφυγες και μετανάστριες.

15 εκατομμύρια ενήλικων κοριτσιών έχουν βιώσει αναγκαστικό σεξ

• Περίπου 15 εκατομμύρια ενήλικων κοριτσιών, ηλικίας από 15 έως 19, σε όλο τον κόσμο, κάποια στιγμή της ζωής τους έχουν βιώσει αναγκαστικό σεξ (είτε τους επιβλήθηκε συνουσία είτε άλλες σεξουαλικές πράξεις).

Από αυτές, 9 εκατομμύρια έπεσαν θύματα μέσα στην προηγούμενη χρονιά (2017 Unicef). Στην πλειονότητα των χωρών, είναι τα νεαρά κορίτσια που κινδυνεύουν να γίνουν θύματα αναγκαστικού σεξ από τον νυν ή πρώην άνδρα/σύντροφο ή φίλο τους.

Σύμφωνα με στοιχεία από τριάντα χώρες μόνο το 1% αυτών των κοριτσιών αναζητά βοήθεια από κάποιον επαγγελματία υγείας.

• Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένας στους τρεις μαθητές (11, 13 και 15 χρόνων) έπεσαν θύματα εκφοβισμού από συνομήλικους τους, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα τον περασμένο μήνα, με κορίτσια και αγόρια να έχουν τις ίδιες πιθανότητες να υποστούν παρενόχληση.

Είθισται τα αγόρια να βιώνουν κυρίως σωματικό εκφοβισμό ενώ τα κορίτσια υπόκεινται σε ψυχολογικό, είτε μέσω της απομόνωσής είτε της αδιαφορίας που τους επιδεικνύουν οι συνομήλικοί τους είτε με τη διάδοση αήθων φημών.

Επίσης τα κορίτσια συχνότερα δέχονται «τραμπουκισμό» για το παρουσιαστικό τους (πρόσωπο ή σώμα) απ’ ό,τι τα αγόρια. Η βία, που έχει ως βάση το φύλο, μέσα στη σχολική κοινότητα αποτελεί τεράστιο εμπόδιο στην εκπαίδευση και στο δικαίωμα μόρφωσης των κοριτσιών (Unesco 2018).

• To 23% των προπτυχιακών φοιτητριών έχουν δεχτεί σεξουαλική επίθεση ή σεξουαλική κακομεταχείριση, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη σε 27 πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών το 2015. Τα ποσοστά καταγγελίας των περιστατικών στη διοίκηση των πανεπιστημίων ή στο προσωπικό ασφαλείας κυμαίνεται από 5% έως 28% και εξαρτώνται από το είδος της συμπεριφοράς που τα θύματα βίωσαν.

• Μία στις δέκα γυναίκες κατοίκους της Ε.Ε. έχει παρενοχληθεί διαδικτυακά από 15 χρόνων και μετά (στις παρενοχλήσεις εντάσσονται ανεπιθύμητα, προσβλητικά, σεξουαλικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή sms ή προώθηση προσβλητικών και ανάρμοστων ιστοσελίδων). Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος για τις νέες γυναίκες ηλικίας μεταξύ 18 και μέχρι 29 ετών.

• Σε μία πολυεθνική έρευνα από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, ποσοστό 40%-60% των γυναικών δήλωσαν ότι έχουν δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση στον δρόμο (κυρίως σεξουαλικά σχόλια, παρακολούθηση ή επίμονα βλέμματα) και 31%-64% των ανδρών δήλωσαν ότι ποτέ δεν έχουν συμπεριφερθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Οι νεαροί άνδρες, οι πιο μορφωμένοι και όσοι έχουν βιώσει βία κατά την παιδική τους ηλικία, είναι πολύ πιθανό να προβούν σε μια πράξη σεξουαλικής παρενόχλησης στον δρόμο.

• Τα αποτελέσματα αυστραλιανής εθνικής έρευνας έδειξαν ότι περίπου δύο στις πέντε γυναίκες (39%) μεγαλύτερες των 15 ετών, που ανήκαν στο ενεργό εργατικό δυναμικό, τα τελευταία πέντε χρόνια δέχτηκαν σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας τους, σε σύγκριση με έναν στους τέσσερις (26%) άνδρες συναδέλφους τους.

Το σύνηθες στις 4 από τις 5 περιπτώσεις (79%) ήταν ότι ένας ή περισσότεροι απ’ όσους παρενοχλούσαν ήταν άνδρες.

• Το 82% των γυναικών βουλευτών που συμμετείχαν σε μια μελέτη που διεξήχθη από το Inter-parliamentary Union (ενδοκοινοβουλευτικό σωματείο) σε 5 περιφέρειες 39 χωρών, ανέφεραν ότι έχουν υποστεί κάποια μορφή ψυχολογικής βίας (παρατηρήσεις, γκριμάτσες, σεξιστικά ή ταπεινωτικά σχόλια σεξουαλικής φύσης ή απειλές και/ή ηθική παρενόχληση) κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Υπέδειξαν ως κύριο μέσο της παρενόχλησής τους τα κοινωνικά δίκτυα.

Οι μισές από όσες συμμετείχαν στην έρευνα (44%) δήλωσαν ότι έχουν δεχτεί απειλές για τη ζωή τους, απειλές βιασμού, επίθεσης ή απαγωγής για τις ίδιες και την οικογένειά τους. Το 65% αυτών υπέστησαν σεξιστικές παρατηρήσεις κυρίως από τους άνδρες συναδέλφους τους μέσα στο Κοινοβούλιο, τόσο από μέλη του δικού τους όσο και του αντίπαλου κόμματος.

• Στην πλειονότητα των χωρών που έχουν να παρουσιάσουν έρευνες και δεδομένα καταγράφεται ότι μικρότερο ποσοστό του 40% είναι οι γυναίκες που κακοποιήθηκαν και ζητούν βοήθεια κάθε είδους. Οι περισσότερες απευθύνονται στα μέλη της οικογένειάς τους και στους φίλους τους, παρά σε δημόσιους φορείς και οργανισμούς, όπως είναι η αστυνομία ή οι υπηρεσίες υγείας. Λιγότερο από το 10% είναι οι γυναίκες που ζητούν βοήθεια απευθυνόμενες στην αστυνομία.

Εξαίρεση καμία

• Όλα τα επίσημα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως είναι ο σεξουαλικός προσδιορισμός, αν ανήκουν σε διαφορετική εθνότητα ή παρουσιάζουν προβλήματα αναπηρίας, αλλά και κάποιοι άλλοι παράγοντες, όπως είναι οι ανθρωπιστικές κρίσεις, μη εξαιρουμένων και των προ- ή μεταπολεμικών συγκρούσεων, καθιστούν τις γυναίκες περισσότερο ευάλωτες στη βία.

• Το 2014, το 23% των μη ετερόφυλων γυναικών (όσων αυτοπροσδιορίζονται ως λεσβίες, διεμφυλικές ή κάτι άλλο) που συμμετείχαν σε έρευνα της Ε.Ε. δήλωσαν ότι έχουν βιώσει σωματική και/ή σεξουαλική βία από άτομα και των δύο φύλων που όμως δεν ήταν σύντροφοί τους. Το ποσοστό των ετερόφυλων γυναικών αντίστοιχα που βίωσαν βία ανέρχεται στο 5%.

• Σε έρευνα που διεξήχθη σε εθνικό επίπεδο και αφορούσε σπουδαστές πανεπιστημίων της Αυστραλίας, το 72% όσων αυτοπροσδιορίζονταν ως διεμφυλικοί ή διαφοροποιημένου φύλου δήλωσαν ότι παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά τουλάχιστον μία φορά μέσα σε έναν χρόνο (2016), σε αντίθεση με το 63% των σπουδαστριών και το 35% των σπουδαστών

• Σε έξι φτωχές ή χαμηλών εισοδημάτων χώρες της Ασίας και της Αφρικής οι γυναίκες με κάποιου είδους αναπηρία κινδυνεύουν δύο με τέσσερις φορές περισσότερο να υποστούν βία από τον σύντροφό τους απ’ ό,τι αυτές που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα αναπηρίας.

Επίσης, το ποσοστό και η σοβαρότητα της αναπηρίας αυξάνει τον κίνδυνο που διατρέχουν να υποστούν σωματική ή σεξουαλική βία. Το στίγμα της αναπηρίας όπως και της διαφοροποίησης τις καθιστά –πάντα σύμφωνα με τα αξιολογημένα στοιχεία– ευάλωτες στη βία.

• Το 24% των κοριτσιών με αναπηρία, ηλικίας από 11 έως 14 ετών, κατήγγειλαν ότι δέχτηκαν σεξουαλική βία στο σχολείο σε σύγκριση με τα κορίτσια χωρίς καμία αναπηρία (12%), σε έρευνα που διεξήχθη σε 3.706 σχολικές δομές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ουγκάντα.

• Περίπου το 12% των κοριτσιών ηλικίας Λυκείου που βγήκαν ραντεβού ή έβγαιναν με κάποιον τον έναν χρόνο που διεξαγόταν η έρευνα στην Αμερική και αφορούσε διαταραχές συμπεριφοράς της νεολαίας, κατήγγειλαν ότι κακοποιήθηκαν σωματικά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των αγοριών της ίδιας ηλικίας αγγίζει το 7%.

Ένα 16% των κοριτσιών κατήγγειλε ότι εξαναγκάστηκε από κάποιον να προβεί σε σεξουαλικές πράξεις χωρίς να θέλει, όταν το αντίστοιχο ποσοστό των αγοριών ήταν στο 5%.

• Στην Αυστραλία καταγράφηκε ότι τα ποσοστά σεξουαλικής παρενόχλησης τα τελευταία πέντε χρόνια στους χώρους εργασίας ήταν τραγικά υψηλότερα για τις γυναίκες Αβορίγινες και αυτές από τα νησιά Τόρες (53%) σε σχέση με τις υπόλοιπες εργαζόμενες. Τα ποσοστά που αφορούσαν τους άνδρες και τις γυναίκες Αβορίγινες και από τα νησιά Τόρες δεν είχαν μεγάλη διαφορά (50% και 55% αντίστοιχα).

Πηγή: Η εφημερίδα των συντακτών

 

Διαβάστε επίσης:

Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση

Ξενώνας Δήμου Αθηναίων: Ένα καταφύγιο για τα θύματα έμφυλης βίας

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο