Συνέντευξη με τη συγγραφέα παιδικών βιβλίων Ανδριανή Νικολάκου
Συνέντευξη στη Μαρία Καζάντη
Η συγγραφέας Ανδριανή Νικολάκου ζει στην Αθήνα και σπούδασε μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Αγαπά πολύ τις ιστορίες και τις γράφει εξαιρετικά. Ασχολείται με θέρμη με το κοινωνικό θέμα της ισόνομης πρόσβασης σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στην εκπαίδευση. Άτομο με αναπηρία η ίδια, γράφει αισιόδοξες παιδικές ιστορίες «για την πίστη στον εαυτό μας, επιμονή στον στόχο χωρίς στερεότυπα και με κατάληξη την αγάπη που γεννιέται από την κοινή προσπάθεια». Αρθρογραφεί και προτείνει βιβλία στο ηλεκτρονικό περιοδικό Cambianews στη στήλη «Τι βιβλίο θα φάμε σήμερα;», προσθέτοντας και ηχητικό βιβλίο για άτομα με ελλειμματική όραση.
Στη συνέντευξη που μας έδωσε απάντα σε ερωτήσεις που θέτουν οι ήρωες των βιβλίων της “Η Κλωθώ η μωβ αράχνη” και “Ο Λόρδος Μπιθ“, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Cambia, σε εικονογράφηση της Άννας Κυριαζή και των Εύης Γαλανοπούλου – Κατερίνας Κεφαλά, αντίστοιχα.
«Ποιο είναι το όνομά σας καλή μου κυρία και από πού έρχεστε;»
Με λένε Ανδριανή Νικολάκου, έχω σπουδάσει στο Μαθηματικό της Αθήνας και ζω στην Αθήνα. Αγαπώ τα μαθηματικά λόγω της σαφήνειας και της αντικειμενικότητάς τους. Είμαι ΑμεΑ εδώ και 25 χρόνια. Η εμπειρία μου με την αναπηρία (εννοώντας τον κοινωνικό αποκλεισμό όσων διαφέρουν από το ψευδές πρότυπο του ιδανικού ανθρώπου) με έκανε να θέλω να αναδείξω την αρμονία της διαφορετικότητας και την κανονικότητα που έχει η ποικιλομορφία του ανθρώπινου συνόλου. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ξεκίνησα να γράφω παραμύθια για παιδιά. Γιατί πώς αλλιώς; Εάν δεν αναδείξουμε τις παθογένειες της κοινωνίας στα φυτώριά της, τα παιδιά, δεν θα εξελιχθούμε ποτέ ως είδος! Η προσπάθειά μου είναι κάθε ιστορία μου να αποκαλύπτει ένα κοινωνικό μήνυμα. Μία ακόμη προσπάθειά μου είναι η ανάδειξη των ηχητικών βιβλίων, όχι ως νέα τάση της εποχής αλλά ως απαραίτητο εργαλείο πρόσβασης για άτομα με ελλιπή όραση. Γι’ αυτό τον λόγο θα βρείτε αρκετές βιβλιοκριτικές μου για ηχητικά βιβλία στη σελίδα https://cambianews.gr/, στη στήλη μου με τίτλο: «Τι βιβλίο θα φάμε σήμερα;». Δεν θα επέλεγα να συστηθώ ως «συγγραφέας». Θα έλεγα όμως ότι απολαμβάνω να προσπαθώ να αποκτήσω την ιδιότητα της συγγραφέως και να μάθω όσα δεν γνωρίζω. Τα παραμύθια μου είναι ο δίαυλος επικοινωνίας μου με τα παιδιά και να είστε σίγουροι ότι έχω πολλά να τους πω ακόμη!
Η ομορφιά που αναζητούμε οι περισσότεροι επιτυγχάνεται και διαρκεί μέσα από τη συνεχή αυτοβελτίωσή μας. Η αυτοβελτίωση απαιτεί προσπάθεια και συνεχή αμφισβήτηση σε όσα είμαστε βέβαιοι ότι γνωρίζουμε καλά. Φοβού τους κατασταλαγμένους και απόψεις φέροντας!
«Κάποια θαυματουργά μπιφτεκάκια χαρίζουν ομορφιά και λάμψη, αληθεύει;»
Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι συχνά αναζητούμε την ομορφιά σε διάφορα «ελιξίρια». Μάλιστα, θεωρώ ότι πρόκειται για μια υγιή αντίδραση αυτοάμυνας και ενασχόλησης με θέματα που δεν αντικατοπτρίζουν τη σκληρότητα της εποχής μας. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου η ομορφιά που αναζητούμε οι περισσότεροι αλλά και ο ωραιοπαθής λόρδος Μπιθ της ιστορίας μου, επιτυγχάνεται και διαρκεί μέσα από τη συνεχή αυτοβελτίωσή μας. Η αυτοβελτίωση απαιτεί προσπάθεια και συνεχή αμφισβήτηση σε όσα είμαστε βέβαιοι ότι γνωρίζουμε καλά. Φοβού τους κατασταλαγμένους και απόψεις φέροντας!
«Τι σημασία έχουν τα χρώματα όταν πιστεύεις στον εαυτό σου;»
Τα χρώματα και οι προκατασκευασμένες αντιλήψεις είναι προφανείς πληροφορίες για την οντότητα κάποιου. Αυτό που προσπαθούσα να εξηγήσω στην Καλλιόπη την κόκκινη αραχνούλα του παραμυθιού, είναι πως η όψη της δεν σχετίζεται με τις ικανότητές της. Την ταυτότητά του ο καθένας μας την καθορίζει από την προσπάθεια και τις επιλογές του.
«Είναι πολύ διαφορετική από μένα, πώς να την εμπιστευτώ;»
Ο αγαπημένος μου λόρδος Μπιθ δεν γνώριζε αλλά διαπίστωσε μετά τα παθήματά του ότι την εμπιστοσύνη μας την κερδίζουν όσοι αποδεικνύουν πως την αξίζουν. Η διαφορετική όψη κάποιου/ας σίγουρα δεν είναι αξιόπιστο κριτήριο για να επιλέξουμε ποιον ή ποια θα εμπιστευτούμε.
«Μήπως χάσατε το δρόμο σας, θέλετε να σας βοηθήσω;»
Η συνειδητοποίηση πως ο δρόμος μας είναι αδιέξοδος και η αναζήτηση βοήθειας από κάποιον άλλο για να επιστρέψουμε στην πορεία μας, είναι αρετές που απαιτούν αυτοκριτική, θάρρος και καλλιέργεια της συντροφικότητας. Ο λόρδος Μπιθ απενοχοποίησε τα λάθη του, έμαθε από αυτά και κατάλαβε ότι τα σφάλματα είναι αναπόφευκτα αλλά είναι και πολύτιμα εργαλεία για να μάθει από αυτά και να βελτιωθεί.
Πηγή: epohi.gr
