Article content

Ο Σπύρος Γιαννιώτης με μετάλλιο

«Αν δεν ήμουν δυσλεκτικός, δεν θα είχα φτάσει εδώ που είμαι»

Κατηγορία: Η Ζωή Με Άλλα Μάτια

Ο Σπύρος Γιαννιώτης, 38 χρονών φέτος, είναι Ολυμπιονίκης και Παγκόσμιος πρωταθλητής  της κολύμβησης στις μεγάλες αποστάσεις, με ειδικότητα την «κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας».  Είναι αργυρός ολυμπιονίκης στα 10 χιλιόμετρα κολύμβησης ανοικτής θαλάσσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Ήταν 5ος και 7ος ολυμπιονίκης ( το 2004), ο  μοναδικός Έλληνας με τριπλή παρουσία σε τελικούς Ολυμπιακών Αγώνων. To 2011 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 10 χλμ σε ανοιχτό νερό και αναδείχθηκε Αθλητής της Χρονιάς , όπως και τις επόμενες χρονιές 2012 και 2013.

Ο θαυμαστός αυτός άνθρωπος, αθλητής, πρωταθλητής που μας έκανε να σηκωθούμε από τον καναπέ και να ζητωκραυγάζουμε βλέποντάς τον στην τηλεόραση να μας κάνει όλους περήφανους, είναι δυσλεκτικός.

Υπάρχουν ίσως αρκετοί που δεν ξέρουν τι είναι ένας «δυσλεκτικός» άνθρωπος. Μια μικρή, σύντομη, επιστημονική ανάλυση:  «Η παγκόσμια ομοσπονδία της νευρολογίας καθορίζει τη δυσλεξία ως «διαταραχή που φανερώνεται από τις δυσκολίες στην εκμάθηση του διαβάσματος, παρά την επαρκή νοημοσύνη και τις κοινωνικές και πολιτιστικές ευκαιρίες του ατόμου. Η δυσλεξία δεν είναι αυστηρά μόνο μια διαταραχή ανάγνωσης που χαρακτηρίζεται από τις αντιστροφές. Είναι ένα σύνδρομο των πολλών και ποικίλων συμπτωμάτων που έχει επιπτώσεις σε εκατομμύρια των παιδιών και ενηλίκων. Από πολλούς αναγνωρίζεται ως «διαφορετικός τρόπος σκέψης» που γίνεται  παραλληλίζοντας τη δυσλεξία με τη δυνατότητα που έχει κάποιος να “δει” πολυδιάστατα, την συνολική εικόνα, ή από οποιαδήποτε θέση κάθε φορά. Η δυνατότητα να σκέφτεται με εικόνες και να καταχωρούνται αυτές οι εικόνες ως πραγματικές. Κατά συνέπεια, αναμιγνύεται η δημιουργική σκέψη με την πραγματικότητα αλλάζοντας πολλές φορές αυτό που το δυσλεκτικό άτομο βλέπει ή ακούει».

Τα περισσότερα δυσλεκτικά άτομα αναπτύσσουν την ιδιαιτερότητά τους στην προσχολική ηλικία ( και μέχρι πριν από 20-30 χρόνια υφίσταντο αφόρητες πιέσεις από το οικογενειακό τους περιβάλλον) και κυρίως στο σχολείο , όπου υφίστανται από κοροιδία, κακή πλάκα. μέχρι και τραμπουκισμό.

Ο Σπύρος Γιαννιώτης είναι ένα τέτοιο άτομο που όχι μόνο πάλεψε «με τους δαίμονές» του σε μια εποχή που οι νευρολόγοι είχαν κάνει μεγάλη πρόοδο αλλά κατάφερε να γίνει σπουδαίος υπεραθλητής. Μια ανάρτησή του στα Κοινωνικά Δίκτυα, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς,  «έσπασε τα ταμεία». Και σας την παραθέτουμε: Η ανάρτησή του Έλληνα Ολυμπιονίκη

«Με αφορμή τον Τζέιμι Όλιβερ που βγήκε και μίλησε για την δυσλεξία, θα ήθελα να πω και εγώ δυο πράγματα. Ίσως και εγώ Αν δεν ήμουν δυσλεκτικός, δεν θα είχα φτάσει σήμερα εδώ που είμαι. Πάντα τέτοια εποχή νιώθω ένα κόμπο στο στομάχι, ίσως να θυμάμαι το βουνό που είχα μπροστά μου γιατί έτσι έβλεπα το σχολείο, τον φόβο να μην μπορώ να αντεπεξέλθω στα διαβάσματά μου, στην ορθογραφία, στην γραφή μου, στο αν τα αλλά παιδιά θα με πουν αγράμματο, ίσως ο μεγαλύτερος φόβος μου. Αυτή την σκηνή δεν θα την ξεχάσω πότε, να κυλάει το δάκρυ στο Βιβλίο και να προσπαθώ να διαβάσω, και τα μάτια μου θολά. Να θέλω να είμαι καλός μαθητής και να μην μπορώ.

Πέρασαν τα χρόνια και έμαθα στο γυμνάσιο ότι έχω δυσλεξία, αλλά τα βιώματα μου με είχαν χαράξει, δεν αλλάζουν αυτά. Με τα χρόνια έμαθα να προσπαθώ να γίνομαι καλύτερος και να πηγαίνω κόντρα στην ανασφάλεια μου και στο φόβο μου, είναι ένας αγώνας που δίνω καθημερινά.

Όλα αυτά τα γράφω με αφορμή το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, δεν θα ήθελα να νιώσει κανένα παιδί αυτά που ένιωσα εγώ.Από έναν δυσλεκτικό που ακόμα και τώρα που σας γράφει αγχώνεται αν θα κάνει λάθη, αλλά τα γράφει γιατί είναι ένας καθημερινός αγώνας με έναν νικητή.

Καλή σχολική χρονιά.».

 

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *