αγριογούρουνο μαζί με μερικά μικρά γουρουνάκια
Πηγή: Eurokinissi

“Αγριογούρουνα στα Bόρεια Προάστια”

“Ελάφια κατέβηκαν από την Πάρνηθα”

Πρέπει να βάλουμε κάποια στιγμή και αυτό το θέμα στη σωστή του διάσταση. Πρώτα από όλα, η καταστροφή των δασών και γενικά της χλωρίδας (όσης έχει απομείνει) είναι η αρχή του τέλους για τη ζωή όλων μας. Όλα τα ζώα που υπάρχουν στη γη έχουν λόγο να ζουν κρατώντας δεμένη σφιχτά την τροφική “αλυσίδα”. Αν οι κυβερνήσεις που πέρασαν και περνούν, φρόντιζαν την ομαλή ζωή και ανάπτυξη της χλωρίδας και της πανίδας, αυτές οι εικόνες που βλέπουμε τελευταία στην τηλεόραση θα ήταν μόνο πάρα πολύ σπάνια.

Το φαινόμενο των αγριογούρουνων στα βόρεια προάστια είναι μια παλιά ιστορία, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο.

Τα αγριογούρουνα που βλέπουμε δεν είναι καθόλου άγρια. Παλιότερα, σε “περίεργες” εποχές, υπήρξαν κάποιες επιδοτήσεις για την εκτροφή γουρουνιών υβριδίων. “Έφτιαξαν”, λοιπόν, αυτή τη ράτσα, που φαινόταν λόγω των εξωτερικών χαρακτηριστικών “άγρια”. Κατάφεραν με διάφορους συνδυασμούς και πειράματα τη μετάλλαξή τους. Πολλαπλασίασαν τον αριθμό τους, αυξάνοντας τον ρυθμό γεννήσεων και τον αριθμό μικρών σε κάθε γέννα.

“Πολλά τα λεφτά, Άρη”, που έλεγε και ο αξέχαστος Σπύρος Καλογήρου.

Υπερβολικές επιδοτήσεις, που όταν σταμάτησαν σταμάτησε και η οργανωμένη εκτροφή τους. Το κράτος ποτέ δεν ελέγχει πού πηγαίνουν τα χρήματα αυτά (γιατί συνήθως τα παίρνουν δικοί του άνθρωποι). Τα γουρουνάκια αυτά, λοιπόν, “απολύθηκαν” από τη δουλειά τους και αφέθηκαν “ελεύθερα” στη φύση. Δε φοβούνται τον άνθρωπο γιατί έχουν συνηθίσει τη “φροντίδα” του. Πού είναι αυτοί οι περιβόητοι εκτροφείς; Ξέρει κανείς; Ασχολείται κανείς; Όχι.

Και φτάνουμε στην “διατεταγμένη” εκτέλεσή τους. Γιατί κύριοι όλη αυτή η τρέλα; Τι φταίνε τα ζώα για αυτό; Πόσο δύσκολη είναι μια οργανωμένη αντιμετώπιση του προβλήματος; Αντί για “επιδοτήσεις” μαζικών εκτελέσεων των ζώων, γιατί δεν επιδοτούμε τη δημιουργία εκτροφείων, υπό την επίβλεψη και την καθοδήγηση του Υπουργείου Γεωργίας (δεν ξέρω καν ποιος είναι ο νέος εξωραϊσμένος τίτλος του); Μήπως πρέπει με κάποιο τρόπο να “εμπλακεί” και η εκκλησία σε αυτό;

Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, θα μπορούσαμε να συγκεντρώσουμε τα ζώα σε εκτροφεία, ελέγχοντας τον αριθμό τους, εκμεταλλευόμενοι τα προϊόντα τους. Θα μπορούσαμε να διαθέτουμε αυτά τα προϊόντα δωρεάν σε ιδρύματα (π.χ. ορφανοτροφεία), σε μη κερδοσκοπικούς εθελοντικούς οργανισμούς που ασχολούνται πραγματικά με τον άνθρωπο (Χαμόγελο του Παιδιού, Κιβωτός του Κόσμου), σε δήμους ή στις Μητροπόλεις για την ενίσχυση των κοινωνικών τους δραστηριοτήτων (συσσίτιο, κοινωνικό παντοπωλείο).

Όσον αφορά τα υπόλοιπα άγρια ζώα, που πλήττονται από την “αγάπη” των ανθρώπων στις καμένες περιοχές, θα πρέπει να ασχοληθούν οι “άρχοντες” σοβαρότερα. Οργανωμένη βοήθεια των ζώων σε τροφή και νερό, χωρίς να αλλοιώνεται η άγρια φύση τους, θα ήταν η καλύτερη λύση θεωρώ. Φυσικά, δεν εννοώ να τα ταΐζουμε μεμονωμένα ο κάθε ένας από εμας με ακατάλληλες για αυτά τροφές (ναι ρε, δε δίνουμε ψωμί στα ελάφια). Θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε κάποιες θέσεις εργασίας για ανθρώπους που εργάζονταν στο δάσος και έχασαν τις εργασίες τους από τις καταστροφές των πυρκαγιών.

Γιατί; Απλή απάντηση άλλη μια φορά. “Δεν έχει ψωμί” αυτή η ιστορία για άρχοντες, έχοντες και κατέχοντες.

Τι συμβαίνει τελικά; Έχω τόσο “μυαλό” μέσα στο κεφάλι μου; Μόνο το δικό μου δουλεύει; Έχω τεράστιο IQ; Φυσικά και όχι. Σαν μαθητής ήμουν μέτριος έως και αδιάφορος σε μερικές περιπτώσεις. Μάλλον δεν πρέπει να ασχολούμαι τόσο, για να “περνάω” καλύτερα. Μπορώ;

ΟΧΙ!
Είμαι “βλαμμένος”, βλέπετε.
“Ωχ μωρέ αδερφάκι μου, όρεξη που την έχεις μεσημεριάτικα!”

Εις το επανιδείν

Διαβάστε επίσης:

Ευθύνες της οικογένειας και της γειτονιάς σε γυναικοκτονίες

Σχετικά με τον συντάκτη

Διονύσης Νίτσας
Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου ΑμεΑ Ιλίου

One comment for “Άγρια ζώα στον αστικό ιστό

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή