Μαρμάρινο άγαλμα του Αντόλφ Σαξ που κάθεται σε παγκάκι

Έχουμε συνηθίσει, όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη «εφευρέτης» να αναφερόμαστε κυρίως σε επιστήμονες. Πολύ δύσκολα θα συναντήσουμε αυτή τη λέξη να αναφέρεται σε καλλιτέχνες, έστω κι αν αυτοί, πραγματικά εφηύραν κάτι που δεν υπήρχε. Ένας απ΄ αυτούς είναι και ο Αντουάν–Ζοζέφ «Αντόλφ» Σαξ γεννημένος Βέλγος στις 6 Νοεμβρίου του 1814.

Ο Σαξ ήταν οργανοποιός, μουσικός και οργανοπαίκτης του φλάουτου και του κλαρίνου, ευαίσθητα πνευστά όργανα στα οποία- παίζοντας και ερευνώντας τα- ανακάλυψε νέους τρόπους και νέες λειτουργίες και στην κατασκευή αλλά και στη χρησιμοποίηση των πλήκτρων (κλειδιών) τους.

Αλλά ευρύτατα γνωστός έγινε για τον σχεδιασμό και την κατασκευή , τη δημιουργία εν ολίγοις ενός νέου οργάνου που έμελλε να διαδοθεί ευρύτατα και ταχύτατα και να γίνει αγαπητό σ΄ όλο τον κόσμο, του σαξοφώνου.

Γεννημένος στην γαλλόφωνη πόλη της Ντινάν, στην Βαλλωνία του Βελγίου, γιος του επίσης σχεδιαστή μουσικών οργάνων Σαρλ–Ζοζέφ Σαξ, ο Αντόλφ από νεαρή κιόλας ηλικία καταπιάστηκε και ο ίδιος με την οργανοποιία, όπως κλαρινέτων και φλάουτων, όργανα τα οποία αργότερα σπούδασε στη Βασιλική Σχολή Τραγουδιού των Βρυξελλών. Ασχολήθηκε πολύ με την κατεργασία αλλά και την αξιοποίηση των μουσικών ιδιοτήτων του ξύλου, έμαθε κυρίως να κατασκευάζει μικρά, πνευστά όργανα και αργότερα με την κατασκευή κλαρινέτων και φλάουτων.

Η δεξιότητα του αυτή εντυπωσίασε τον πρίγκιπα της Οράγγης, Γουλιέλμο Α’, ο οποίος του ανάθεσε την κατασκευή μουσικών οργάνων για τις μπάντες του βελγικού στρατού. Το 1841, ο Σαξ εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι και άρχισε να πειραματίζεται σε νέες και πρωτότυπες κατασκευές μουσικών οργάνων. Κατασκεύασε το σαξοκέρας (saxhorn), που κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1845, την σαξοτρόμπα (saxotromp) και την σαξοτούμπα (saxotumba), η χρήση των οποίων διαδόθηκε τάχιστα σε όλο τον κόσμο.

Το 1846 ήταν η χρονιά που ο Σαξ σχεδίασε και κατασκεύασε στο Παρίσι το σαξόφωνο, γεγονός που του χάρισε μεγάλη δημοσιότητα και του εξασφάλισε από το 1867 θέση καθηγητή στο περίφημο Ωδείο του Παρισιού.

Προσβλήθηκε από καρκίνο στα χείλη – ό,τι χειρότερο για ένα καλλιτέχνη πνευστών μουσικών οργάνων – αλλά η υγεία του σύντομα αποκαταστάθηκε και η ίασή του είχε χαρακτηριστεί μέχρι και «Θαύμα». Δυστυχώς, ο Σαξ δεν διαχειρίστηκε έξυπνα και σωστά τις μουσικές του ανακαλύψεις και εφευρέσεις, η έννοια της ευρεσιτεχνίας δεν ήταν ακόμη διαδεδομένη, δεν κατοχύρωσε τα μουσικά όργανα δικής του εμπνεύσεως και πέθανε πάμπτωχος στο Παρίσι στις 7 Φεβρουαρίου 1894 σε ηλικία ογδόντα ετών.

Σχετικά με τον συντάκτη

Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή