Η Λις Άσια νικήτρια στον πρώτο διαγωνισμό της Eurovision τραγουδάει εκπροσωπώντας την Ελβετία

Αυτό που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «Γιουροβίζιον» δεν ήταν πάντοτε έτσι όπως είναι σήμερα και όπως ήταν από τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, δηλαδή ένα φαντασμαγορικό θέαμα τριών ημερών με ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση σ΄ όλη την Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου. Έτσι όπως εξελίχθηκε η τηλεόραση, έτσι εξελίχθηκε και ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Γιουροβίζιον που είναι μια διοργάνωση η οποία ακολούθησε την πρόοδο της τηλεόρασης αφού άλλωστε και το σύγχρονο όνομά της (Eurovision) αντανακλά τον τεράστιο Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό της EBU (Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση) με μέλη όλα τα Κρατικά ραδιοτηλεοπτικά Ιδρύματα της Ευρώπης. Ήδη, στο Φεστιβάλ αυτό, συμμετέχουν κάθε χρόνο και Ραδιοτηλεοπτικά Ιδρύματα από άλλες Ηπείρους.

Οι ρίζες του διαγωνισμού Eurovision

Οι ρίζες του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision προέρχονται αρχικά από την επιθυμία να προωθηθεί η συνεργασία μέσω διασυνοριακών τηλεοπτικών εκπομπών μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών κατά τα έτη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίες , με οδηγό το πολύ πετυχημένο τότε Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο, οδήγησαν στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης το 1950. Διάφορες εκδηλώσεις μεταδόθηκαν διεθνώς μέσω του δικτύου μετάδοσης της Eurovision στις αρχές της δεκαετίας του 1950, συμπεριλαμβανομένης της στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ το 1953.

Η Γενική Συνέλευση της EBU συμφώνησε στη διοργάνωση μόνιμου διαγωνισμού τραγουδιού τον Οκτώβριο του 1955, με τον αρχικό τίτλο του European Grand Prix (Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι), και δέχτηκε πρόταση της ελβετικής αντιπροσωπείας να φιλοξενήσει την εκδήλωση στο Λουγκάνο την άνοιξη του 1956. Επτά χώρες συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό, με κάθε χώρα να εκπροσωπείται από δύο τραγούδια μήκους μεταξύ 3 και 3½ λεπτών. Το πρώτο τραγούδι που κέρδισε ήταν το “Refrain”, που εκπροσωπούσε την διοργανώτρια Ελβετία, ερμηνευμένο από την Λις Άσια. Η ψηφοφορία κατά τη διάρκεια του πρώτου διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε πίσω από “κλειστές πόρτες”.

Από το 1958 αποφασίστηκε ο διαγωνισμός με διοργανώνεται στη χώρα που είχε κερδίσει το προηγούμενο έτος, ορίζοντας ένα προηγούμενο το οποίο, χωρίς ορισμένες εξαιρέσεις, συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Νέες και βελτιωμένες τεχνολογίες στη μετάδοση εισήχθησαν σύντομα στο «Φεστιβάλ» , με τον 30ο διαγωνισμό να είναι ο πρώτος που μεταδόθηκε μέσω δορυφόρου το 1985 και η 45η έκδοση η πρώτη που μεταδόθηκε ζωντανά μέσω του Διαδικτύου το 2000.

Έχουν πραγματοποιηθεί 64 διαγωνισμοί, καθιστώντας την Eurovision τον πιο μακροχρόνιο διεθνή τηλεοπτικό διαγωνισμό μουσικής. Συνολικά 52 χώρες έχουν συμμετάσχει στην ιστορία του διαγωνισμού, με ένα ρεκόρ 43 χωρών να συμμετέχουν το 2008 και στη συνέχεια το 2011 και το 2018. Πολλές χώρες μη μέλη έχουν συμμετάσχει, συμπεριλαμβανομένων χωρών στη Δυτική Ασία, όπως το Ισραήλ αλλά και χώρες που εκτείνονται σε Ευρώπη και Ασία όπως η Κύπρος η Ρωσία και η Τουρκία, και χώρες της Βόρειας Αφρικής όπως το Μαρόκο. Το 2015 πήρε μέρος και η Αυστραλία.

Η Ιρλανδία κατέχει το ρεκόρ, έχοντας κερδίσει τον διαγωνισμό επτά φορές – τέσσερις απ΄ αυτές σε 5 χρόνια (1992, 1993, 1994 και 1996). Η Σουηδία είναι η δεύτερη με έξι νίκες από το 2016. Η Γαλλία, το Λουξεμβούργο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ολλανδία, είναι τρίτοι με πέντε νίκες. Στη συνέχεια έρχεται το Ισραήλ, με τέσσερις νίκες. Τρεις χώρες έχουν κερδίσει τρεις φορές, η Δανία, η Ιταλία και η Νορβηγία. Έξι χώρες έχουν κερδίσει δύο φορές: Αυστρία, Γερμανία, Ισπανία, Ελβετία και Ουκρανία.

Η Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision

Η Ελλάδα συμμετέχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision από το 1974 ( Μαρινέλα , 11η με το «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου») ενώ την πρώτη θέση κατέκτησαν οι περίφημοι ABBA ( Σουηδία) με το τραγούδι Waterloo που έγινε παγκόσμια επιτυχία και οδήγησε το συγκρότημα στη διεθνή καταξίωση. Ελληνική συμμετοχή δεν υπήρχε το 1975, το 1982, το 1984, το 1986, το 1999 και το 2000. Το 2005, η Ελλάδα νίκησε με το «My Number One», με την Έλενα Παπαρίζου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα δεν έχει τερματίσει ποτέ τελευταία στον διαγωνισμό.

Το 1977 η Ελληνική συμμετοχή τερμάτισε πέμπτη με τους Πασχάλη, Μπέσσυ Αργυράκη, Ρόμπερτ Ουίλιαμς και Μαριάννα Τόλη και το «Μάθημα Σολφέζ» του Γιώργου Χατζηνάσιου. Στην ίδια θέση τερμάτισε το 1992 με την Κλεοπάτρα Πανταζή και το «Όλου του κόσμου η Ελπίδα». Μετά το 2000, η Ελλάδα αναδείχθηκε μία από τις πιο επιτυχημένες χώρες στον διαγωνισμό με δέκα θέσεις στην πρώτη δεκάδα από το 2001 έως το 2013, συμπεριλαμβανομένου τρίτες θέσεις το 2001 για τους Antique ( Και Έλενα Παπαρίζου) με το τραγούδι “Die for you”, το 2004 για τον Σάκη Ρουβά και το “Shake it” αλλά και το 2008 για την Καλομοίρα με το “My Secret Combination”.

Τα τελευταία χρόνια, οι Ελληνικές συμμετοχές κατάφεραν να βρεθούν στην πρώτη δεκάδα για 2 συνεχόμενες χρονιές (2021: 10η θέση, 2022: 8η θέση).

Και κάτι τελευταίο: Στις 25 Μαρτίου 1972, στο Εδιμβούργο , νικήτρια ήταν η 20χρονη Ελληνίδα Βίκυ Λέανδρος που ερμήνευσε την μεγάλη επιτυχία “Apres tois” αλλά….. για το Λουξεμβούργο.

Σχετικά με τον συντάκτη

Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή