Ρίτσαρντ Νίξον

Η πτώση του Ρίτσαρντ Νίξον.

Τα «γεγονότα αίσχους» που διαδραματίστηκαν στο Καπιτώλιο, στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσιγκτον στις 6 και 7 Ιανουαρίου και η πολιτική αστάθεια που έχει εξαπλωθεί στην λεγόμενη Ισχυρότερη Δημοκρατία του κόσμου, τις Ηνωμένες Πολιτείες, μας γυρίζει 47 -48 χρόνια πίσω, στο 1973 και στην «Υπόθεση Γουότεργκειτ». Ή –καλύτερα- στο «Σκάνδαλο Γουότεργκειτ». Όλη η υπόθεση είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη και για να αντιληφθεί κανείς τις λεπτομέρειες και τους στόχους, ας αναζητήσει την κινηματογραφική ταινία του Άλαν Πάκουλα, “Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου”, του 1976, με πρωταγωνιστές τους Ντάστιν Χόφμαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Τζέισον Ρόμπαρντς, η οποία και ήταν υποψηφία για το όσκαρ καλύτερης ταινίας την ίδια χρονιά. Η ταινία μπορεί να έχει κάποιες υπερβολές αλλά καταγράφει λεπτομερώς τα γεγονότα του απίστευτου σκανδάλου υποκλοπών με τη συναίνεση του τότε προέδρου.

Νίξον: «Παραιτούμαι αλλά δεν είμαι απατεώνας».

Όλες οι αποκαλύψεις πάντως βασίστηκαν στην έρευνα της εφημερίδας Washington Post και ειδικότερα των δημοσιογράφων Καρλ Μπέρνσταϊν και Μπομπ Γούντγουορντ, οι οποίοι με σειρά ρεπορτάζ αποκάλυπταν όλο και περισσότερες πτυχές του σκανδάλου. Το σκάνδαλο είχε τεράστια επίδραση στην αμερικανική πολιτική ζωή και έγινε γνωστό σε όλο τον κόσμο ενώ οδήγησε στην παραίτηση του προέδρου Νίξον από τηλεοράσεως, με την ιστορική πλέον φράση του «παραιτούμαι αλλά δεν είμαι απατεώνας». Ο Νίξον παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον αντιπρόεδρο Τζέραλντ Φορντ ο οποίος αργότερα του έδωσε χάρη.

Κάπως πιο συγκεκριμένα:

Ήταν Ιανουάριος του 1972, όταν ένας σύμβουλος της Επιτροπής Επανεκλογής του ρεπουμπλικάνου Προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, ο Γκόρντον Λίντι, παρουσίασε μια στρατηγική επιλογή για συλλογή πληροφοριών αναφορικά με τις προεκλογικές διαδικασίες, στον τότε πρόεδρο της Επιτροπής Τζεμπ Στιούαρτ, το Γενικό Εισαγγελέα Τζον Μίτσελ και τον Προεδρικό Σύμβουλο Τζον Ντιν. Το πλάνο του, περιελάμβανε εκτεταμένες δράσεις, κατά κύριο λόγο παράνομες, με στόχευση το Δημοκρατικό Κόμμα, ώστε οι Ρεπουμπλικάνοι να καταφέρουν να επανεκλέξουν τον Νίξον εκμεταλλευόμενοι πληροφορίες και πιθανούς εκβιασμούς.

Μετά από μια περίοδο αναπροσαρμογής του σχεδίου σε λιγότερο εκτεταμένες δράσεις, η ομάδα προχώρησε σε διάρρηξη των γραφείων της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος στο κτίριο του ξενοδοχείου Watergate και εγκατέστησε επιτυχώς τηλεφωνικούς κοριούς στις συσκευές του τότε γραμματέα της επιτροπής και ενός ακόμη υψηλόβαθμου στελέχους. Παρά την επιτυχή όμως εγκατάσταση αποφασίστηκε η εκ νέου διάρρηξη προς βελτίωση της τοποθέτησης και συλλογή επιπλέον πληροφοριών μέσα από φωτογράφιση εγγράφων. Έτσι, στα μέσα Ιουνίου του ίδιου έτους, η ομάδα των 5 πληρωμένων διαρρηκτών που είχε συγκροτηθεί, ξαναμπήκε στα γραφεία των Δημοκρατικών. Τη δεύτερη φορά όμως, δεν κατάφεραν να αποφύγουν το λάθος, καθώς η ταινίες που είχαν βάλει σε κλειδαριές πορτών που οδηγούσαν στα υπόγεια στάθμευσης ενεργοποίησαν έναν φρουρό, που αποφάσισε να καλέσει την αστυνομία με αποτέλεσμα την σύλληψη των πέντε. Οι πέντε άνδρες που συνελήφθησαν επ’ αυτοφώρω ενώ προσπαθούσαν να τοποθετήσουν «κοριούς» στις τηλεφωνικές συσκευές των πολιτικών αντιπάλων των ρεπουμπλικάνων, ήταν μέλη της ομάδας των «υδραυλικών» («plumbers»). Οι «υδραυλικοί» αποτελούσαν γέννημα θρέμμα του Λευκού Οίκου και σκοπός τους ήταν η «επιδιόρθωση των διαρροών», η συγκάλυψη στοιχείων που δεν έπρεπε να δουν το φως της δημοσιότητας. Αυτή είναι η αιτία για την οποία οι δεσμοί τους με την επιτροπή για την επανεκλογή του προέδρου Νίξον (Ε. Ε. Π.) ήταν πολύ σφικτοί.

Μέσω των ερευνών ανακαλύφθηκε πως ανάμεσα στους διαρρήκτες ήταν ένας πρώην πράκτορας της CIA καθώς και ένας υπάλληλος ασφαλείας του κόμματος των Ρεπουμπλικανών.

Το σκάνδαλο οδήγησε στην ανακάλυψη καταχρήσεων εξουσίας από τα μέλη της κυβέρνησης του Νίξον, την έναρξη διαδικασίας καθαίρεσης εναντίον του προέδρου που τελικά οδήγησε στην παραίτηση του. Λόγω του σκανδάλου παραπέμφθηκαν σε δίκη 69 άτομα, από τους οποίους 48 βρέθηκαν ένοχοι. Πολλοί από τους κατηγορούμενους ήταν κορυφαίοι αξιωματούχοι της προεδρίας Νίξον.

Μετά από μια σειρά δικαστικών μαχών που άρχισαν στις 11 Ιανουαρίου του 1973, το Ανώτατο Δικαστήριο ομόφωνα έκρινε ότι ο πρόεδρος ήταν υποχρεωμένος να δημοσιεύσει κάποιες μαγνητοταινίες που αποκάλυπταν την ανάμιξή του για να τις ερευνήσει η κυβέρνηση. Οι ταινίες αποκάλυψαν ότι ο Νίξον είχε επιχειρήσει να καλύψει τις δραστηριότητες που έλαβαν χώρα μετά τη διάρρηξη και να χρησιμοποιήσει ομοσπονδιακούς αξιωματούχους για να αποπροσανατολίσει την έρευνα. Καθώς έφτασε να αντιμετωπίσει πρόταση μομφής και καθαίρεσης από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και σχεδόν σίγουρη καταδίκη από την Γερουσία, ο Νίξον παραιτήθηκε από την προεδρία στις 9 Αυγούστου 1974.

Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ από την ταινία όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου

Σχετικά με τον συντάκτη

Με Άλλα Μάτια
Η μοναδική, πλήρως προσβάσιμη για κάθε χρήστη, διαδραστική, κοινωνική πύλη ενημέρωσης στην Ελλάδα!

Αφήστε σχόλιο

ΧΟΡΗΓΟΙ

Επιστροφή στην κορυφή